«ΣΛΑΥΟΜΑΚΕΔΟΝΕΣ»

εφ. «ΕΜΠΡΟΣ», 26/10/1947, σελ. 1

του κ. Γ. ΜΟΔΗ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Οκτώβριος.

Θα ήτο άδικον να κατηγορηθή ο καπετάν Μάρκος με το στρατηγείον του δι αδράνειαν. Η Ποβέντα (Νίκη) όργανο του ΝΟΦ του Νομού Εδέσσης, που εκδίδεται εις τις δύο αδελφές γλώσσες, ελληνικήν και βουλγαρικήν, αδελφωμένες και εις τις πολυγραφημένες σελίδες της, δημοσιεύει την 10ην Οκτωβρίου ε.έ. βουλγαρικά και ελληνικά την υπ’ αριθ. 5 από 10 Αυγούστου συντακτικήν πράξιν, που έχει ως εξής:

«Για παιδιά που ανήκουν σε εθνική μειονότητα ιδρύονται σχολεία από το Λαϊκό Συμβούλιο. Η διδασκαλία γίνεται στη γλώσσα της μειονότητας».

Το στρατηγείον του «Δημοκρατικού Στρατού» μεριμνά και τυρβάζει περί πολλών. Η «Ποβέντα» δημοσιεύει και τα σχετικά σχόλια:

«Ο λαός μας χαιρετίζει μ’ ενθουσιασμό τις νομοθετικές πράξεις του Δημοκρατικού Στρατού και ιδιαίτερα στο σημείο που ανεφέρεται στην ίδρυση των σλαυομακεδονικών σχολείων. Στο Νομό Φλωρίνης και Καστοριάς, μπήκαν κι όλας σε λειτουργία τα σλαυομακεδονικά σχολεία. Σχηματίστηκε μάλιστα και σχετική Σχολική Επιτροπή για τη λαϊκή σλαυομακεδονική παιδεία. Τα φροντιστήρια για εκπαίδευσι και ανάδειξι Σλαυομακεδόνων δασκάλων έχουν καταπιαστή γερά με τη δουλειά τους. Πολύ σύντομα και στο Νομό μας θ’ ανοίξουν σλαυομακεεδονικά σχολεία».

Είναι αξιοθαύμαστον πάντοτε το ενδιαφέρον του ΚΚΕ δια τους «Σλαυομακεδόνας» και τα σχολεία των. Το φθινόπωρον του 1944 όταν το ΚΚΕ και ΕΑΜ συμμετείχαν εις την κυβέρνησιν Παπανδρέου και είχαν επτά ιδικούς των υπουργούς, ερήμην και εν αγνοία αυτής συγκροτούσαν διδασκαλικά συνέδρια εις Πολυπόταμον , Τριανταφυλλιά και εις άλλα χωριά της Καστοριάς και της Εδέσσης, με τα οποία εξεβίαζαν τους δημοδιδασκάλους να ιδρύσουν «σλαυομακεδονικά» σχολεία. Δεν έκαμναν καμμιά διάκρισι εάν τα σχετικά χωριά ήσαν απ’ εκείνα που επί τουρκοκρατίας και κατοχής είχαν εκδηλωθή βουλγαρικά ή απ’ τ’ άλλα που επί τουρκοκρατίας, επίσης και επί κατοχής απέδειξαν με θυσίες και αίματα την πίστι και αφοσίωσί των εις την ελληνικήν ιδέα. Θα είχαν πχ όλη την καλή διάθεσι να χαρακτηρίσουν ως «Σλαυομακεδόνας» και να επιβάλουν την βουλγαρική εις τους κατοίκους του Κρατερού (Ρακόβου) της Φλωρίνης που εκάη το 1903 από τους Τούρκους, το 1907 από τους Βουλγάρους και το 1947 από τους Ελληνοβουλγάρους, Των Προμάχων (Μπαχόβου) της Αλμωπίας (Καρατζόβας) που Σλαυόφωνοι ήσαν και επί τουρκοκρατίας εξαίρετοι Έλληνες και αποδείχτησαν τώρα οι ηρωϊκώτατοι, αφού το χωριό των σκαρφαλωμένο εις τα βουνά και τα δάση των γιουγκοσλαυϊκών συνόρων αψηφεί τα μπουλούκια του «Δημοκρατικού Στρατού και του ΝΟΦ» και τας πολλαπλάς επιθέσεις των.

Το περίεργον και χαρακτηριστικόν είναι ότι η στοργή του ΚΚΕ προς την νεοκατασκευαζόμενην εθνικότητα συμπίπτει με ανάλογον ενθουσιασμόν του Βελιγραδίου και των Σκοπίων, όπου δημιουργείται η «Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας του Βαρδαρίου» και εις μίαν νύχτα και μόνον όλοι οι πρώην κομιτατζήδες και αρχικομιτατζήδες γίνονται γνήσιοι «Μακεδόνες» με τον πρώην Βούλγαρον βουλευτή της τουρκικής Βουλής Δημήτρι Βλαχώφ επί κεφαλής. Συνεχίζεται το στοργικόν αυτό ενδιαφέρον ενώ ο Βλαχώφ κραυγάζει εις τα συλλαλητήρια του Μοναστηρίου και άλλων πόλεων ότι η Ελλάς δεν έχει κανένα απολύτως δικαίωμα επί της Μακεδονίας του Αιγαίου (της Ελληνικής Μακεδονίας), όλοι δε από του Τίτο, Πιγιάντε, Φρολ μέχρι των «Μακεδόνων» υπουργών Κολισέφσκυ, Αντρλεεφ και Σία, ανυπομονούν να την ελευθερώσουν και να την ενώσουν με την μητέρα πατρίδα την «Μακεδονίαν του Βαρδαρίου» μέσα εις τους κόλπους της μάμμης Γιουγκοσλαυΐας.

Λησμονεό μόνον το ΚΚΕ να διαθέση και πολλοστημόριον του ενδιαφέροντος αυτού δια τα ελληνικά σχολεία του Μοναστηρίου πχ τα οποία υπήρχον προτού οι Βούλγαροι, Σέρβοι, Σλοβάκαι, Κροάται γίνουν καν έθνος όχι απλώς κράτος και τα οποία όπως και όλα τα άλλα ιδρύματα των απ’ αιώνων ελληνικών κοινοτήτων Μοναστηρίου, Κρουσόβου, Στρωμνίτσης, Γευγελής κλπ τ’ άρπαξε η Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας του Βαρδαρίου και τα χρησιμοποιεί δια την διδασκαλίαν της «Μακεδονικής» της Βουλγαρικής δηλ. γλώσσης.

Δι αυτό και το ΝΟΦ της Εδέσσης εις εκδήλωσιν της θερμής ευγνωμοσύνης του εξέδωκε δια τα επτάχρονα του ΕΑΜ, την 27ην Σεπτεμβρίου ε.έ. προκήρυξι εις τις δύο αδελφές γλώσσες μ’ επικεφαλίδα «νταζιβέα ΕΑΜ» (να ζήση το ΕΑΜ), το οποίον μεταξύ άλλων έσωσε τους Σλαυομακεδόνας «απ’ τον αφανισμό» και καλεί «μάνες, χήρες και ορφανά Σλαυομακεδόπουλα να σφίξουν τις γροθιές δια το διώξιμο των Αμερικανοάγγλων».

Είχαν δίκαιο ίσως ν’ αποταθούν εις τις χήρες και τα ορφανά, διότι έχουν εσχάτως υπερπληθυνθή χάρις εις τους απελευθερωτικούς αγώνας ΚΚΕ και ΝΟΦ. Εις τα περισσότερα πχ χωριά της Φλωρίνης-Καστοριάς ανέρχονται δι έκαστον εις 50,80,100 και περισσότερα τα παιδιά που επιστρατεύθηκαν κατά το πλείστον βιαίως εις τας τάξεις των συμμοριτών και αφήκαν τους τελευταίους μήνας τα κόκκαλά των εις τα βουνά και λαγκάδια.

Γ.Χ. ΜΟΔΗΣ