Γιώργος Nικητόπουλος «Η δίωξη των δοσιλόγων της Κατοχής στην Πάτρα»

Διπλωματική εργασία, Αθήνα 2007

από τον πρόλογο σελ.2-3

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Η παρούσα εργασία έχει σαν στόχο τη διερεύνηση των αποτελεσμάτων των δικών κατά των δοσιλόγων .Η προσπάθεια για ιδεολογική και πολεμική επικράτηση των δύο “στρατοπέδων ”, δεξιάς και αριστεράς , που είχαν δημιουργηθεί , θα είναι το δεύτερο στοιχείο που θα βοηθήσει στην ανάλυση των διαδικασιών στο δικαστήριο. Τα πρακτικά των δικών του 1945 και η παράλληλη ανάγνωση των εφημερίδων της εποχής , θα αποδείξει το πραγματικό διακύβευμα πέρα από όποιες νομικές διαδικασίες. Οι δίκες αδυνατούν από μόνες τους να εξηγήσουν συμπεριφορές , κρίσεις και στερεότυπα.

Η έρευνα επεκτάθηκε και σε αρχεία του Αγγλικού Υπουργείου Εξωτερικών αλλά και σε Γερμανικά αρχεία της Κατοχής ούτως ώστε τα συμπεράσματα να είναι πιο ασφαλή. Η υφιστάμενη, επί του συγκεκριμένου θέματος, βιβλιογραφία παραμένει δύσκολο να διευκρινίσει ορισμένες πτυχές διότι αδυνατεί να κατανοήσει τη σκέψη και τις “ανάγκες” του αντιπάλου γι’ αυτό και δεν αναζητά ερείσματα των πράξεών τους.

Η γενική εικόνα των δικών θα αποδείξει ότι η επιθυμία του λαού για “εκκαθάριση” δεν θα έπρεπε να στηριχθεί στο Ειδικό δικαστήριο. Για την Πάτρα, τα αποτελέσματα των διώξεων, και τα συμπεράσματα των εφημερίδων δεν θα αποτρέψουν τη μετέπειτα σύγκρουση, εφόσον Αντιστασιακοί θα καταδικαστούν ως δοσίλογοι και δοσίλογοι θα αθωωθούν ως Αντιστασιακοί.

Το στοιχείο της συμμετοχής στην Αντίσταση, θα χρησιμοποιηθεί από το δικαστήριο και από εφημερίδες ως άλλοθι τον πρώτο χρόνο για να αθωωθούν κάποιοι και ως επιβαρυντικό στοιχείο, το δεύτερο χρόνο για να καταδικαστούν άλλοι.

Η Αντίσταση κατά του κατακτητή θα πάψει την περίοδο εκείνη τουλάχιστον να θεωρείται “καθολική”. Τα ερείσματά της θα θεωρηθούν προδοτικά Θα τεθεί το ερώτημα : ποιος τελικά έκανε Αντίσταση; Βασικές κοινωνικές δυνάμεις είναι αλήθεια ότι κατά ένα μεγάλο μέρος τους ,θα απουσιάσουν από οποιασδήποτε μορφής Αντιστασιακή δράση.

Αντίθετα , το δικαστήριο θα επιμείνει ιδιαίτερα το 1946, στο να αποδείξει ότι η Αντίσταση ήταν μέρος της προσπάθειας κατάληψης της εξουσίας από το ΕΑΜ. Οι λόγοι που οδήγησαν τις λεγόμενες “Εθνικές” ομάδες να δράσουν, δεν θα διερευνηθούν από το δικαστήριο. Οι ίδιες αλλά και οι συγγενείς σ αυτές ιδεολογικά δυνάμεις θα κυριαρχήσουν πολιτικά τουλάχιστον μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1950.

Οι κληρονόμοι της εξουσίας μετά τη δικτατορία του Μεταξά, θα αναδειχθούν από την πολιτική αντιπαλότητα που γέννησε η Αντίσταση και τη στρατιωτική αντιπαράθεση που αναπτύχθηκε στον εμφύλιο πόλεμο.

Καταλυτικό ρόλο στην επικράτηση συγκεκριμένων κοινωνικών δυνάμεων θα παίξουν οι Βρετανοί που κατάφεραν να θέσουν την χώρα υπό τον έλεγχό τους με κύριο όπλο την αντιπαλότητα “δεξιών” και “αριστερών”, σχέδιο που δεν πρόλαβαν να πραγματοποιήσουν οι Γερμανικές δυνάμεις, αν και το είχαν πρώτες με προσοχή οργανώσει.

Ολόκληρη η εργασία εδώ: http://openarchives.gr/view/97882