Η Αλεξανδρούπολη στα χρόνια του εμφυλίου. Η δίκη των ηγετών του Ε.Α.Μ. Έβρου το Δεκέμβριο του 1945

ΠΕΤΡΟΣ Γ. ΑΛΕΠΑΚΟΣ

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ-ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ

Ένα περίπου χρόνο μετά το τέλος της κατοχής και την αποχώρηση των Βουλγάρων μια σημαντική δίκη διεξήχθη στην πόλη μας, προάγγελος του εθνικού διχασμού που μόλις τότε άρχισε επίσημα να φαίνεται. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά.

Στις 3 Σεπτεμβρίου 1944 έφυγαν από την Αλεξανδρούπολη οι τελευταίοι Γερμανοί που είχαν διωχθεί από τη Γερμανοκρατούμενη ζώνη από τους αντάρτες. Στις 5 Σεπτεμβρίου βούλγαροι ναύτες ύψωσαν στον ιστό του λιμεναρχείου πελώρια κόκκινη σημαία με χρυσό σφυροδρέπανο, αλλά ο βούλγαρος φρούραρχος με μια ένοπλη διμοιρία κινήθηκε να κατεβάσει τη σημαία και να συλλάβει τους ναύτες, οι οποίοι πρόβαλαν αντίσταση και ακολούθησαν οδομαχίες γύρω από τα σπίτια και τους σταθμούς διοίκησης των βουλγαρων αξιωματικών. Παράλληλα επιτροπή ανταρτών ήρθε σε επαφή με αντιφασίστες βουλγαρους αξιωματικούς και μαζί επιχείρησαν να προσηλυτίσουν το μεγάλο μέρος του βουλγαρικού στρατού που φαινόταν αμήχανος και δεν είχε πάρει μέρος στις εξελίξεις.

Τελικά στις 9 Σεπτεμβρίου η Βουλγαρία κάτω από την πίεση των Σοβιετικών στρατευμάτων συνθηκολόγησε και τμήματα του ΕΑΜ εισήλθαν στην πόλη εγκαθιστώντας ένας καθεστώς ΕΑΜΟΚΡΑΤΙΑΣ που κράτησε μέχρι το Μάρτιο του 1945. Οι Βούλγαροι φεύγοντας έκαψαν όλα τα δημόσια αρχεία.

Δήμαρχος της πόλης αυτήν την περίοδο ήταν ο αρτοποιός Χρήστος Κωνσταντινίδης και τοπικές αρχές αυτοδιοίκησης οι Λογοθέτης Δήμος, Δ/ντης Δήμου, Αρβανιτίδης Κώστας, αρτοποιός, Βολονάσης Χαρίλαος, δάσκαλος, Λεριός Αντώνης, ναυτικός, Μαρτίνης Δημήτρης, κτηματίας, Εφραιμίδης Απόστολος, αντιδήμαρχος (δάσκαλος), Παγιώτας Κώστας, οικοδόμος και Πιτσιλιάδης Παναγιώτης, λιμενεργάτης.

Τη συνέχεια του άρθρου μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ: http://alepakos.blogspot.com/2011/04/1945.html