ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ» ΑΠΟ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ 1964 ΕΩΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ 1965
ΜΙΑ ΕΠΟΝΕΙΔΙΣΤΟΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΗΞΗ
Εγκληματίαι πολέμου ήρωες… Αντιστάσεως
ΠΩΣ «ΕΠΟΛΕΜΗΣΑΝ» ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΒΟΥΛΓΑΡΟΥΣ Ο ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΟΠΛΑΡΧΗΓΟΙ ΤΟΥ
Καταπληκτικά φωτογραφικά ντοκουμέντα
Υπάρχει μία οργάνωσις «αντιστάσεως» με τον βαρύγδουπον τίτλον «Εθνικός Ελληνικός Στρατός» και με αρχηγόν τον βουλευτήν της ΕΡΕ Κωνστ. Παπαδόπουλον, η οποία συχνά απασχολεί το Κοινοβούλιον, διότι ο αρχηγός της αποκαλούμενος δοσίλογος και συνεργάτης των Γερμανών, δίδει μαθήματα πατριωτισμού όχι μόνον δια λόγων αλλά και διά των γρόνθων του, συνεπικουρούμενος και χειροκροτούμενος από το κόμμα, που έχει την τιμήν να τον στεγάζη. Η κατωτέρω έρευνα έρχεται να αποδείξη πώς η πατριωτική αυτή οργάνωσις και ο πατριώτης αρχηγός της «αντεστάθησαν» κατά των Γερμανών και Βουλγάρων κατακτητών, ποίαι νομικαί και ηθικαί ευθύναι ανακύπτουν δια τας κυβερνήσεις αι οποίαι ανεγνώρισαν τον «Εθνικόν Ελληνικόν Στρατόν» και τον αρχηγόν του και ποίαι ηθικαί ευθύναι δια την «εθνικόφρονα» αντιπολίτευσιν, της οποίας αγλάϊσμα αποτελεί ο «αρχηγός» αυτός.
Πώς οι δοσίλογοι έγιναν «αντίστασις»
Κατά το 1949, η τότε κυβέρνησις απεφάσισε με τον αναγκαστικόν νόμον 971 να αναγνωρίση επισήμως όσας οργανώσεις ηγωνίσθησαν κατά του κατακτητού και να απονείμη εις αυτάς ηθικάς και άλλας αμοιβάς. Βάσει του νόμου τούτου συνεστήθη ειδική επιτροπή υπό τον στρατηγόν Κιτριλάκην, η οποία θα καθώριζε βάσει αδιαβλήτων στοιχείων ποίαι εκ των «Εθνικών Ομάδων Ελλήνων Ανταρτών» ηγωνίσθησαν κατά των κατακτητών και υπέρ της συμμαχικής υποθέσεως. Εις την Επιτροπήν αυτήν προσέφυγεν ο Κωνστ. Παπαδόπουλος, βουλευτής Κοζάνης τότε και όχι του Κιλκίς-διατί άραγε αφού ήτο ο υπερασπιστής του Κιλκίς κατά των Γερμανών και Βουλγάρων με πρόσφατα «κατορθώματα»;- και υπέβαλεν ως «γενικός αρχηγός εθνικών ανταρτικών ομάδων αντιστάσεως Εθνικού Ελληνικού Στρατού Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας» έκθεσιν δια την πατριωτικήν δράσιν των συνεργατών του κατά την διάρκειαν της κατοχής. Εις το έγγραφον αυτό τονίζει, μεταξύ άλλων, τα εξής δια την δράσιν του «οπλαρχηγού» του Κυριάκου Παπαδόπουλου ή Κισά Μπατζάκ:
«Κατά την κατάληψιν της χώρας υπό των Γερμανών και την εμφάνισιν των Βουλγάρων, ο Κισά Μπατζάκ ήρχισε συγκροτών μικράς ομάδας ενόπλων χωρικών με σκοπόν κατ’ αρχήν την άμυναν κατά των αποθρασυνθέντων σλαβομακεδόνων, οίτινες μισούντες παν το ελληνικόν και ιδία τους πρόσφυγας, προέβαινον εις βιαιοπραγίας κατά των Ελλήνων. Κατά το 1943, ότε συνεκροτήθησαν τα πρώτα τμήματα του ΕΛΑΣ, άτινα συνεργαζόμενα με τους Γερμανούς προέβαιναν εις σφαγάς και εξόντωσιν του εθνικόφρονος στοιχείου, ο Κισά Μπατζάκ, ομού μετά των άλλων οπλαρχηγών απεφάσισε ν’ αντιδράση σθεναρώς».
Δείγματα της «αντιστάσεως» του Κισά Μπατζάκ κατά των Γερμανών ευρίσκει ο αναγνώστης και εις τας τρεις φωτογραφίας που δημοσιεύομεν: Εις την μίαν ο Κισά-Μπατζάκ (Κυριάκος Παπαδόπουλος) είναι φωτογραφημένος με Γερμανούς αξιωματικούς έξω από την γερμανικήν στρατιωτικήν λέσχην της Βιέννης.

[φώτο και λεζάντα εφ. «Ελευθερία», 13/12/1964, σελ. 1]
Εις την δευτέραν είναι φωτογραφημένος με άλλους «οπλαρχηγούς» της οργανώσεως … αντιστάσεως «Εθνικός Ελληνικός Στρατός» και Γερμανούς αξιωματούχους έξω από γερμανικόν στρατώνα εις την Αυστρίαν.
[φώτο και λεζάντα εφ. «Ελευθερία», 13/12/1964, σελ. 11]
Εις την τρίτην , τέλος φωτογραφίαν ευωχείται με Γερμανούς αξιωματικούς.

[φώτο και λεζάντα εφ. «Ελευθερία», 13/12/1964, σελ. 11]
ΑΛΛΟΣ «ΕΘΝΙΚΟΦΡΩΝ» ΟΠΛΑΡΧΗΓΟΣ
Εις το ίδιον έγγραφον ο βουλευτής Κων. Παπαδόπουλος γράφει δια τον συνεργάτην του Μιχάλην Παπαδόπουλον ή Μιχάλ Αγά:
«Μη ανεχόμενος την θηρωδίαν των κατακτητών ήρχισεν οργανώνων μικράς ομάδας ενόπλων χωρικών. Διεξήγαγε σφοδρούς αγώνας κατά των κατακτητών και ελασιτών κατορθώσας να εμπνεύση εμπιστοσύνην και ασφάλειαν εις την περιοχήν Ζαρκαδόπετρας- Κοζάνης- Μπούρινο- Χασίων- Αντιπιερίων κλπ ένθα εγκατέστησε το αρχηγείον του».
Δείγματα των σφοδρών αυτών αγώνων του Μιχάλ Αγά κατά των κατακτητών ανευρίσκει ο αναγνώστης εις τας ιδίας φωτογραφίας, όπου ποζάρει με τους Γερμανούς ή προπίνει μαζί των δια την ευόδωσιν προφανώς του συμμαχικού αγώνος, που τόσον …εβοήθησεν ο οπλαρχηγός αυτός.
Εις τας ιδίας φωτογραφίας δεν διστάζουν να καμαρώσουν προ του φωτογραφικού φακού και άλλοι οπλαρχηγοί του νυν βουλευτού της ΕΡΕ εις εγκαρδίας στιγμάς με Γερμανούς αξιωματικούς, κατά των οποίων …αντεστάθησαν, όπως είναι ο πολύς Καπνόπουλος και ο Δαδούλης, γνωστοί εις την περιφέρειαν του Κιλκίς δια την προδοτικήν και αιμοσταγή δραστηριότητά των.
ΚΑΙ Η «ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΣ» ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΟΥ ΤΗΣ ΕΡΕ
Αλλά υπάρχει και μία σημαντική γραπτή μαρτυρία δια την δράσιν και του «αρχηγού» του «Εθνικού Ελληνικού Στρατού»: ένα έγγραφο μονίμου λοχαγού στρατολογίας με ημερομηνίαν 29 Ιουλίου 1950, εις εποχήν δηλαδή όπου το κλίμα «εσήκωνε» διαφόρους δοσιλογισμούς, απευθυνόμενον προς στρατηγόν ηγούμενον μεγάλης μονάδος κατά τον αντισυμμοριακόν αγώνα. Το έγγραφο αυτό έχει ως εξής:
«Σχετικώς με την δράσιν του Βουλευτού Παπαδοπούλου Κωνσταντίνου επί κατοχής αναφέρω τα κάτωθι:
Την Μεγάλην Εβδομάδα του 1944 μετέβην δι εκτέλεσιν υπηρεσίας μετά του Λοχαγού Πεζικού Φαμπρικέζη Οσβάλδου , κατόπιν εντολής της οργανώσεως ΠΑΟ εις Μουριές περιφερείας Κιλκίς. Εις τον σιδηροδρομικόν σταθμόν Μουριών συνηντήσαμεν ένοπλα τμήματα του Παπαδοπούλου Κωνσταντίνου, περιφερόμενα εν μέσω Γερμανών και Βουλγάρων. Εις τον ανωτέρω σιδηροδρομικόν σταθμόν, εκτός του Γερμανικού Φρουραρχείου ήτο εγκατεστημένον και Βουλγαρικόν Φυλάκιον υπό Βούλγαρον Αξιωματικόν.
Κατά την παραμονήν μου εις τον σιδηροδρομικόν σταθμόν Μουριών ήμουν μάρτυς και του κάτωθι χαρακτηριστικού επεισοδίου: Με κατεύθυνσιν προς Θεσσαλονίκην αφίχθη Στρατιωτικός συρμός με Βουλγάρους στρατιώτας. Κατά την διάρκειαν της σταθμεύσεως του συρμού τούτου δύο Βούλγαροι Αξιωματικοί έτρεχον με ανά χείρας τα περίστροφα και προσεπάθουν να συλλάβουν ένα νεαρόν Έλληνα, τον οποίον τέλος συνέλαβον έμπροσθεν του κτιρίου του Σταθμού.
Την στιγμήν ακριβώς εκείνην επαρουσιάσθη και ο μακαρίτης έφεδρος ανθυπολοχαγός Πεζικού Θωμαΐδης Π. (εν στολή) των τμημάτων του Παπαδοπούλου Κων/νου, μετά του Γερμανού Φρουράρχου και αφού συνωμίλησαν ολίγον μετά των δύο Βουλγάρων αξιωματικών, σχετικώς με την σύλληψιν του νεαρού Έλληνος, άφησαν τούτον ελεύθερον».
ΚΑΙ ΟΛΙΓΟΝ ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ
«Δια την συντήρησιν των τμημάτων του ο Παπαδόπουλος Κων/νος -συνεχίζει ο λοχαγός στρατολογίας - είχεν εγκαταστήσει εις τον σιδηροδρομικόν Σταθμόν Μουριών μόνιμον φυλάκιον δια την είσπραξιν δεκάτης επί των μεταφερομένων παρ’ ιδιωτών προς πώλησιν ειδών (δημητριακών, οσπρίων, καπνών, σφαγίων κλπ). Τα ειπραττόμενα είδη μετεφέροντο υπό των ανδρών του Παπαδοπούλου Κ. εις Θεσσαλονίκην εις μίαν αποθήκην επί της οδού Εγνατίας, παραπλέυρως του Υποδηματοποιείου Χαριτοπούλου και έναντι του ξενοδοχείου «Θεσσαλία». Την αποθήκη διετήρει ο εις Μουριές εγκατεστημένος Παπαδόπουλος Γιρβάσιος ανήκων και ούτος εις τα τμήματα Παπαδοπούλου Κωνσταντίνου. Εις την ανωτέρω αποθήκην εισήλθον πολλάκις και συνήντησα ενόπλους άνδρας του Παπαδοπούλου Κωνσταντίνου, οι οποίοι είχον αφιχθή εκ των περιφερειών Κιλκίς, κομίζοντες μεγάλας ποσότητας σιτηρών, οσπρίων, καπνών κλπ προς πώλησιν , συγκεντρούμενα εκ της επιβληθείσης εις την ύπαιθρον Κιλκίς δεκάτης, υπό του Κ. Παπαδοπούλου, επί όλων των παραγομένων αγροτικών προϊόντων και σφαγίων. Εκεί συνήντησα εν στολή και τον Παπαδόπουλον Κωνσταντίνον.
Η συγκέντρωσις των ανωτέρω ειδών δεν ήτο οικειοθελής προσφορά των χωρικών της περιφερείας εκείνης, αλλά υποχρεωτική τοιαύτη προς τον ένοπλον, τη ανοχή των Βουλγάρων και Γερμανών, Παπαδόπουλον Κωνσταντίνον».
ΤΟ ΣΥΜΒ. ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ
Με τας … περγαμενάς αυτάς και με την συμπαράστασιν ηγετικών παραγόντων του Λαϊκού Κόμματος, ο βουλευτής Κων. Παπαδόπουλος, επέτυχε την αναγνώρισίν του ως αρχηγός ομάδος αντιστάσεως ως και των διαφόρων εγκληματιών πολέμου, οι οποίοι τον επλαισίωσαν κατά την Κατοχήν. Η αναγνώρισις όμως του «Εθνικού Ελληνικού Στρατού» ως αντιστασιακής οργανώσεως, προεκάλεσε σάλον, παρά το γεγονός ότι το κλίμα της εποχής ηυνόει τοιαύτας μεταμορφώσεις, διότι η πρόκλησις ήτο μεγάλη δεδομένου ότι εις το Κιλκίς απεκάλουν την οργάνωσιν Παπαδοπούλου, λογοπαίζοντες με τα αρχικά της (ΕΕΣ) Ες-Ες. Τότε ο στρατηγός Αρχιμήδης Αργυρόπουλος και αρχηγός της «Πανελληνίου Απελευθερωτικής Οργανώσεως», η οποία είχε συσταθή εις την ιδίαν περιοχήν κατά την Κατοχήν, προσέφυγε – το 1951- εις το Συμβούλιον Επικρατείας και προσκομίζοντας συντριπτικά στοιχεία εις βάρος της οργανώσεως Παπαδοπούλου υπεστήριξεν ότι θεωρεί θιγομένην την οργάνωσίν του, από την εξομοίωσίν της με τα όργανα των κατακτητών. Το Συμβούλιον Επικρατείας ακυρώνει το Β. Διάταγμα, δια του οποίου ανεγνωρίσθη η προδοτική οργάνωσις Παπαδοπούλου ως οργάνωσις αντιστάσεως και διαγράφεται ο «αρχηγός» της και τα στελέχη του από τον κατάλογον των αγωνιστών αντιστάσεως.
ΑΛΛΑ Ο ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ΤΟΝ ΒΑΠΤΙΖΕΙ ΑΡΧΗΓΟΝ
Αμέσως όμως μετά την άνοδο του Συναγερμού εις την Εξουσίαν, νέον βασιλικό διάταγμα αχρηστεύει την απόφασιν του Συμβουλίου Επικρατείας και αναγνωρίζει την οργάνωσιν Παπαδοπούλου και το βουλευτή του Συναγερμού Κ. Παπαδόπουλον, αρχηγόν αντιστάσεως! Την εποχήν εκείνη υπουργός Εθνικής Αμύνης ήτο ο νυν αρχηγός της ΕΡΕ κ. Κανελλόπουλος.
Με την εξομοίωσιν αυτήν της οργανώσεως Παπαδοπούλου με τας αντιστασιακάς οργανώσεις , ο «αρχηγός» και τα «παλληκάρια» του απολαμβάνουν των εξής τιμών και ωφελημάτων:
Η υπηρεσία εις τα «ΕΕΣ» αναγνωρίζεται ως στρατιωτική υπηρεσία και μάλιστα εις την … ζώνην των πρόσω. Οι «πολεμισταί» αυτοί υπόγονται γενικά εις την προστασίαν της νομοθεσίας περί πολεμιστών και έλαβον παράσημα και μετάλλια, μετεφέρθησαν εις την β’ σειράν εφεδρείας, απελύθησαν από τον στρατόν όπου υπηρέτησαν μετά οκτάμηνη θητεία και όχι 24μηνη- διότι προφανώς κατεπονήθησαν πολεμώνττες παρά το πλευρόν των Γερμανών και των Βουλγάρων. Επίσης δεν επιστρατεύονται εις περίπτωσιν πολέμου αλλά μόνον εις περίπτωση εσχάτου κινδύνου, αλλά και τότε υπηρετούν εις τα μετόπισθεν.
Επίσης δι άλλου νομοθετικού διατάγματος , εκδοθέντος επί κυβερνήσεως Καραμανλή (1958) προβλέπεται η απαλλαγή από τον στρατόν των παιδιών ή των αδελφών εκείνων οι οποίοι εφονεύθησαν κατά την κατοχήν πολεμώντες τους Γερμανούς, ως μέλη των «Εθνικών Οργανώσεων Ελλήνων Ανταρτών», αι οποίαι ανεγνωρίσθησαν από την Επιτροπήν του νόμου 971 του 1949. Φυσικά, με το διάταγμα αυτό απαλλάσσονται και τα παιδιά και οι αδελφοί όσων εφονεύθησαν εις τας γραμμάς των «ταγμάτων» του βουλευτού Παπαδοπούλου πολεμώντες υπέρ των Γερμανών.
Ήδη ανακύπτει ένα μέγα ηθικόν θέμα δια την κυβέρνησιν, αλλά και δια την αξιωματικήν αντιπολίτευσιν. Δια την κυβέρνησιν να ακυρώση το Διάταγμα δια του οποίου καθυβρίζεται η αντίστασις δια της αναγνωρίσεως συνεργατών του κατακτητού ως αντισταθέντων εναντίον του. Δια την αντιπολίτευσιν να λάβη θέσιν έναντι του ηθικού αυτού θέματος, δεδομένου ότι δεν δύναται εφεξής ο αρχηγός της να προσποιήται ότι δεν γνωρίζει την δράσιν του βουλευτού του κατά την κατοχήν. Πέραν όμως τούτων ανακύπτουν και ποινικαί ευθύναι δια τον βουλευτήν Παπαδόπουλον, διότι εβεβαίωσε ψευδώς ότι ηγωνίσθησαν κατά των Γερμανών συνεργάται του, οι οποίοι, ως αποδεικνύεται από τα δημοσιευόμενα φωτογραφικά ντοκουμέντα, συνειργάσθησαν μετ’ αυτών.

εφ. «Ελευθερία», 24/1/1965, σελ.1

ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΡΕ
Ο κ. Κανελλόπουλος καλείται να επιτελέση το εθνικόν του καθήκον
Η «Ελευθερία» σήμερον θέτει ενώπιον του κ. Π. Κανελλοπούλου, των στελεχών και βουλευτών του κόμματός του, του σε κλειστόν χώρον ακροατηρίου του εις την Θεσσαλονίκην , των ψηφοφόρων της ΕΡΕ και του ελληνικού λαού, γενικώτερον αδιάσειστα έγγραφα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι:
Εις τας τάξεις της ΕΡΕ υπάρχουν δοσίλογοι, συμπολεμισταί των Γερμανών εναντίον των Ελλήνων, εγκληματίαι πολέμου, προδόται της πατρίδος.
Εις τον στενόν κύκλον των βουλευτών της ΕΡΕ περιλαμβάνεται αρχηγός στρατού μισθοφόρων Γερμανών, συμπολεμιστών των χιτλερικών ορδών της κατοχής, ο οποίος εξέδωσε γραπτάς διαταγάς δια την συμμετοχήν εις γερμανικάς επιχειρηρήσεις εναντίον δυνάμεων της αντιδράσεως ως και δια ομαδικάς συλλήψεις ανδρών και γυναικών, από ηλικίας 15 έως 70 ετών, «προς διαλογήν».
Ενώπιον των συντριπτικών αποδείξεων που παρέχει η «Ελευθερία» (τα πλήρη κείμενα δημοσιεύονται στην 7η σελίδα) είναι υποχρέωσις τιμής δια τον κ. Κανελλόπουλον-καθήκον και ηθικόν- να ξεκαθαρίση ενώπιον των Θεσσαλονικέων ακροατών του και του Έθνους ολοκλήρου εάν η ΕΡΕ ταυτίζει την εθνικοφροσύνην με τον δοσιλογισμόν, αρνούμενη να απομακρύνη από τους κόλπους της τους δοσιλόγους εγκληματίας.

(1ο μέρος) εφ. «Ελευθερία», 24/1/1965, σελ. 7

ΣΥΝΕΡΓΑΤΑΙ ΤΟΥ ΚΑΤΑΚΤΗΤΟΥ!
Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΗΣ ΕΡΕ ΕΧΕΙ ΧΡΙΣΕΙ ΩΣ «ΕΘΝΙΚΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΝ» ΣΥΜΠΟΛΕΜΙΣΤΑΣ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ!
Βαθύτατην ηθικήν καταδίκην του κόμματος της ΕΡΕ και του σημερινού αρχηγού της, απαγγέλουν έγγραφα δοκουμέντα, τα οποία δημοσιεύομεν σήμερον κατωτέρω και τα οποία αποκαλύπτουν ότι:
1. Εις τους κόλπους του «εθνικού» κόμματος της ΕΡΕ φιλοξενούνται δοσίλογοι, συνεργάται των Γερμανών , συμπολεμισταί των στρατευμάτων της χιτλερικής κατοχής εναντίον των Ελλήνων αγωνιστών της Αντιστάσεως-όχι μόνον του ΕΑΜ, αλλά και των ομάδων του Ζέρβα.
2. Μεταξύ αυτού και του στενού κύκλου των βουλευτών της «εθνικής» ΕΡΕ, υπάρχει «αρχηγός» μισθοφορικού στρατού δοσιλόγων , συνεργατών και συμπολεμιστών των στρατευμάτων της χιτλερικής κατοχής.
3. Ο βουλευτής αυτός της ΕΡΕ, κατά την κρισιμωτέραν ώραν του παγκοσμίου πολέμου, όταν αι δυνάμεις αντιστάσεως είχον την συμμαχικήν εντολήν να ανακόψουν την υποχώρησιν των Γερμανών, εξέδιδε εγγράφους διαταγάς προς τους υπ’ αυτόν μισθοφόρους ενόπλους, να συμπαραταχθούν μετά των Γερμανών εις μάχας κατά των ομάδων αντιστάσεως. Και διέτασσε επί πλέον την συγκέντρωσιν όλων των ανδρών και γυναικών της περιοχής δράσεώς του και μεταφοράν των εις σταθμόν «προς διαλογήν».
Καλείται ο κ. Κανελλόπουλος
Αυτόν τον στρατόν των μισθοφόρων εγκληματιών της κατοχής, ο σημερινός αρχηγός της ΕΡΕ κ. Π. Κανελλόπουλος, ως υπουργός Στρατιωτικών της κυβερνήσεως Παπάγου, ανεγνώρισε δια Βασιλικού Διατάγματος ως «οργάνωσιν αντιστάσεως» και εξησφάλισε εις τα μέλη του όλα τα προνόμια των αγωνιστών αντιστάσεως-ανατρέπων προηγουμένην εις βάρος των απόφασιν του Συμβουλίου Επικρατείας.
Αυτόν τον αρχηγόν των ενόπλων μισθοφόρων του Χιτλερισμού, ο σημερινός αρχηγός της «εθνικής» ΕΡΕ περιέλαβε εις το ψηφοδέλτιον του κόμματός του, τον επανέφερεν εις την Βουλήν των Ελλήνων και τον διατηρεί εις την δύναμιν των βουλευτών του.
Κάθαρσις!
Ενώπιον των αποκαλυπτομένων σήμερον εγγράφων αποδείξεων της εν όπλοις συνεργασίας του ανωτέρω βουλευτού της ΕΡΕ και του προδοτικού στρατού του, και διαλυομένου παντός προσχήματος αγνοίας , ασαφείας και αβεβαιότητος:
1. Καλείται ο αρχηγός της ΕΡΕ να προβή εις την άμεσον διαγραφήν του δοσιλόγου βουλευτού και την αποκήρυξιν των εις τας τάξεις της σήμερον συναγωνιστών του της κατοχής.
2. Καλούνται τα λοιπά στελέχη και οι βουλευταί της ΕΡΕ να αποσαφηνίσουν την θέσιν των, εν εναντία περιπτώσει, δηλούντες εάν αποδέχωνται ή απορρίπτουν την σημερινήν σύγχυσιν εις το κόμμα των μεταξύ δοσιλογισμού και εθνικοφροσύνης.
3. Καλείται τέλος η σημερινή κυβέρνησις και η δημοκρατική Βουλή, να τερματίση το όνειδος που εκληρονόμησε, καταργούσα το επαίσχυντον Βασιλικόν Διάταγμα του Συναγερμού και ψηφίζουσα νόμον δια την τιμωρίαν των δοσιλόγων, οι οποίοι δια ψευδών στοιχείων-κυρίως προφορικών μαρτυριών!- εξηπάτησαν το κράτος δια να εξομοιωθούν με τα θύματα των Γερμανών και τα ιδικά των θύματα.
Τεκμήρια
Το έγκλημα της ενόπλου συνεργασίας με τον εχθρόν του βουλευτού Κιλκίς Κ. Παπαδοπούλου και του υπ’ αυτόν «Εθνικού (!) Ελληνικού (!) Στρατού» τεκμηριούται με τα δημοσιευόμενα παραπλεύρως έγγραφα. Το πρώτον εξ αυτών είναι μία άκρως απόρρητος διαταγή, την οποίαν ο βουλευτής της ΕΡΕ κ. Κ. Παπαδόπουλος υπέγραψε και εξέδωκε, εις την εποχήν κατά την οποίαν οι Γερμανοί ηγωνίζοντο να απαγκιστρώσουν τας δυνάμεις των ανεπάφους από την Μακεδονίαν και να τας μεταφέρουν εις ενίσχυσιν των παρατάξεών των εις την Κεντρικήν και Δυτικήν Ευρώπην.
ΟΜΙΛΟΥΝ ΤΑ ΕΓΓΡΑΦΑ
ΥΠΟΓΡΑΦΗ: Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (βουλευτής σήμερα της ΕΡΕ)
«ΑΡΧΗΓΕΙΟΝ ΕΕΣ ΚΙΛΚΙΣ
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ
Αρ. Πρωτ. Δ.Υ.
Σ.Δ. 1-10-44 .ώρα 16
Κιλκίς τη 1 Οκτωβρίου 1944
ΔΙΑΤΑΓΗ ΑΠΟΡΡΗΤΟΣ ΑΚΡΩΣ
Προκειμένου να εξοντώσωμεν τον κομμουνισμόν εν τη περιφερεία μας, απεφασίσθη όπως από κοινού την 3ην Οκτωβρίου και περί ώραν 8ην πμ εξακολουθή γενική επίθεσις τη συμμετοχή Γερμανικών Στρατευμάτων.
Ενέργειαι τμημάτων:
Ι) Από Ποντοκερασιά έως Λευκοχώρι (Κλέπε) Γερμανικά Στρατεύματα.
ΙΙ) Από Κλέπε έως Κολχίδα 2 Λόχοι Γερμανών και τμήμα εκ 300 Ανδρών Μπουντουβάκη-Τζαμικράνη (Κολχίς-Καλύβες Κουτσοκώστα-Κατόπετρα-Λειψύδριον, ΛΛαοδικινόν-Αμπέλια-Λευκοχώριον (υψ. Κλέπε 877).
ΙΙΙ) Από Κολχίδος έως Φύσκα 4 λόχοι Γερμανών και 600 ημέτεροι εθνικισταί (ήτοι εις Αργυρούπολιν 2 λόχοι. Γερμανοί και 30 ημέτεροι εις Ευκαρπίαν. 2 Λόχοι Γερμανών και 300 ημέτεροι).
ΙΥ) Από Φύσκαν έως Ποντοκερασιάν 2 λόχοι Γερμανών και 300 ημέτεροι.
Αντικειμενικοί Σκοποί:
Αναβρυτόν –Κλειστόν-Ελληνικόν οι κκ Διοικηταί τμημάτων να έχουν
Υπ’ όψιν των τα ονόματα των Γερμανών Διοικητών τομέων ως κάτωθι:
1) Μπουντουβάκης-Τζαμικράνης λοχαγός Πρόκερ.
2) Ο υποφαινόμενος μετά του λοχαγού Τσούμφελ.
3) Από Φύσκα έως Ποντοκερασιά Βαής-Τσιφτσόγλου μετά του Λοχαγού Κιρπάουν.
4) Εις τον τομέα από Ποντοκερασιά έως Λευκοχώρι μόνον Γερμανοί (Λοχαγός Ότμαν)
Ληπτέα μέτρα κατά την επίθεσιν και προέλασιν:
1) Θανάτωσις άμεσος παντός συλλαμβανομένου ενόπλου
2) Ανίχνευσις χαραδρών, θάμων, συστάδων, δένδρων, οικιών, βαρελιών, αχυρώνων κλπ και συγκέντρωσις όλων των αρρένων και υπόπτων γυναικών από 15 έως 70 ετών εις τον τελευταίον αντικειμενικόν σκοπόν, ήτοι εις Ελληνικόν, όπου θα γίνη διαλογή.
Συμπεφωνημένα σημεία προς αναγνώρισιν φιλίων τμημάτων:
1) Οι κ.κ. Διοικηταί τμημάτων να εφοδιάσωσιν και τμήματά των με μίαν ελληνικήν σημαίαν ανά ακάστην Διμοιρίαν.
2) Από μίαν λευκήν ταινίαν ή μανδήλιον ως περιβραχιόνιον εις αριστερόν βραχίονα.
3) Το πηλίκιον ή δίκωχον επί όλπου τρεις φοράς ανεβοκατεβαίνον κατά συνέχειαν.
4) Σύνθημα-παρασύνθημα Χάουπτμαν Στρακ.
Τα τμήματα να ώσιν έτοιμα εις τας κάτωθι θέσεις προς εξόρμησιν:
1) Μπουτουβάκης-Ταμκιράνης (300 άνδρες) εις Κολχίδα, αύριον 2 Οκτωβρίου 12ην νυκτερινήν, όπου θα συναντηθούν με τον Γερμανόν λοχαγόν Πρόκερ.
2) Λοχαγός Ψωμαδάκης μετά 300 ανδρών εις Αργυρούπολιν την 2αν Οκτωβρίου και 7μμ όπου θα συναντήση τον Γερμανόν λοχαγόν ΤΣΟΥΜ. ΦΕΛΤ.
3) Ο υποφαινόμενος εις Ευκαρπίαν μετά 300 ανδρών περί ώραν 7ην μμ όπου θα συναντηθώμεν μετά του ΤΣΟΥΜ. ΦΕΛΤ.
4) Εις Βάθην ο Βαής-Τσιφτσόγλου-Καρυπίδης Χ. μετά 300 ανδρών περί ώραν 4ην μμ όπου θα συναντηθούν μετά του λοχαγού Κιρσπάου, όστις θ’ αφιχθή από δημόσιον δρόμον Κεντρικόν –Βάθης προερχόμενος εκ Μουριών.
(Τ.Σ.) Παπαδόπουλος Κων/τίνος
Αρχηγός ΕΕΣ Κιλκίς»
Και άλλο
Ο διαβόητος «Εθνικός Ελληνικός Στρατός» δεν έχει καν το «ελαφρυντικό» - αν μπορή να χαρακτηρισθή ελαφρυντικό- πως συνεργάσθηκε με τους Γερμανούς για να πολεμήσει τον ΕΛΑΣ. Το παρακάτω έγγραφο μαρτυρεί πως ενδιαφερόταν μόνο για την διαιώνιση της Γερμανικής Δεσποτείας και μισούσε κάθε πατριώτη που πολεμούσε τον κατακτητή ανεξάρτητα από την ιδεολογία του.
« ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΟΡΕΙΝΗ ΕΛΛΑΣ
ΕΘΝΙΚΑΙ ΟΜΑΔΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΝΤΑΡΤΩΝ
ΕΔΕΣ ΠΙΕΡΙΩΝ
Προς την Κεντρικήν Διοικούσαν Επιτροπήν ΕΔΕΣ Μακεδονίας
Όπου
Λαμβάνομεν την τιμήν να σας αναφέρωμεν τόσον εσάς όσο και του Αρχηγού Θ.Β. τα κάτωθι:
Κατόπιν της αναχωρήσεώς μας εκ Θεσσαλονίκης τη 19.7.44 και περί ώραν μμ Εις την γέφυραν Αλιάκμονος πλησίον του χωρίου Νισέλη και της Γερμανο-Ιταλικής Φρουράς συνηντήθημεν με τον αρχηγό του ΕΕΣ Κούκου Κυριάκου Παπαδόπουλου (Κισά Μπατζάκ) μετά του συνοδού του Λεωνίδα Καραβίδα αρχηγού πολιτικής οργανώσεως του ΕΕΣ και του οπλαρχηγού Θεοφίλου Λεοντιάδη και τεσσάρων άλλων συνοδών των και καθ’ ην στιγμήν εσταμάτησαν το αυτοκίνητόν των με δόλιο τρόπο και δείχνοντάς μας ειλικρινείς διαθέσεις και χειραψίαν.
Αυτομάτως μας επρότειναν τα αυτόματα Στάερ στα στήθη και οι υπόλοιποι ορμώντας με τα τουφέκια τους συνεπλάκημεν σε άγρια πάλη περίπου 25 λεπτά. Όπου κατώρθωσαν τον αφοπλισμόν μας. Εννοείται πάλην όχι δια των όπλων , αλλά σε γρονθοκοπήματα.
Βρίζοντας την Οργάνωσιν ΕΔΕΣ, το Αρχηγείον Ζέρβα-Βαή και την κυβέρνηση Καΐρου, Αλήται και προδότες της Πατρίδος. Επέμενε την εκτέλεση ή επιτόπου ή την παράδοσίν μας στους Γερμανούς.
Βλέποντας όμως την ακλόνητον και σταθεράν απόφασίν μας και φοβηθέντες ίσως τίποτε προδοσίαν άλλων εις τας Γερμανικάς Αρχάς εναντίον των αφήνοντάς μας τον οπλισμό μας έστειλαν μονάχους εις Μελίκη και δίνοντάς μας σημείωμα επισφραγισμένον, το οποίον σας στέλλομεν νας παραδίδουν εις την διάθεσιν του Καπετάν Γιώργη (Θεοδωρίδη) μέχρι νεωτέρας διαταγής.
Εμείς όμως όχι στις διαταγές τους δεν υπακούσαμε , αλλά πιάνοντας πια το βουνό εξακολουθούμε το έργο μας και με άλλους συντρόφους θα εκτελούμε τας διαταγάς σας μέχρι της πλήρους επιτυχίας του σκοπού μας και μέχρι της τελευταίας ρανίδος πολεμώντας κάθε αντίδραση.
Παρακαλούμεν την Κεντρική Διοικούσα Επιτροπή όπως ζητηθή εκ μέρους της Κυβερνήσεως Καΐρου την καταδίκη τους εις θάνατον των ως άνω αναφερομ΄΄ενων τριών πρώτων ονομάτων ειδ’ άλλως θα προβούμεν οι ίδιοι των αυτών αντιποίνων, σκεφθήτε και διαλέξετε.
Μετά τιμής
Οι κάτωθι υπευθύνως υπογράφοντες
Γεώργιος Βρουστάκης, Ευάγ. Καγάλης.»
ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΔΕΣ
Επίθεση λοιπόν και κατά των ανταρτών του ΕΔΕΣ. Και ο θαυμάσιος αυτός Κισά Μπατζάκ τιμάται μετά θάνατον από το σημερινό ελληνικό κράτος σαν πολέμιος των κατακτητών, έπειτα από πιστοποιητικό του γενικού αρχηγού του Κωνσταντίνου Παπαδοπούλου, που βεβαιώνει ότι τα «τμήματα του ΕΛΑΣ συνεργαζόμενα με τους Γερμανούς προέβαινον εις σφαγάς εθνικοφρόνων» και τότε ο μεγάλος αυτός πατριώτης –ο Κισά Μπατζάκ- αποφάσισε να αντιδράση!

(2ο μέρος) εφ. «Ελευθερία», 26/1/1965, σελ.5

ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ ΣΥΜΠΟΛΕΜΙΣΤΑΙ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ
Μαζί με Γερμανούς εξώντωναν Έλληνες
ΠΟΥΛΟΣ –ΓΙΟΣΜΑΣ-ΔΑΓΚΟΥΛΑΣ
Ο δήμιος της Θεσσαλονίκης: «Πίνω ούζο την ημέρα και τη νύχτα αίμα!»
Είδαμε προχθές πως η οργάνωση «Εθνικός Ελληνικός Στρατός» του σημερινού βουλευτή της ΕΡΕ Κων. Παπαδόπουλου, συνεργάσθηκε με τους Γερμανούς εν όπλοις και ιδιαίτερα πως βοήθησε τις δυνάμεις του να απαγγιστρωθούν ανέπαφες από τη Κεντρική Μακεδονία. Αλλά εκείνο που σίγουρα κανείς δεν θα μπορούσε να διανοηθή είναι ότι ο αρχηγός του «ΕΕΣ» θα σκεφτόταν να γιορτάση την απελευθέρωση της περιοχής του από τους Γερμανούς!
Η λεοντή
Και όμως διέπραξε και αυτό, ελπίζοντας μέσα στη σύγχυση των ημερών εκείνων να φορέση τη λεοντή του αντιχιτλερικού ηγέτου. Σε όσους δυσπιστούν αφιερώνεται το παρακάτω έγγραφο με την διευκρίνιση ότι το Κιλκίς μετά την απαγγίστρωση των Γερμανών βρέθηκε στα χέρια του «Εθνικού Ελληνικού Στρατού», ο οποίος δρα πλέον ως νόμιμος αρχή.
«ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΚΙΛΚΙΣ
Αριθ. 87
Κιλκίς 2.11.44
ΔΙΑΤΑΓΗ
Επί τη απελευθερώσει της δευτέρας ιεράς και ηρωικής πόλεως Κιλκίς τελεσθήσεται δοξολογία αύριον 3ην του μηνός Νοεμβρίου ε.ε. ημέραν Παρασκευήν και ώραν 10.30 εν τω Ιερώ Μητροπολιτικώ Ναώ.
α) Εις την δοξολογίαν θα παραστώσι άπασαι αι στρατιωτικαί, πολιτικαί και δημοτικαί αρχαί.
β) Το Γυμνάσιον και τα Δημοτικά Σχολεία.
γ) Τα συν/τα παρακαλούνται όπως θέσωσιν εις την διάθεσιν του αρχισαλπιγκτού του Φρουραρχείου Κωνσταντινίδου άπαντας τους σαλτιμπάγκας των. Μερίμνη του Φρουραρχείου ούτοι θα σημάνωσιν εγερτήριον περιεχόμενοι τας κεντρικάς οδούς της πόλεως. Ώρα ενάρξεως 7η πρωινή.
δ)Τα συν/τα 13ον , 50ον και 4ον παρακαλούνται όπως ορίσωσι ανά ένα λόχον δυνάμεως 150 ανδρών έκαστος προς απόδοσιν τιμών.
ε) Οι κκ διοικηταί των συν/των παρακαλούνται όπως προσέλθωσι μετά των αξιωματικών των και οπλαρχηγών των.
στ) Τελετάρχην ορίζω τον ίλαρχον κ. Ψωμαδάκην Γεώργ.
ζ) Η Δ/σις Χωροφυλακής παρακαλείται όπως μεριμνήση δια την τήρησιν της τάξεως.
η) Μετά το πέρας της δοξολογίας και της παρελάσεως το Γυμνάσιον και τα Δημοτικά Σχολεία να περιέλθωσιν τας κεντρικάς οδούς ψάλλοντα εθνάσματα.
θ) Η Ιερά Μητρόπολις θέλει καθορίση τα της δοξολογίας και θέλει διατάξη την κρούσιν των κωδώνων από της 7ης πρωινής μέχρι της δύσεως του ηλίου.
Ο Στρατιωτικός Διοικητής
Π. Καζαμίας-Ταγμ/χης
ΠΑΡΑΛΗΠΤΑΙ:
Νομαρχία, Δήμος Κιλκίς, 13ον , 50ον, 4ον συν/τα, Δ/νσις Χωροφυλακής, Γυμνασιάρχης, Επιθ. Δημ. Σχολείων, Ιερά Μητρόπολις».
Αφρική και φρίκη!
Αλλ’ εκτός από τη συμμαχική βοήθεια που προσέφεραν οι δοσίλογοι αυτοί στους Γερμανούς για να φύγουν ανέπαφοι και πάνοπλοι από τη Μακεδονία, τους είχαν προσφέρει προηγουμένως και μιαν άλλη, που έβλαψε σημαντικά τον συμμαχικό αγώνα. Βοήθησαν τις μεταφορές τους προς την Αφρική και σ’ αυτούς τους Ελληνόφωνους χιτλερικούς οφείλεται ο θάνατος όχι λίγων συμμάχων μα και Ελλήνων στρατιωτικών στα πεδία της Βορ. Αφρικής.
Την εποχή εκείνη οι Γερμανοί αντιμετωπίζοντας την ανάγκη να κρατήσουν με κάθε τρόπο απρόσβλητη από τους αντάρτες την περιοχή Πιερίων –Θεσσαλονίκης-Κοζάνης για νάχουν ελεύθερο το δρόμο προς τη Νότιο Ελλάδα, υποδαυλίσανε τα προδοτικά σχέδια διαφόρων «αρχηγών», που αποβλέποντας προσωρινά στο πλιάτσικο και αργότερα σε αξιώματα, όταν ο πόλεμος θα τελείωνε υπέρ του Γ’ Ράϊχ, ίδρυσαν δοσιλογικές ομάδες.
Πούλος-Γιοσμάς
Πρώτος και καλύτερος ανάμεσα σ’ αυτούς ήταν ο διαβόητος ταγματάρχης Πούλος, που συγκρότησε «Ελληνικό Εθελοντικό Σώμα» από συνεργάτες του, ντυμένο με γερμανικές στολές και εγκατέστησε το στρατηγείο του στη Θεσσαλονίκη. Ίδρυσε και λόχο προπαγάνδας σε μια ονομαστική κατάσταση του οποίου, με ημερομηνία 6 Οκτωβρίου 1944, αναφέρεται σαν διοικητής του λόχου ο ανθυπολοχαγός Γιοσμάς Ξενοφών.
Ο γνωστός αυτός ήρωας της υποθέσεως Λαμπράκη-εάν δεν πρόκειται για… συνωμοσία- είχε από τότε κλίση προς την προπαγάνδα. Τότε επροπαγάνδιζε υπέρ της ΕΡΕ. Είχε όμως την εξυπνάδα να διαφύγη την τιμωρία ενώ ο αρχηγός του Πούλος, δικάστηκε και παρά το κλίμα ανοχής των προδοτών, που επικράτησε μετά τα Δεκεμβριανά, καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε. Τα όργια που διέπραξε το σώμα Πούλου στη Μακεδονία ήταν τόσα, ώστε ο «αρχηγός» δεν κατάφερε να γλυτώση το κεφάλι του.
Ο κατάλογος
Ο πλήρης κατάλογος των προπαγανδιστών των ιδανικών του Πούλου, που άγνωστο σήμερα ποιες υπηρεσίες προσφέρουν στο έθνος, έχει, σύμφωνα με επίσημη κατάσταση του «Λόχου Προπαγάνδας» του «Ελληνικού Εθελοντικού Σώματος Πούλου» με χρονολογία 6 Οκτωβρίου 1944 και υπογεγραμμένη από τον «διοικητήν του λόχου Γιοσμάν» ως εξής:
ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΟΝ ΣΩΜΑ –ΠΟΥΛΟΥ
ΛΟΧΟΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ
ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ
εμφαίνουσα τους εις την δύναμιν του Ελληνικού Εθελοντικού Σώματος ανήκοντας και εις τον Λόχον Προπαγάνδας υπηρετούντας αξιωματικούς, υπαξιωματικούς, στρατιώτας και ιδιώτας.
α/α
Βαθμός
Ονοματεπώνυμον
Ιδιότης
Δ/νση κατοικίας
1
Ανθ/γός
Γιοσμάς Ξενοφών
Καλαποθάκη 37
2
Λοχίας
Παναγός Γεώργιος
Κοραή 12
3
Δεκαν.
Γιαταγανάκης Χρ.
Προξένων 13
4
Στρα.
Μπουντούρης Μ.
Σουρή 22
5
Στρα.
Οικονόμου Ευάγ.
12 Αποστόλων 8
6
Στρα.
Σύρπος Παναγ.
Κάλβου 9
7
Στρα.
Αναστασιάδης Αλ.
Προμηθέος 26
8
Στρα.
Σιδηρόπουλος Ευάγ.
ΚΠΝ 33 Νεάπολις
9
Στρα.
Χρηστίδης Σωτήριος
10
Ιδιώτης
Ευαγγελόπουλος Δημ.
Δημοσιογράφος
Βενιζέλου 45
11
Στρατ.
Σιμιτιάς Θεοδόσιος
Μελενίκου 95
12
Ιδιώτης
Βελώνης Αθανάσιος
Βενιζέλου 45
13
Ιδιώτης
Λιόντας Γεώργιος
Διερμηνεύς
Εγνατίας 113
14
Ιδιώτης
Λυριντζής Παναγ.
Εκφωνητής
15
ιδιώτης
Παπακωνσταντίνου Ν.
Τυπογράφος
Κ. Παλαιολόγου 43
16
ιδιώτης
Εξαδάκτυλος Αργ.[1]
Τυπογράφος
ΗΒΙ Άνω Τούμπα
17
Ιδιώτης
Παυλίδης Αυγ.
Μηχανικός
Αριανού
18
Ιδιώτης
Τανασκίδης Ανδρ.
Βιβλιοδέτης
7 αρ. 21 Συκιές Σεπτ.,Οκτ.
19
Ιδιώτης
Κουτσουβέλης Ιω.
Βιβλιοδέτης
Π. Φανερωμένης
20
Ιδιώτης
Ιακωβίδου Ρεβέκκα
Δακτυλογράφος
Πολίχνη
21
Ιδιώτης
Παπαθεοκλήτου Ερ.
Δακτυλογράφος
Προξένων 1
22
Ιδιώτης
Δημητριάδου Ελένη
Καθαρίστρια
Πλ. Τερψιθέας 1
23
Ιδιώτης
Κολοβού Ευάγ.
Βιβλιοδέτης
Ροδοχώριον
24
Ιδιώτης
Δαφνοπούλου Ευαγ.
Βιβλιοδέτης
Λιγδών 3 Σεπτ, Οκτ
25
Ιδιώτης
Σγουρή Ειρήνη
Βιβλιοδέτης
Δ. Πολιορκητού 60
Εν Θεσσαλονίκη τη 6 Οκτωβρίου 1944
Ο Διοικητής του λόχου
Γιοσμάς.
Και κόμμα!
Η στρατιωτική αυτή οργάνωση του Πούλου είχε και την αντίστοιχη πολιτική, δηλαδή το «Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδος» του διαβόητου Σταυρίδη, που πέθανε κι αυτός στις φυλακές Καλλιθέας εκτίοντας την ποινή του.
Ο «δήμιος»
Εκτός από τη συμμορία του Πούλου οι Γερμανοί εξώπλισαν και τη συμμορία του Δάγκουλα. Ο «αρχηγός» αυτός, αγράμματος σωφέρ από τα Γρεβενά, έμεινε στην ιστορία της περιοχής με την προσωνυμία «Δήμιος της Θεσσαλονίκης». Γιατί ο Δάγκουλας εσκότωνε κυρίως για να ληστέψη. Κάθε εύπορος που θα δυστροπούσε να παραδώση το πουγγί του στο Δάγκουλα, κινδύνευε να χαρακτηρισθεί εχθρός του Γ’ Ράϊχ και να σφαγή.
Μιχάλαγας!
Ο Δάγκουλας υπαγόταν απ’ ευθείας στο Γερμανό στρατιωτικό διοικητή Θεσσαλονίκης. Κτηνώδης στην εμφάνιση, καυχιόταν ότι «την ημέρα πίνει ούζο και τη νύχτα αίμα». Παράλληλα οι Γερμανοί εξώπλισαν τον Μιχάλη Παπαδόπουλο (Μιχάλαγα) που εγκατέστησε το στρατηγείο του στην περιοχή Κοζάνης και που συνεργαζόταν με τον Κων. Παπαδόπουλο και τον Κιζά Μπατζάκ (Κυρ. Παπαδόπουλο).

(3ο μέρος) εφ. «Ελευθερία», 27/1/1965, σελ.1

ΝΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΘΟΥΝ ΟΙ ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΛΗ
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΜΕΤΑ ΤΑΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΤΗΣ «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ»
Τον αποκλεισμόν από την Βουλήν των δωσιλόγων συνεργατών του εχθρού επί κατοχής , εισηγείται ερώτησις κατατεθείσα χθες υπό του βουλευτού Ηρακλείου κ. Μενελάου Ξυλούρη.
Η ερώτησις (προς τους υπουργούς Εθνικής Αμύνης και Εσωτερικών) αναφέρεται εις τα δημοσιευθέντα εις την «Ελευθερίαν» την Κυριακήν συντριπτικά έγγραφα, δια των οποίων απεδείχθη ότι εις τους κόλπους της ΕΡΕ- ακόμη και μέχρι της κοινοβουλευτικής της ομάδος- υπάρχουν συμπολεμισταί των χιτλερικών δυνάμεων κατοχής εναντίον Ελλήνων αγωνιστών της αντιστάσεως, ότι δια Διατάγματος του κ. Κανελλοπούλου ούτοι μετημφιέσθησαν θρασύτατα εις αντιστασιακούς αγωνιστάς και βεβαίως «εθνικόφρονας» και ότι ο βουλευτής της ΕΡΕ Κ. Παπαδόπουλος, ως αρχηγός προδοτικού στρατού μισθοφόρων, διέτασσε επιχειρήσεις εις το πλευρόν των Γερμανών και ομαδικάς συλλήψεις όλων των αρρένων και των γυναικών, από ηλικίας 17 έως 70 ετών, και συγκέντρωσίν των προς «διαλογήν» - ήτοι, προφανέστατα, προς ομηρείαν και εκτέλεσιν.
Ο αρχηγός της ΕΡΕ κ. Κανελλόπουλος, προκληθείς να ξεκαθαρίση την θέσιν του έναντι των δοσιλόγων του κόμματός του, εξακολουθεί τηρών «εθνικόφρονα» σιγήν.
Η κατατεθείσα χθες εις την Βουλήν επερώτησις του βουλευτού της Ε.Κ. κ. Ξυλούρη έχει ως εξής:
«Προς τους αξιοτίμους κκ υπουργούς Εθνικής Αμύνης και Εσωτερικών.
Ερωτώ τον αξιότιμον κ. υπουργόν Εθνικής Αμύνης α) εάν αληθεύουν αι εις τα υπ’ αριθ. 6249 και 6250 υπό ημερομηνίαν 24 και 26.1.1965 φύλλα της εν Αθήναις εκδιδομένης ημερησίας εφημερίδος «Ελευθερία» δημοσιευθείσαι πληροφορίαι καθ’ ας ο κύριος Κω/νος Παπαδόπουλος, βουλευτής της ΕΡΕ, ανεγνωρίσθη δια ΒΔ ως αρχηγός Εθνικής Αντιστάσεως καίτοι εξ επισήμων εγγράφων, ως αναφέρεται εις τα ως άνω φύλλα, προκύπτει σαφώς ότι κατά την περίοδον της εχθρικής κατοχής της χώρας μας συνειργάσθη εν Μακεδονία μετά των Γερμανών.
Και β) εάν αληθεύουν αι ως άνω πληροφορίαι, ποία μέτρα σκέπτεται να λάβη η κυβέρνησις δια την ακύρωσιν του Διατάγματος τούτου και την αποκατάστασιν της ηθικής τάξεως.
Επίσης ερωτώ τον αξιότιμον κ. υπουργόν των Εσωτερικών εάν σκέπτεται να θεσπίση διάταξιν εις τον νόμον περί εκλογής βουλευτών, καθιερούσα ανικανότητα εκλογής ως Βουλευτών, όλων εκείνων, οίτινες κατά την περίοδον της εχθρικής κατοχής συνειργάσθησαν καθ΄ οιονδήποτε τρόπον μετά των κατακτητών Γερμανών, Ιταλών και Βουλγάρων και απεδείχθησαν ούτω εθνικώς ανάξιοι.
Εν Αθήναις τη 26 Ιανουαρίου 1965
Ο ερωτών Βουλευτής
Μενέλαος Ξυλούρης»

εφ. «Ελευθερία», 27/1/1965, σελ.5

ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ ΣΥΜΠΟΛΕΜΙΣΤΑΙ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ
Μαζί με τους Γερμανούς εξώντωναν Έλληνες
ΜΙΧ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (ΜΙΧΑΛΑΓΑΣ)
Από πρωτοπαλλήκαρο των Γερμανών
ανεγνωρισμένος οπλαρχηγός αντιστάσεως!
Όπως γράψαμε προχθές οι Γερμανοί θέλοντας να κρατήσουν ανοιχτό το δρόμο προς τη Νότιο Ελλάδα ωργάνωσαν διάφορες συμμορίες δοσιλόγων στην περιοχή Πιερίων-Θεσσαλονίκης-Κοζάνης, με σκοπό να μη σπαταλούν τους Γερμανούς στρατιώτες-πολύτιμους μια και ο πόλεμος είχε ήδη λάβει δυσμενή τροπή για το τρίτο Ράϊχ- για φύλαξη των διαβάσεων από τις επιθέσεις των ανταρτών. Για αντάλλαγμα στις δοσιλογικές αυτές συμμορίες είχαν δώσει την άδεια του πλιάτσικου και της λεηλασίας.
Ο ζωέμπορας
Ειδικά ο Μιχάλαγας έδρασε στην περιοχή της Κοζάνης. Συγκεκριμένα στις αρχές του 1944 έφθασε στην περιοχή Κοζάνης ο Μιχάλης Παπαδόπουλος ή Μιχάλαγας, ζωέμπορος το επάγγελμα, φέρνοντας όπλα και πυρομαχικά, που του είχε παραχωρήσει ο άλλος εγκληματίας πολέμου Κυριάκος Παπαδόπουλος (Κισά-Μπατζάκ). Οι γερμανόφιλοι της Κοζάνης συγκρότησαν τότε μία σύσκεψη στην οποία αναγνώρισαν τον Μιχάλαγα αρχηγό, ενώ οι γερμανικές αρχές επιτάσσανε κτίρια για την εγκατάστασι του αρχηγείου της «εθνικής» αυτής οργανώσεως, που θα … έσωζε την Κοζάνη από τον κομμουνιστικό κίνδυνο.
Λίγες μέρες αργότερα σε υποχρεωτική συγκέντρωση στην πλατεία της Κοζάνης μίλησε ο νέος «αρχηγός» και αξίωσε τη συνδρομή των κατοίκων στο έργο, που αναλάβαινε, σε κουβέρτες, αρβύλες και χρήματα, υπογραμμίζοντας την αμέριστη συμπαράσταση των γερμανικών αρχών κατοχής στον αγώνα κατά του κομμουνισμού και τελικά η πατριωτική αυτή συγκέντρωση κατάληξε με ζητωκραυγές του Μιχάλαγα υπέρ του Χίτλερ. Ο δικηγόρος Δαδούλης ανάλαβε τον τομέα των πληροφοριών και διαφωτίσεως των κατοίκων.
«Μάθετε γερμανικά»
Παράλληλα η οργάνωση του Μιχάλαγα με τη βοήθεια των χιτλερικών αξιωματικών ίδρυσε και σχολή για την εκμάθησι της γερμανικής γλώσσας, στην οποία κατόπιν πιέσεων και τρομοκρατίας γράφτηκαν για να παρακολουθήσουν μαθήματα οι περισσότεροι άντρες και γυναίκες μέχρι 30 χρονών.
Όπως καταγγέλλει σε έγγραφό του της εποχής εκείνης, αντισυνταγματάρχης του ελληνικού στρατού, που τελικά δραπέτευσε από την Κοζάνη, ο υπαρχηγός του Μιχάλαγα, ο Αντώνογλου που είχε την διαχείριση της οργανώσεως επέβαλε άγρια φορολογία σε όσους έβγαζαν ή έμπαζαν τρόφιμα, έστω και μόνο για δική τους χρήση, στην πόλη της Κοζάνης.
Επέβαλε επίσης, εμφανιζόμενος χιτλερικώτερος των Γερμανών, άγρια φορολογία στον ηλεκτροφωτισμό, στην ύδρευση και στα αλεστικά. Έτσι το κόστος της ζωής ανέβηκε κατά 50%. Τα έσοδα από το πλιάτσικο αυτό, οι συμμορίτες του Μιχάλαγα τα εφυγάδευαν στην Θεσσαλονίκη , όπου τα μετατρέπανε σε λίρες χρυσές. Φυσικά έδιναν ένα μέρος και στους Γερμανούς και κυρίως στους αξιωματικούς που υπηρετούσαν στην Γκεσταπό της Σελτ Τζενταρμερί και στην Κράϊς Κομαντατούρ.
Πλιάτσικο!
Όταν στα μέσα του 1944 οι Γερμανοί άρχισαν επιχειρήσεις κατά των ανταρτών στην περιοχή Βερμίου, Σερβίων, Γρεβενών, εζήτησαν από τους «εθνικόφρονες» αυτούς να πολεμήσουν μαζί τους. Έτσι με την ισχύ των γερμανικών όπλων ο «στρατός» του Μιχάλαγα έφθασε μέχρι το Βέρμιο. Στην επιχείρηση αυτή ελεηλάτησαν το σύμπαν, ενώ το γραφείο προπαγάνδας των στην Κοζάνη, ανακοίνωσε ότι οι καλοί αυτοί πατριώτες ακολούθησαν τους γερμανούς για να τους …υποδεικνύουν να μη κάμουν μεγάλες καταστροφές.
Αλλά η δίψα των πατριωτών αυτών για πλιάτσικο δεν έχει τέλος. Αν και η διατροφή των 400 περίπου συμμοριτών του Μιχάλαγα πληρώνονταν από τους Γερμανούς, οι πατριώτες αυτοί συγκεντρώσανε σημαντικό ποσό χρημάτων και ειδών απειλώντας τους εμπόρους και τους επαγγελματίες. Την ίδια εποχή εκλάπηκε μεγάλη ποσότητα θερινού χακί από τα εργοστάσια της Ναούσης, χωρίς φυσικά να τολμήση κανείς να καταγγείλη τους κλέφτες.
Και επιστράτευση!
Ο Μιχάλαγας όταν η κατάσταση επιδεινώθηκε για τον γερμανικό στρατό, ακολούθησε μια γερμανική φάλαγγα στη Θεσσαλονίκη, με σκοπό να μεταφέρουν με τη βία στην Κοζάνη 21 αξιωματικούς, που είχαν καταφύγει στη μακεδονική πρωτεύουσα για ν’ αποφύγουν τη βίαιη επιστράτευση. Εκεί είχε την ευκαιρία να συναντηθεί με τον άλλο «αρχηγό» της δυναστείας Παπαδοπούλων , τον Κυριάκο Παπαδόπουλο ή Κισά-Μπατζάκ, που δρούσε , όπως είδαμε, στην περιοχή του Κούκου. Και ενώ συνέβαιναν όλα αυτά έφθασε στην Κοζάνη μήνυμα της κυβερνήσεως Παπανδρέου από το Κάϊρο, που απεκήρυσσε όλες αυτές τις δοσιλογικές οργανώσεις. Φυσικά, το μήνυμα δεν επηρέασε τους προδότες αυτούς, που συνέχισαν το έργο τους και την «διαφώτιση» των κατοίκων σε υποχρεωτικές συγκεντρώσεις.
Το επεισόδιο
Χαρακτηριστικό της νοοτροπίας του Μιχάλαγα είναι και το εξής επεισόδιο: Τον Μάϊο του 1944 δυό ελληνόφωνα όργανα της Γκεστάπο εσκότωσαν στη μέση του δρόμου έναν Κοζανίτη και τραυμάτισαν άλλους δυό. Οι Γερμανοί συλλάβανε τους δράστες, αλλά τους απολύσανε αργότερα ύστερα από διάβημα του Μιχάλαγα!
Εκτιμώντας βαθύτατα οι Γερμανοί τον ζωέμπορο Μιχάλαγα για τις θυσίες του υπέρ του Γ’ Ράϊχ τον κάλεσαν στη Βιέννη με σκοπό να διαφωτίση τους Έλληνες εργάτες να αποδίδουν περισσότερο βοηθώντας έτσι την Γερμανία να συντρίψη τον κομμουνισμό και τις δυτικές πλουτοκρατίες. Ο Μιχάλαγας φιλοξενήθηκε και στη γερμανική στρατιωτική λέσχη της Βιέννης, στην είσοδο της οποίας φωτογραφήθηκε με τους συναδέλφους του Γερμανούς αξιωματικούς. (Την αναμνηστική αυτή φωτογραφία θα θυμούνται οι αναγνώστες μας, γιατί δημοσιεύθηκε τον περασμένο μήνα στην «Ελευθερία», όταν από τις στήλες αυτές ετέθη επιτακτικά το καθήκον για τη σημερινή Βουλή και τη σημερινή κυβέρνηση να ξεκαθαρίση την εθνική αντίσταση από τους δοσίλογους).
Ο κ. βουλευτής!
Φυσικά αυτά τα κατορθώματα του Μιχάλ Αγά ή Μιχάλη Παπαδόπουλου, δεν εμπόδισαν τον αρχηγό της δυναστείας των δοσιλόγων Παπαδοπούλων, το σημερινό βουλευτή της ΕΡΕ Κων. Παπαδόπουλο, να γνωματεύση γι αυτόν τα εξής :
«Ο Μιχάλαγας διεξήγαγε σφοδρούς αγώνας κατά των κατακτητών και ελασιτών, κατορθώσας να εμπνεύση εμπιστοσύνην και ασφάλειαν εις την περιοχήν Κοζάνης, ένθα είχεν εγκαταστήσει το αρχηγείον του».
Και ο μεν βουλευτής ης ΕΡΕ Κων. Παπαδόπουλος, σαν αρχηγός όλων των δοσιλόγων της περιοχής, ήταν πολύ φυσικό να ενδιαφερθή για την ανακήρυξη του διαβοήτου Μιχάλαγα σε πρωτοπαλλήκαρο του αγώνα κατά των κατακτητών.
Αλλά ο αρχηγός της ΕΡΕ και τότε υπουργός των Στρατιωτικών της κυβερνήσεως, που βαρύνεται με το στίγμα της αποκαταστάσεως των δοσιλόγων, πώς ανέχθηκε αυτή την μεταμόρφωσή των;
Το έγγραφο
Εδώ πρέπει να σημειωθή πως ο Κων. Παπαδόπουλος έγινε γενικός αρχηγός των προδοτών της περιοχής αυτής και ανακηρύχθηκε περί τον Σεπτέμβριο του 1944. Προηγουμένως δρούσε χάριν του έθνους παράλληλα με τον Κυριάκο Παπαδόπουλο (Κισά-Μπατζάκ) και τον Μιχάλη Παπαδόπουλο (Μιχάλαγα). Η … ατομική αυτή οργάνωση του σημερινού βουλευτή της ΕΡΕ είχε βαπτισθή «Εθνική Οργάνωσις Ελλάς». Και να ένα αποκαλυπτικό έγγραφο, που δείχνει και όλη τη δολιότητα ή διπλωματικότητα αν προτιμάτε-του αρχηγού:
«30 Μαρτίου 1944
Ε.Ο. ΕΛΛΑΣ
Κύριε Αρχηγέ Νίκο
Τα σέβη μου.
Έμαθα ότι πήγατε για δουλειά, πέρασα να σας συναντήσω αλλά εστάθη αδύνατον. Ελπίζω όμως να συναντηθούμε κατόπιν νέας συνεννοήσεως ίσως και πολύ γρήγορα το ραντεβού μας να είναι πολύ κοντά προς εμένα διότι δια να έλθω προς Ταγιάν κλπ θα μου είναι αδύνατον. Πάντως προς δημοσίαν οδόν Ζαχαράτην ή Ευκαρπία κλπ
Εγώ συνεχίζω το έργον μου βάσει προδιαγεγραμμένου σχεδίου. Τακτική αρίστη, αποτελέσματα άριστα και εκκαθάρισιν γενικήν δια της πειθούς.
Απαγορεύω λεηλασίαν, επίταξιν κτηνών εις υμάς και δήμευσιν περιουσιών εν μέτρω το δυνατόν.
Προσπαθώ να συναντηθώ με Γερμανούς προς εκκαθάρισιν Κιλκίς (πόλεως) και προς Νότον.
Συνηντήθην με καπετάν Κεπελίδην (φρούραρχον) και του είπα παρακαλώ προς σωτηρίαν της φιλτάτης μας πατρίδος και έθνους μας, προς στιγμήν αποφύγατε τις δοσολοψίες με Γερμανούς, διότι θα αποτύχωμεν, είναι παράκλησίς μου και απαίτησις των παιδιών μου.
Τα σέβη μου
Ο Διοικητής
Κ. Παπαδόπουλος
Υ/γός Πυρ/κού».
Χρειάζονται σχόλια; Το έγγραφο μιλάει από μόνο του…

(4ο μέρος) εφ. «Ελευθερία», 28/1/1965, σελ.5

ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ ΣΥΜΠΟΛΕΜΙΣΤΑΙ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ
Μαζί με Γερμανούς εξώντωναν Έλληνες
ΟΙ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΙ ΑΝΑΣΥΝΤΑΣΣΟΝΤΑΙ
Χιτλερικής σχολής αντίποινα εναντίον του αόπλου πληθυσμού
Τον Αύγουστο του 1944 η κατάσταση χειροτέρεψε ακόμη περισσότερο για τους προστάτες των δοσιλογικών οργανώσεων της Μακεδονίας, τους Γερμανούς. Πώς αντέδρασαν οι ελληνόφωνοι μισθοφόροι του κατακτητή;
Οι «οπλαρχηγοί» Παπαδόπουλοι συναντήθηκαν για να συμπτύξουν ένα ανώταττο αρχηγείο της δοσιλογικής οργανώσεως «Εθνικός Ελληνικός Στρατός». Η συνάντησή τους έγινε στη Θεσσαλονίκη, υπό την προστασία των Γερμανών. (Είχαν γυρίσει στο μεταξύ από τη Βιέννη, όπου είχαν πάει για να διαφωτίσουν τους εκεί Έλληνες εργάτες για τα δίκαια του Γ’ Ράϊχ, ο Μιχ. Παπαδόπουλος (Μιχάλαγας) και ο Κυρ. Παπαδόπουλος (Κισά Μπατζάκ).
Και άλλο έγγραφο
Να και το σχετικό έγγραφο για την ανασυγκρότηση του «Εθνικού Ελληνικού Στρατού»:
«ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ
ΑΠΟΦΑΣΙΣ
Σήμερον 31 Αυγούστου 1944 ώρα 11, συναντήθηκαν ημέραν Παρασκευήν συμφώνως με τας διατάξεις της Διοκήσεως του ΕΕΣ οι ακόλουθοι αρχηγοί σωμάτων εις την Θες/νίκην.
1. Κυριάκος Παπαδόπουλος (Κισά-Μπατζάκ).
2. Μιχαήλ Παπαδόπουλος.
3. Λεωνίδας Ιωαννίδης.
4. Γεώργιος Μαρωνίδης, ταγματάρχης.
5. Κων/νος Παπαδόπουλος.
6. Σολομών Βασιλειάδης.
7. Αθανάσιος Καπνόπουλος.
8. Παναγιώτης Δαδούλης.
Κατόπιν συζητήσεως δια τον καταρτισμόν της Διοικήσεως του ΕΕΣ απεφάσισαν ομωφώνως τα ακόλουθα:
1. Κυρ. Παπαδόπουλος (Κισά Μπατζάκ) ως ανώτατος Διοικητής ανεγνωρίσθη.
2. Ο Λεωνίδας Ιωαννίδης ως αντιπρόσωπος του Διοικητού ΕΕΣ.
3. Ο Κων/νος Παπαδόπουλος ως πολεμικός σύμβουλος παρά τω Διοικητή ΕΕΣ.
4. Ο Γεώργ. Μαρωνίδης (ταγ/ρχης του πεζικού) ως ανώτερος στρατιωτ. διοικητ. της Στρατ. Διοικήσεως Μακεδονίας.
5. Μιχαήλ Παπαδόπουλος ως διευθυντής των οικονομικών και του οικον. τμήματος του ΕΕΣ».
Πολύ σύντομα όμως ο σημερινός βουλευτής της ΕΡΕ Κωνστ. Παπαδόπουλος από «πολεμικός σύμβουλος» έγινε «αρχηγός» κι αργότερα «γενικός αρχηγός» της προδοτικής αυτής οργανώσεως.
Παριστάνει το αρνί…
Ένα μήνα προηγουμένως ο αρειμάνιος «αρχηγός» παρακαλούσε δουλικώτατα την ηγεσία του ΕΔΕΣ να τον δεχθή στις τάξεις της οργανώσεως αυτής. Θολώνοντας τα νερά και υποστηρίζοντας πως η συνεργασία με τους Γερμανούς, αποδειγμένη από τα αδιάψευστα τεκμήρια, που παραθέσαμε, ήταν συκοφαντία, επιδιώκει με κάθε τρόπο να μεταμορφωθή σε οργάνωση αντιστάσεως, βλέποντας το τέλος των Γερμανών να πλησιάζη μαζί με την τιμωρία, που επέσειαν οι Σύμμαχοι και η ελεύθερη ελληνική κυβέρνηση κατά των προδοτών. Γιατί κανένας φυσικά τότε, ακόμα και ο Κων. Παπαδόπουλος, μπορούσαν να φαντασθούν ότι μετά τη συντριβή του Χίτλερ, όχι μονάχα θα έπαιρναν «συγχωροχάρτι» οι συνεργάτες του, αλλά θα λάβαιναν και τιμές. Το παρακάτω έγγραφο μας δίνει την άλλη αυτή μορφή, τη δουλοπρεπή, του «αρχηγού». Τα γραπτά μένουν
Ομιλούν τα κείμενα
Το έγγραφο έλεγε :
«Κιλκίς τη 31 Ιουλίου 1944
ΑΡΧΗΓΕΙΟΝ ΕΕΣ ΚΙΛΚΙΣ
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ
Αριθ. Πρωτ. Α.Π. 82
Προς τον αρχηγόν Μακεδονίας-Θράκης ΕΔΕΣ
Όπου
Σεβαστέ μου αρχηγέ,
Έλαβον την δια του πληρεξουσίου μου Δημητρίου Μεχετλίδου αποσταλείσαν επιστολήν σας, και χαίρω δια τα γραφόμενα εν αυτή.
Έχω παράπονον , αρχηγέ μου, δια την διατύπωσιν της επιστολής σας, ότι τάσσομαι υπό την σημαίαν του ΕΔΕΣ. Από το ΕΔΕΣ ουδέποτε απεμακρύνθην και ουδείς καλύτερον εμού μπορούσε να το πλαισιώση και δι έργων και διά λόγων. Ψυχική κατανόησς του αγώνος πάντοτε υπήρχε και θα υπάρχη, εν τη τακτική βεβαίως μπορεί να ήλθε και διάστασις γνωμών, μη δυναμένων εν τη ουσία να κλονίσουν κατά τι τον αγώνα. Σεις ο οποίος με ξεύρητε καλύτερον παντός άλλου, πέποιθα ότι δεν θα εδώσατε πίστιν εις τας κακοβούλους εισηγήσεις. Ό,τι έπραξα , πάντοτε έγινε τη εγκρίσει των ανωτέρων μου. Επί των πράξεών μου δε εζήτησα από την σεβαστήν Επιτροπήν Εθνικού Αγώνος και ζητώ και από τον σεβαστόν Αρχηγόν, όπως με ανακρίνει δεχόμενος εκ των προτέρων την ετυμηγορίαν των.
Υπεγράφη δι αριστεράς χειρός.
Τα σέβη μου Αρχηγέ
Παπαδόπουλος Κων/νος»
Διαρκώς η ίδια υπογραφή: Κ. Παπαδόπουλος, ο σημερινός βουλευτής της ΕΡΕ…
Βούρδουλας και…
Οι μέρες όμως περνάνε και καθώς η τύχη των όπλων εγκαταλείπει όλο και περισσότερο τους Γερμανούς, τόσο ο «αρχηγός» αφηνιάζει από το μίσος του εναντίον όσων δεν ήθελαν να γίνουν ανδράποδα των χιτλερικών. Ξύλο, ταπεινώσεις και ομαδικά αντίποινα, κατά την χιτλερική θεωρία περί συλλογικής ευθύνης, διατάζει ο Κων. Παπαδόπουλος- ο κ. βουλευτής- για όσους νέους αρνηθούν να στρατευθούν κάτω από τη σημαία των προδοτών αυτών.
Η απόδειξις
Και να η απόδειξη:
« ΑΡΧΗΓΕΙΟΝ ΕΕΣ
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ
Αριθ. Πρωτ. Δ.Χ.
Ώρα 6 πμ
Προς τον Καπετάν Σάββαν και Φαμπρίκην.
Όπου
Άμα λήψει παρούσης εντέλλεσθε όπως αμέσως είναι συγκεντρωμένος ο λόχος σου μαζί σου και ο υπολοχαγός Γερμανός Παπαϊορδάνου πολύ καλός από το Ζαχαράτο και φίλος του υποφαινόμενου, πιάσητε τα υψώματα της κορυφής και ποία προς Αντιγόνεια συντήρησις –Αντιγόνεια-Ηράκλεια κλπ. Αύριον αναφέρατε εκτέλεσι διαταγής μου και οι άλλοι μόλις κληθούν θα πιάσουν Ισμακλή-Πετράδες. Οι κομμουνισταί ευρίσκονται με μικράς δυνάμεις οι οποίες εφάνησαν χθες (10.10.44) και Μόροβον-Βουρλάν στο Ζαχαράτο ευρίσκεται ο Λαζίκ και Βαής.
Τα παιδιά όλα Χέρσου-Ακρίτα-πλαγιές-Κορυφή-Αμαράντων-Δροσάτου. Όλα θα τα συγκεντρώσης και θα τα πάρης μαζί σου, όσοι δεν σ’ ακούσουν ξύλο-γύμνωμα τελείως, αφόπλισιν και τιμωρίαν οικογενείας των.
Ο αρχηγός
(Τ.Σ.) Κων. Παπαδόπουλος
Κιλκίς. Διάγω κάπου».
Υπογράφει στερεότυπα ο σημερινός βουλευτής της ΕΡΕ.
Στόχος οι άπολποι
Όλη όμως τη θηριωδία του ο Κων. Παπαδόπουλος συνήθιζε να την επιδεικνύη στα άοπλα θύματά του, που βρισκόντουσαν στη φυλακή. Στο λιγοστό χρονικό διάστημα που ήταν κυρίαρχος του Κιλκίς, ο τρόμος πλιανιόταν πάνω από τη μαρτυρική αυτή πόλη και οι φυλακισμένοι δεν ήξεραν αν θα ζούνε την επομένη.
Χαρακτηριστική είναι η αγωνιώδης έκκληση του αξιωματικού του ΠΑΟ Κωστοπούλου, που του θυμίζει πως στάθηκε γι αυτόν στο παρελθόν δάσκαλος και τον εκλιπαρεί να αποφυλακίση 24 κρατούμενους από τους Βάλτους ή τουλάχιστο να μη τους εξοντώση όλους.
Η έκκληση
Το γιομάτο απόγνωση και ικεσίες γράμμα έχει ως εξής :
«Κιλκίς τη 14.10.44
Αγαπητέ μου Κώστα γειά σου,
Σήμερον Σάββατον ήλθα εδώ και σε περιμένω με αγωνίαν.
Θα σε παρακαλέσω πάρα πολύ, Κώστα μου, μια που μου υποσχέθηκες για την απελευθέρωσιν των κρατουμένων Βάλτων, ελευθέρωσέ τους μια μέρα νωρίτερα για την ψυχή της μακαρίτισσας μητέρας σου και για ηθική ικανοποίησι του αφανούς δασκάλου σου.
Θα είμαι υπερευχαριστημένος αν θα μου κάνης την καλωσύνην αυτή. Σύμφωνα με τις υποσχέσεις σου, τους υποσχέθηκα κι εγώ και περιμένουν οι κακόμοιροι εναγωνίως.
Μη με χαλάσης, Κώστα μου.
Πρέπει νάχης κάποιαν ελπίδα και σε μένα τον ουτιδανόν. Με γνώρισες τόσα χρόνια που προσπαθώ πάντα για το καλό το γενικό.
Το εν χιλιοστόν της δόξης σου πρέπει να το οφείλης στο δάσκαλό σου.
Είναι όλοι τους αθώοι. Θα πεισθής εκ των υστέρων. Μη μου χαλάσης το χατήρι. Την ερχόμενη εβδομάδα θα ξανάλθω.
Εύχομαι σταδιοδρομίαν. Αναμένω ενεργείας σας και σου στέλνω θερμό πατριωτικό φιλί.
Ο δικός σου (Κωστόπουλος)
Παραθέτω και κατάλογον κρατουμένων. Αν θα σου είναι δυσχερές διάλεξε τουλάχιστον 5 ή 6 εκ των πρώτων. Ο ίδιος».
Ακολουθεί ο κατάλογος των 24 κρατουμένων. Αλλ’ υπάρχει συνέχεια στο ανατριχιαστικό , το απίστευτο αυτό κεφάλαιο της προδοσίας…

(5ο μέρος) εφ. «Ελευθερία», 29/1/1965, σελ.5

ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ ΣΥΜΠΟΛΕΜΙΣΤΑΙ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ
Μαζί με Γερμανούς εξώντωναν Έλληνες
ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΝΟΝΤΑΙ
Μετά την αποκήρυξή τους από την ελληνική κυβέρνηση Καΐρου νίπτουν τας χείρας
Ανοίγουμε σήμερα μια παρένθεση στο κεφάλαιο της προδοτικής δράσεως της δυναστείας Παπαδοπούλου, για να δώσουμε από την απολογία του διαβοήτου Δάγκουλα-αρχηγού κι αυτού… αντιστασιακής οργανώσεως- μερικά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η Δεξιά έσπευσε να αγκαλιάσει κάθε λογής προδότες ευθύς μετά την απελευθέρωση:
Ο πολύς Δάγκουλας δεν είχε την τύχη να επιζήση και να αναγνωρισθή κι αυτός σαν αρχηγός αντιστάσεως και να κοσμή κι αυτός την πτέρυγα της ΕΡΕ στη Βουλή. Τραυματίσθηκε μόλις έφυγαν οι Γερμανοί και πέθανε στο Κρατικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης. Εκεί είχε το κουράγιο να δεχθή δημοσιογράφους και να κάμη δηλώσεις. Ξεχνώντας πόσους είχε σφάξει με τα χέρια του, θυμήθηκε το… Θεό.
- Άλλοι με πήραν στο λαιμό τους , ετραύλιζε. Μετανοώ για όλα. Αν και σε πολλές περιπτώσεις, που εσκότωνα ήμουνα δίκαιος.
Και ξεθαρρεύοντας διηγήθηκε πώς σχημάτισε το γερμανοκίνητο τάγμα του. Όταν ρωτήθηκε πόσους έχει σκοτώσει, επικαλέσθηκε τα …βιβλία του!
- Πού να θυμάμαι, είπε. Τα βιβλία των σκοτωμένων τα κρατούσε ο γραμματικός μου.
Γερμανική στέγη
Στην απολογία του στον δικαστικό Παπανάκο, στις 11 Νοεμβρίου του 1944, ο Δάγκουλας είπε ότι οι εκπρόσωποι του «Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος» Σπυρίδης και Ζωγράφος εζήτησαν από τους Γερμανούς να εξασφαλίσουν στέγη… στην εθνικόφρονα οργάνωση του Δάγκουλα. Και οι Γερμανοί έσπευσαν να παραχωρήσουν στο Δάγκουλα το ξενοδοχείο «Νέα Νίκη» για να στεγάση την «αντιστασιακή» του οργάνωση. Μέσα στο άντρο αυτό όποιος έμπαινε , δύσκολα έβγαινε ζωντανός. Την «ανάκριση»-διάβαζε τα «βασανιστήρια»- τα είχε αναλάβει ο Νικ. Παρισιάδης και τις εκτελέσεις βοηθούσαν ο Γερμανός ταγματάρχης Γκριν και ο Γερμανός υπολοχαγός Χέρτς.
Πάλι Παπαδόπουλος!
Η προδοτική αυτή οργάνωση είχε φυσικά και γραφείο πληροφοριών. «Το γραφείο πληροφοριών- συνεχίζει την απολογία του ο Δάγκουλας- διευθύνονταν από τον δάσκαλο Παπαδόπουλο, Πόντιο από τη Δράμα. Βάσει των πληροφοριών των πρακτόρων της οργανώσεως που ανήκαν στο «Ελληνικό Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα», οι συλλαμβανόμενοι εχωρίζοντο σε τρεις κατηγορίες. Όσοι κατετάσσοντο στην πρώτη εξετελούντο αμέσως, όσοι στη δεύτερη εφυλακίζοντο και όσοι στην τρίτη εκρατούντο για να ανακριθούν. Για τους πράκτορες που είχαμε –συνέχισε ο Δάγκουλας- είναι σε θέση να γνωρίζη μόνο ο Παπαδόπουλος και οι αποφάσεις του «Συμβουλίου»- δηλαδή πόσοι και πώς θα σκοτωθούν-ελαμβάνοντο βάσει των πληροφοριών που έδινε ο Παπαδόπουλος».
Στην απολογία του αναφέρει ακόμα ο Δάγκουλας πως συνεργαζόταν με τον Κισά-Μπατζάκ και μαζί μ’ αυτόν επισκέφθηκε τον Χρυσοχόου, όταν ανέλαβε καθήκοντα υπουργού, στη Γενική Διοίκηση της Γερμανοκρατούμενης Θεσσαλονίκης για να του υποβάλουν τα σέβη τους.
400 πτώματα
Ο Κισά-Μπατζάκ, ο γνωστός μας συνεργάτης του βουλευτή της ΕΡΕ Κων. Παπαδόπουλου «ενεργούσε… εράνους -τονίζει ο Δάγκουλας- και έπαιρνε εκφοβιστικά χρήματα από διάφορα εμπορικά καταστήματα και οικονομικούς παράγοντες».
« Στο Γαλλικό ποταμό-συνεχίζει ο Δάγκουλας- θα είναι περίπου 400 πτώματα θαμμένα, περνώντας τη γέφυρα δεξιά, στο χείλος του ποταμού στον ανήφορο. Την θέση την ξέρει καλύτερα ο πρόεδρος του χωρίου Γαλλικό, ο Ιωσήφ Ηλιάδης, ο οποίος με συνεργείο από χωρικούς άνοιγε τους λάκκους. Ο Ηλιάδης είχε άδεια οπλοφορίας από τους Γερμανούς».
Οι συνεργάτες του
«Ο Αγγελάκης-συνεχίζει ο Δάγκουλας- ήταν στην αλληλεγγύη, πρώην δήμαρχος Θεσσαλονίκης, ο Τάκης Θεοχαρίδης διηύθυνε τις επιτροπές αλληλεγγύης, ο Παπαστρατηγάκης υπεύθυνος αρχισυντάκτης της «Νέας Ευρώπης».
Ο καθηγητής Παπαδόπουλος, που υπηρετούσε στη Νάουσα, ήταν πράκτορας. Η επιτροπή είχε γραφεία στη Στοά Σαούλ. Στο Συμβούλιο Εκτελέσεων (!) ήταν κάποιος ναύαρχος, του οποίου το όνομα δε θυμάμαι, μέτριο ανάστημα, λίγο παχύς, ασπρομάλλης».
Αποκηρύσσουν!
Η αποκήρυξη των προδοτικών αυτών οργανώσεων από την ελληνική κυβέρνηση του Καΐρου, εθορύβησε αυτούς τους συνεργάτες των Γερμανών
«Μετά την καταδίκη-συνεχίζει ο Δάγκουλας- των εθνικιστικών (!) σωμάτων εις τα οποία ανήκαμε, από την κυβέρνηση του Καΐρου, αποφασίσαμε όλοι όσοι ανήκαμε σ’ αυτά να ενωθούμε και να αποκηρύξουμε κι εμείς τον κατακτητή (!) αλλά δυστυχώς δεν το κατορθώσαμε γιατί δεν μπορέσαμε να έρθουμε σ’ επαφή με την πολιτική οργάνωση του ΕΔΕΣ. Άλλωστε αυτοί μας έλεγαν πως δεν είχαν οδηγίες από το Αρχηγείο του ΕΔΕΣ».
Τι αγία αφέλεια! Αφού έσφαξαν, έκαψαν, ελεηλάτησαν και έπνιξαν στο αίμα τη Μακεδονία για λογαριασμό των κατακτητών, αποφάσισαν να τους αποκηρύξουν για να αναγνωρισθούν από την κυβέρνηση του Καΐρου! Ο ατυχής Δάγκουλας δεν είχε την εξυπνάδα των «αρχηγών» του «Εθνικού Ελληνικού Στρατού», Μιχάλαγα, Κισά-Μπατζάκ, Κων. Παπαδόπουλου κλπ που κατάφεραν ν’ αλλάξουν τη φασιστική στολή με το σκούφο της Δημοκρατίας και να τιμώνται από τη σημερινή δημοκρατική Ελλάδα, σαν ήρωες αντιστάσεως!
Μακρά του ΕΛΑΣ
Ωστόσο δεν άργησαν να λάβουν επαφή με ομάδες του ΕΔΕΣ της Μακεδονίας.
«Στο Καβακλή-συνεχίζει ο Δάγκουλας- κάναμε συμβούλιο στο οποίο ήταν ο Τάκης Θεοχαρίδης, ο Σερεμέτης, ο ταγματάρχης Καραμήτσος, ο λοχαγός Ακρίτας, ο Κισά-Μπατζάκ (Κυριάκος Παπαδόπουλος), ο λοχαγός Κλεισάρης και ο υπολοχαγός Ιωαννίδης του ΕΔΕΣ. Η σύσκεψη έγινε δυό μέρες πριν μπη ο ΕΛΑΣ στη Θεσσαλονίκη, είχε δε ληφθή απόφασις εφ’ όσον θα μπαίναμε εμείς πρώτοι στην πόλη θα εμποδίζαμε τον ΕΛΑΣ να μπη μέσα. Στείλαμε συνδέσμους στη Θεσσαλονίκη και μάθαμε ότι είχε καταληφθή από τον ΕΛΑΣ και έτσι απεφασίσθη να μη μπούμε μέσα διότι κάθε προσπάθεια ήταν αδύνατος».
Πολύ σωστά! Αυτοί οι γερμανοκίνητοι εθνικόφρονες είχαν την παλληκαριά μονάχα να σκοτώνουν άοπλους πατριώτες και γυναικόπαιδα, αλλά δεν διακινδυνεύανε το τομάρι τους για να πολεμήσουν μέσα στη Θεσσαλονίκη τον ΕΛΑΣ, που τάχα εξ αιτίας του είχαν γίνει όργανα των Γερμανών.
Να ξεπλυθούν!!
«Ο Λεωνίδας Ιωαννίδης-συνεχίζει στην απολογία του ο Δάγκουλας- μόλις γύρισε από τα Γιαννιτσά μας κάλεσε όλους και μας διάβασε κάτι χαρτιά του Ζέρβα, που τον έκανε αρχηγό εδώ στη Μακεδονία (Σημ. : Το αρχηγείο του Ζέρβα στην Ήπειρο αποκομμένο από την κεντρική Μακεδονία δεν ήξερε τι έκαναν διάφοροι οπλαρχηγοί που κατά καιρούς του είχαν ζητήσει την άδεια να οργανώσουν αντιστασιακές ομάδες του ΕΔΕΣ στην περιοχή αυτή). Όπως συμφώνησαν όλοι συμφώνησα κι εγώ , να μας ξεπλύνη (!!) από το παρελθόν και να μας κάμη ΕΔΕΣ» (!!)
Και το αίμα των αθώων και όσων πέθαναν για να μη προδώσουν την πατρίδα τους; Δεν έχει σημασία. Οι εγκληματίες αυτοί είχαν βγάλει πια τη γερμανική στολή, πλύνανε τα χέρια τους από τα αίματα και είχαν γίνει τίμιοι Έλληνες και καλοί πατριώτες…

(6ο μέρος) εφ. «Ελευθερία», 30/1/1965, σελ.5

ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ ΣΥΜΠΟΛΕΜΙΣΤΑΙ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ
Μαζί με Γερμανούς εξώντωναν Έλληνες
ΕΝΑΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ΤΟΥ ΔΑΓΚΟΥΛΑ
Ησπάσθη τον κομμουνισμό και έγινε υφυπουργός (!) της κυβερνήσεως Τσαλδάρη
Είδαμε πώς ο διαβόητος Δάγκουλας χαρακτήρισε σαν ένα από τους κυριώτερους συνεργάτες του τον Τάκη Θεοχαρίδη, που μάλιστα έπαιρνε μέρος στα συμβούλια μαζί με τον Κισά-Μπατζάκ (Κυριάκο Παπαδόπουλο) και άλλα ανώτερα στελέχη. Ο Τάκης Θεοχαρίδης δεν είναι άλλος από τον κ. Δ. Θεοχαρίδη υφυπουργό (!) αργότερα της κυβερνήσεως Τσαλδάρη.
Ο συνεργάτης αυτός του Δάγκουλα ήταν καπνοϋπάλληλος το επάγγελμα, όπως δήλωσε ο ίδιος στον ανακριτή της ΧΙ Μεραρχίας του ΕΛΑΣ, όταν πιάστηκε με τους ενόπλους του Δάγκουλα στη μάχη του Κιλκίς, που όπως είπαμε οι δοσιλογικές αυτές οργανώσεις αποτελέσανε την οπισθοφυλακή των Γερμανών, για να φύγουν χωρίς ζημιές οι στρατιώτες του Χίτλερ από την Ελλάδα.
Τον Απρίλιο του 1946 η εφημερίδα της αριστεράς «Ελευθερία» της Θεσσαλονίκης, δημοσιεύει με τίτλο «Ο κ. υπουργός απολογείται!» φοβερά πράγματα χωρίς ο ήρως του δημοσιεύματος αυτού να καταφύγη στη δικαιοσύνη, πράγμα όχι μόνο επιβεβλημένο, αλλά και εύκολο και ακίνδυνο, αφού όχι μόνο η αριστερά μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας ήταν νικημένη, αλλά και η μεταπελευθερωτική ένοπλη δράση του ΕΛΑΣ είχε δημιουργήσει κλίμα ευνοϊκό για το δοσιλογισμό.
Η απολογία του
Στην απολογία του αυτή ο υπουργός-κατά το δημοσίευμα- έπεσε στα πόδια του ανακριτού και ζητούσε έλεος, πρόθυμος να προδώση όλους τους συνεργάτες του. Στην ιδιόγραφη απολογία του έδωσε όλα τα ονόματα των αξιωματικών των ταγμάτων ασφαλείας και του ΕΔΕΣ.
Ειδικώτερα για τον ΕΔΕΣ έγραφε τα εξής: «Το ΕΔΕΣ απεδείχθη ότι είχε σχέσεις με όλας τας ομάδας των ταγματασφαλιτών. Τούτο εξηκρίβωσα εις Καβακλή, όταν αφίκνοντο τα τμήματα Κούκου, τα οποία διηυθύνοντο προσωπικώς υπό του Αγραφιώτου».
Φίλος του … ΕΛΑΣ
Συνεχίζοντας υποστήριξε ότι συνέβαλε στην … εύκολη κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τον ΕΛΑΣ, γιατί ξεγέλασε τον Σερεμέτη-αρχηγό των ενοποιημένων ταγμάτων ασφαλείας- λέγοντάς του ότι στη Θεσσαλονίκη είχαν μπη η 9η, η 10η και η 11η μεραρχίες του ΕΛΑΣ υπό τον στρατηγό Μπακιρτζή.
Άγνωστο βέβαια αν διευκόλυνε πραγματικά τον ΕΛΑΣ ή όχι. Αλλά η πρώτη περίπτωση αποδεικνύει προδοσία των ιδεών του- έστω και των ιδεών του Δάγκουλα- και η δεύτερη δειλία, γιατί φυσικά οι Ελασίτες δεν επρόκειτο να τον πιστέψουν.
Και «κομμουνιστής»
«Ζητώ-συνέχισε στο υπόμνημά του-να μου δώσετε το δικαίωμα να αγωνισθώ για την περιφρούρηση των λαϊκών κατακτήσεων». Στο σημείωμα αυτό ο απολογούμενος χρησιμοποίησε προσφιλή φράση του «ηρωικού αρχηγού» του ΚΚΕ Ζαχαριάδη. «Δώστε –συνέχισε- και σε μένα το δικαίωμα ν’ αφιερώσω τον εαυτό μου στην υπόθεση του λαού, γιατί νοιώθω ν’ αντέχουνε τα σιδερένια στήθεια και τα ροζιασμένα χέρια μου σε κάθε βάρος ταξικό»!!
Είναι φανερό πως όταν κανείς βρεθή στα χέρια των αντιπάλων του, μπορεί να τους κολακέψη από φόβο για να σώση τη ζωή του, αλλά δεν μπορεί να προδώση τους συνεργάτες του. Σε καμμιά όμως περίπτωση δεν μπορεί ν’ ανεβή σε υπουργικό θώκο όταν από δειλία αποκήρυξε τις «ιδέες» του- έστω ως … Δαγκουλικές- ενώ χιλιάδες απλοί άνθρωποι αντιμετώπιζαν το απόσπασμα και τα βασανιστήρια των Γερμανών , φωνάζοντας «Κάτω ο Χίτλερ». Αλλά η Δεξιά, πάσχοντας από συλλογικό πνεύμα κατωτερότητος, γιατί απουσίασε από την εθνική αντίσταση, έτρεφε ιδιαίτερο θαυμασμό στους συνεργάτες του κατακτητή. Και σεμνύεται όταν τους έχη βουλευτές ή υπουργούς της…

(7ο μέρος) εφ. «Ελευθερία», 31/1/1965, σελίδες 1 και 15

ΕΝΩ ΣΙΩΠΑ Ο ΑΡΧΗΓΟΣ
Δοσίλογοι εις την ΕΡΕ
ΒΕΒΑΙΟΙ Ο ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΗΤΣΟΥ
Και προσεπιμαρτυρεί τηλεγράφημα προς Χίτλερ
Βουλευτής της ΕΡΕ, συμπολεμιστής των χιτλερικών δυνάμεων κατοχής (τον οποίον καίτοι προκληθείς δια συντριπτικών στοιχείων αρνείται να διαγράψη ο αρχηγός της ΕΡΕ, αποφεύγων να απομακρύνη τους δοσιλόγους εν γένει από το κόμμα που θέλει να μονοπωλή την «εθνικοφροσύνην») βαρύνεται με την «εξόντωσιν» εθνικοφρόνων Ελλήνων πατριωτών.
Την βαρυτάτην κατηγορίαν με τον ανωτέρω συγκεκριμένον χαρακτηρισμόν απευθύνει αξιωματικός της Χωροφυλακής της απολύτου εμπιστοσύνης της ΕΡΕ , ο γνωστός και από την υπόθεσιν της δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη στρατηγός Κ. Μήτσου.
Ο αυτός βουλευτής της ΕΡΕ Κ. Παπαδόπουλος , δοσίλογος, αρχηγός στρατού μισθοφόρων των χιτλερικών, συμμετασχών κατ’ επανάληψιν μετά των Γερμανών εις επιχειρήσεις εναντίον των Ελλήνων αγωνιστών της αντιστάσεως, διατάξας εγγράφως επιχειρήσεις ομαδικών συλλήψεων ανδρών και γυναικών προς «διαλογήν» δι εκτέλεσιν και ομηρίαν, επίσης:
Εις συγχαρητήριον τηλεγράφημά του προς τον Χίτλερ, επί τη διασώσει του τότε από την εναντίον του απόπειραν, εκφράζει προς αυτόν τα αδελφικά αισθήματα «ημών των Ελλήνων, οι οποίοι ομού μετά των εντίμων και ανδρείων Γερμανών στρατιωτών αγωνιζόμεθα εντός του εδάφους της αιωνίας ημών πατρίδος» και δέεται του παντοδυνάμου Θεού να χαρίζη εις τον Χίτλερ «ζωήν και ικανότητα προς δράσιν δια να αγωνισθήτε υπέρ της Ευρώπης εναντίον των ατίμων Εβραιοπλουτοκρατών και των απαισίων πρακτόρων της Μόσχας».
Την συμμετοχήν του Παπαδοπούλου και του υπ’ αυτόν στρατού μισθοφόρων προδοτών εις «συλλήψεις και εκκαθαρίσεις» και εις τας επιχειρήσεις γενικώς των χιτλερικών δυνάμεων κατοχής εναντίον των αγωνιστών της ελληνικής αντιστάσεως πιστοποιεί δι απορρήτου εγγράφου του ο Γερμανός αντιστράτηγος Θεσσαλονίκης-Αιγαίου.
Η «Ελευθερία» δίδει σήμερον εις την δημοσιότητα τα τρία αυτά έγγραφα-επιστολήν Μήτσου, κείμενο του τηλεγραφήματος του Παπαδοπούλου και των συνεργατών προς τον Χίτλερ και την απόρρητον αναφοράν του Γερμανού αρχιστρατήγου- εμπλουτίζουσα τον ήδη ογκώδη φάκελον συντριπτικών αποδείξεων επί τη βάσει των οποίων ο αρχηγός της ΕΡΕ κ. Π. Κανελλόπουλος μάτην προκαλείται από της παρελθούσης Κυριακής να απομακρύνη τους δοσιλόγους συνεργάτας των Γερμανών από τους κόλπους του κόμματός του, και επί τη βάσει των οποίων εκλήθησαν τα στελέχη και οι βουλευταί της ΕΡΕ να ξεκαθαρίσουν εάν η «εθνικόφρων» συνείδησίς των τους επιτρέπη να συναγελάζωνται , εντός της Βουλής ή εις τας κομματικάς των συγκεντρώσεις με εγκληματίες πολέμου, συμπολεμιστάς του εχθρού εναντίον Ελλήνων, προδότας της πατρίδος.
Ήδη και ενώπιον της αποφυγής του αρχηγού της ΕΡΕ να εκπληρώση ένα εθνικόν, όσο πολιτικόν και ηθικόν καθήκον και της αρνήσεώς του να ξεκαθαρίση την σύγχυσιν εις το κόμμα του μεταξύ δοσιλογισμού και εθνικοφροσύνης, η «Ελευθερία» θέτει τον φάκελον των εγγράφων αυτών αποδείξεων ενώπιον της Κυβερνήσεως αι της Βουλής.
«ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΕΝΤΙΜΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ»
Ιούλιος του 1944.Ο Αδόλφος Χίτλερ γλυτώνει από τη δολοφονική απόπειρα, που είχαν οργανώσει συνεργάτες του. Ζωηρή συγκίνηση σ’ όλο τον κόσμο. Συγκίνηση και κατήφεια σ’ όλους τους ελεύθερους ανθρώπους γιατί η απόπειρα απέτυχε, γιατί ο Ναζισμός θα συσσώρευε ποιος ξέρει πόσες ακόμα εκατόμβες θυμάτων, ώσπου να συντριβή. Συγκινείται και ο Κων. Παπαδόπουλος, συναρχηγός τότε του «Εθνικού Ελληνικού Στρατού» και δυναμικό στέλεχος της ΕΡΕ σήμερα στη Βουλή των Ελλήνων. Δεν λυπάται όμως γιατί απέτυχε η απόπειρα. Αντίθετα δοξάζει τον Θεό, που διασώθηκε ο Χίτλερ . Και σπεύδει να διατυμπανίση τη χαρά του:
Η «Νέα Ευρώπη» της 25ης Ιουλίου 1944, η ελληνόφωνη αυτή εφημερίδα των Γερμανών της Θεσσαλονίκης, γράφει στο φύλλο της:
«Υπό του Εθελοντικού Εθνικού Ελληνικού Στρατού απεστάλη προς τον Φύρερ το ακόλουθον τηλεγράφημα:
Προς τον Αδόλφον Χίτλερ, Φύρερ της Γερμανίας.
Ημείς οι Έλληνες , οι οποίοι μετά των εντίμων και ανδρείων Γερμανών στρατιωτών αγωνιζόμεθα εντός του εδάφους της αιωνίας ημών πατρίδος, υπέρ των αιωνίων ιδεωδών του Ευρωπαϊκού πολιτισμού, της θρησκείας, της οικογενείας και της πατρίδος υμνούμεν και δοξάζομεν τον προστάτην υμών και φιλεύσπλαχνον Θεόν, ο οποίος έσωσεν υμάς, τον μέγαν Φύρερ της Γερμανίας και ολοκλήρου της Ευρώπης από τους όνυχας των κακών και πονηρών δαιμονίων, οι οποίοι ηθέλησαν να Σας δολοφονήσουν.
Επ’ ευκαιρία της διασώσεώς Σας εκφράζομεν προς Υμάς τα αδελφικά φιλικά μας αισθήματα και δεόμεθα του παντοδυνάμου Θεού να χαρίση εις Υμάς ζωήν και ικανότητα προς δράσιν δια να αγωνισθήτε υπέρ της Ευρώπης εναντίον των ατίμων Εβραιοπλουτοκρατών και των απαισίων πρακτόρων της Μόσχας, εναντίον των κοινών αυτών δολοφόνων και εχθρών της πραγματικής ελευθερίας και της ευημερίας του εργαζομένου και τιμίου λαού ολοκλήρου της ανθρωπότητος.
Θεσσαλονίκη 22.7.44
Οι Αρχηγοί του Εθελοντικού Εθνικού Ελληνικού Στρατού: Κισά-Μπατζάκ, Μιχαήλ Παπαδόπουλος, Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος, Σοφοκλής Βασιλειάδης, Καπνόπουλος , Παναγιώτης Δαδούλης».
Οι «άτιμοι Εβραιοπλουτοκράτες» όμως ενίκησαν και ο Αδόλφος Χίτλερ δεν ζει πια. Ωστόσο ο Κων. Παπαδόπουλος, δεν έχει ακολουθήση το ίνδαλμά του. Βουλευτής της ΕΡΕ, μπορεί να ανεβοκατεβαίνη ελεύθερα στις πρεσβείες των Εβραιοπλουτοκρατών, τιμημένος σαν αγωνιστής αντιστάσεως που πολέμησε τους Γερμανούς!
«ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ»
Όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι ο «αρχηγός» (γιατί όπως είδαμε από συναρχηγός, με άλλους «οπλαρχηγούς» του ΕΕΣ έγινε στο τέλος του 1944 γενικός αρχηγός του) συνεργάσθηκε με τους Γερμανούς. Αλλά δεν το ξέρει η επιτροπή του νόμου 844 που καθορίζει στα 1949 ποιες οργανώσεις αντιστάθηκαν κατά του κατακτητή και αναγνωρίζει αρχηγούς. Γιατί ο Κων. Παπαδόπουλος έχει γερά μέσα στο Λαϊκό Κόμμα. Έκπληκτοι για το κατάντημα αυτό του μεταπολεμικού ελληνικού κράτους μένουν και οι πιο φανατικοί αντικομμουνισταί της Μακεδονίας (Άλλο αντικομμουνισμός-άλλο δοσιλογισμός). Πρώτος και καλύτερος ένας φανατικός αντικομμουνιστής, ο σημερινός στρατηγός Μήτσου-γνωστός από την υπόθεση Λαμπράκη-στέλνει γραπτή κραυγή απογνώσεως στις 3 Μαρτίου 1949, μοίραρχος τότε, στον ταξίαρχο Αργυρόπουλο, αρχηγό της οργανώσεως ΠΑΟ (Πανελλήνιος Απελευθερωτική Οργάνωσις). Ιδού το γράμμα:
«Αθήναι τη 3η Μαρτίου 1949
Κε Ταξίαρχε,
Αυτήν την στιγμήν πληροφορούμαι ότι εις την Κεντρικήν και Δυτικήν Μακεδονίαν χαρακτηρίζεται ως γενικός αρχηγός εθνικής αντιστάσεως ο βουλευτής Κοζάνης Κων. Παπαδόπουλος.
Ο Κων. Παπαδόπουλος είχεν ουχί αντάρτας, αλλά ένα ή δύο τάγματα ασφαλείας. Το στρατηγείον του είχεν εις Θεσσαλονίκην, Τσιμισκή 72, εις τα γραφεία της Γκεστάπο. Οι άνδρες του εφωδιάζοντο από τους Γερμανούς με σύνδεσμον τον Αθαν. Καπνόπουλον. Ο Ν. 844 δεν εγένετο δια τα τάγματα ασφαλείας, αλλά δια τους στραφέντας κατά των κατακτητών, αμέσως ή εμμέσως.
Η επιτροπή έχει το δικαίωμα να εξακριβώση το ποιόν ενός εκάστου εξ ημών και να μη στηριχθή εις μυθιστορηματικάς εκθέσεις.
Όλοι οι κατά την κατοχήν διαμένοντες εις Θεσσαλονίκην ανώτεροι και κατώτεροι αξιωματικοί, όλαι αι αστυνομικαί υπηρεσίαι, έμποροι, βιομήχανοι, όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι ο Παπαδόπουλος επροστατεύετο από τους Γερμανούς. Εις τον ανακριτήν δοσιλόγων Θεσσαλονίκης εκκρεμούν εις βάρος του βαρύταται κατηγορίαι δια συνεργασίαν με τον εχθρόν, κατόπιν μηνύσεων υποβληθεισών ουχί υπό κομμουνιστών, αλλά υπό εθνικοφρόνων.
Εις το Κέντρον Αλλοδαπών Θεσσαλονίκης υπάρχουν φωτογραφίαι του με τους Γερμανούς, ληφθείσαι την εποχήν κατά την οποίαν ισχυρίζεται ότι ήτο αρχηγός αντιστάσεως.
Επληροφορήθην ότι ο ταξίαρχος κ. Κατσιμήτρος υπεστήριξεν ότι ο Παπαδόπουλος επολέμησε τους κατακτητάς, κατά τον πληφοριοδότην μου μάλιστα είπεν εις το Συμβούλιον ότι έχει ιδίαν αντίληψιν περί τούτου. 100% ο κ. ταξίαρχος έπεσε θύμα ψευδολογιών.
Ας κληθή ο Παπαδόπουλος να παρουσιάση έναν οπαδόν του, ουχί νεκρόν, ουχί τραυματίαν, έστω ξυλοδαρμένον από τους Γερμανοβουλγάρους. Εθνικόφρονας πολίτας εξώντωσε με τους Γερμανούς μαζί. Κατά των κατακτητών όχι μόνον ντουφεκιά δεν έριξε, αλλ’ ούτε και διενοήθη ποτέ να ρίξη.
Αρχηγοί εθνικής αντιστάσεως ήτο δυνατόν να έχουσιν εις την διάθεσίν των και κούρσαν ακόμη εντός της Θεσσαλονίκης, τότε που εις τους Έλληνας οι Γερμανοβούλγαροι δεν είχον αφήσει ούτε γαϊδαρο; Προς θεού κ. Ταξίαρχε, κάμετε ό,τι είναι δυνατόν ώστε να μη γελοιοποιηθή η αντίστασις προς όφελος του ΕΛΑΣ. Οι αγωνισταί της εθνικής αντιστάσεως επολέμησαν ως στρατιώται, και ως τιοιούτοι έχουσι την απαίτησιν από τους ηγήτοράς των να μείνωσιν άσπιλοι , μακράν των πολιτικών επεμβάσεων και επιδιώξεων.
Με σεβασμόν
Κ. ΜΗΤΣΟΣ
Μοίραρχος
ΥΓ Την παρούσαν υποβάλλω προς υμάς ως ηγετικόν στέλεχος της ΠΑΟ με την επιθυμίαν όπως ποιήσετε χρήσιν ταύτης και ενώπιον της Επιτροπής Κρίσεως».
ΣΥΣΤΕΓΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΡΕ
«Εθνικόφρονας πολίτας εξώντωσε με τους Γερμανούς μαζί», τονίζει ο στρατηγός Μήτσου. Αλλά οι καιροί άλλαξαν. Τα γαλόνια που εμοίραζε η ΕΡΕ εσκέπασαν με τη λήθη τον μοίραρχο Μήτσου. Και ο στρατηγός Μήτσου συστεγάζεται σήμερα με τον θαυμαστή του Χίτλερ στο κόμμα της ΕΡΕ, αλληλοϋποστηρίζονται, από κοντά είναι ο Ξεν. Γιοσμάς, ο συνεργάτης του διαβοήτου Πούλου. Τι λένε οι υποστηρικτές του αρχηγού του «Εθνικού Ελληνικού Στρατού» Κων. Παπαδόπουλου, που διατυμπανίζουν ότι είναι θύμα… συκοφαντιών των κομμουνιστών; Συκοφαντεί ο Μήτσου, που ξέρει «πρόσωπα και πράγματα» γύρω από τις ομάδες της Κεντρικής Μακεδονίας που αντιστάθηκαν ή συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς; Το γράμμα του είναι καταπέλτης…
ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΜΕΝ ΤΟΝ Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΝ
Στο υπ’ αριθ. 9471/44 της 17 Ιουλίου 1944 απόρρητο έγγραφο του Γερμανικού Σώματος Θεσσαλονίκης αναφέρονται τα εξής:
«Η ομάς Σώματος Θεσσαλονίκης υπεστήριξε τον καπετάν Λεφτέρη εις την νότιαν περιοχήν και τον υπολοχαγόν Κώσταν Παπαδόπουλον και τους καπετάνιους Κεπελέκην και Λαζίκ εις την βορείαν περιοχήν (Κρούσια). Ο Κώστας Παπαδόπουλος διαθέτει άνω των 400 ενόπλων ανδρών».
Στο ίδιο απόρρητο γερμανικό έγγραφο αναφέρονται και τα εξής:
«Η πλειονότης των ομάδων των καπεταναίων Κώστα Παπαδόπουλου, Λεφτέρη, Καπελέκη, Λαζίκ αποτελείται από Έλληνες του Πόντου. Οι Πόντιοι δεν απέκρυπτον τα αντικομμουνιστικά συγχρόνως όμως και τα αντιαγγλικά των αισθήματα αλλά και όντες ευθύς εξ αρχής υπέρ μιας φανεράς συνεργασίας με τους Γερμανούς, ενώ η ΠΑΟ (Πανελλήνιος Απελευθερωτική Οργάνωσις) η οποία είχεν επίσης αρκετούς Ποντίους, ηκολούθησε κρυφίως την αγγλικήν γραμμήν».
Το γερμανικό αυτό έγγραφο κοινοποιείται στη γερμανική μυστική αστυνομία Θεσσαλονίκης 621, και στη Γενική και Ειδική Ασφάλεια.
ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΓΕΡΜΑΝΟΦΙΛΟΙ
Επίσης ο Γερμανός αρχιστράτηγος Θεσσαλονίκης- Αιγαίου αναφέρει προς την Ανωτάτη Διοίκηση της Γερμανικής Στρατιάς με το υπ’ αριθ. 2155/44 απόρρητο έγγραφό του της 14 Φεβρουαρίου 1944:
«Οι εν Κούκω δρώντες και ιδίως ο αρχηγός των Κισά-Μπατζάκ (Κυριάκος Παπαδόπουλος) είχαν επιδείξει ήδη από της συστάσεώς των (τέλος του 1942) μίαν απολύτως γερμανόφιλον στάσιν. Εξ αιτίας της στάσεως αυτής η κατά τον Μάιον του 1944 επιχείρησίς μας εναντίον (των ανταρτών) της περιοχής Ολύμπου είχε λάβει την εντολήν να φεισθή οπωσδήποτε του τόπου Κούκος. Ωσαύτως είχε δοθή η εντολή να μη γίνουν εις τον εν λόγω τόπον έρευναι δια την ανακάλυψιν όπλων δια να χρησιμοποιήσωμεν τον Κούκον και περαιτέρω ως μίαν φωλέαν αντιστάσεως».
«ΣΥΝΕΒΑΛΕ ΠΟΛΥ…»
«Η ίδρυσις –αναφέρεται στην ίδια έκθεση- ενός ιδιαιτέρου γραφείου συνδέσμου και προπαγάνδας δια της μυστικής αστυνομίας (εις Κατερίνην) επηρέασεν ευμενώς την περαιτέρω εξέλιξιν και συνέβαλε πολύ εις την διεύρυνσιν της βάσεως της ελληνογερμανικής συνεργασίας και την επέκτασίν της εις στρώματα του πληθυσμού, τα οποία έμειναν μέχρι τούδε ξένα προς αυτήν»
Και παρακάτω:
«Συλλήψεις και εκκαθαρίσεις διεξήχθησαν εν στενή συνεργασία μετά της μυστικής στρατιωτικής αστυνομίας Κατερίνης. Το τμήμα μυστικής αστυνομίας Κατερίνης συνεκρότησε εκ γερμανόφιλων Ελλήνων βοηθητικήν ομάδα ενδεδυμένην με στρατιωτικάς στολάς, η οποία και εδοκιμάσθη με καλά αποτελέσματα. Η μικρά ομάς του Κισά-Μπατζάκ (Κυριάκου Παπαδόπουλου) εξειλίχθη εις μίαν ειδικήν γερμανόφιλον κίνησιν».
Τα γερμανικά αυτά κείμενα δεν χρειάζονται νομίζαμε σχόλια. Αρκεί να σημειωθή ότι η σημερινή Ελλάδα, αναγνωρίζει και αμείβει αυτούς τους συνεργάτες των Γερμανών σαν οπλαρχηγούς που πολέμησαν τους Γερμανούς.

(8ο μέρος) εφ. «Ελευθερία», 2/2/1965, σελίδες 5 και 6

ΑΠΟ ΔΟΣΙΛΟΓΟΣ …ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟΣ
Και ο στρατηγός Φροντιστής καταθέτει δια τας σχέσεις Κ. Παπαδοπούλου και Γερμανών
Ο αναγνώστης που διάβασε την προχθεσινήν «Ελευθερία» θα απορή πώς κατώρθωσε ο αρχηγός του δοσιλογικού «Εθνικού Ελληνικού Στρατού» βουλευτής της ΕΡΕ Κων. Παπαδόπουλος να αναγνωρισθή ηγέτης της Αντιστάσεως και η οργάνωσή του αντιστασιακή.
Και με το δίκιο του αφού ανάμεσα στις τόσες μαρτυρίες για το δοσιλογισμό και της οργανώσεως και του αρχηγού της υπάρχουν τα τρία συντριπτικά ντοκουμέντα που δημοσιεύσαμε: α) Το συγχαρητήριο τηλεγράφημα του αντιστασιακού ηγέτη προς τον Χίτλερ. β) Το συντριπτικό «κατηγορώ» του στρατηγού Μήτσου, που πριν ισοπεδωθή με τους δοσίλογους κάτω από τον οδοστρωτήρα της ΕΡΕ, διεκήρυσσε «άλλο αντικομμουνισμός και άλλο δοσιλογισμός» και γ) τα απόρρητα έγγραφα του Γερμανικού Αρχηγείου Στρατού στην Ελλάδα, όπου ο Κων. Παπαδόπουλος αναγνωρίζεται σαν φίλος και συνεργάτης των και όπου ομολογείται ότι τον «Εθνικό Ελληνικό Στρατό» τον ενίσχυαν οι Γερμανοί.
Το συγχωροχάρτι
Για να λυθεί η απορία του αναγνώστη θα πρέπει να προστεθή εδώ ότι ο «αρχηγός» είχε κατηγορηθή μετά την απελευθέρωση σαν δοσίλογος φυσικά. Ξεκίνησε , λοιπόν, για τον ανακριτή Δοσιλόγων Θεσσαλονίκης, όχι βέβαια με τις συντριπτικές αυτές δοσιλογικές αποσκευές, αλλά με μερικές βεβαιώσεις στρατηγών ότι «άκουσαν» πως ήταν πατριώτης. Η εποχή ήταν τέτοια -28 Απριλίου 1948- που δύσκολα θα μπορούσαν να μείνουν ανεπηρέαστα τα δικαστήρια δοσιλόγων. Ο δοσιλογισμός και ο αντικομμουνισμός εύκολα μπερδεύονταν ιδίως στη Βόρειο Ελλάδα, όπου τα κανόνια των κομμουνιστών ανταρτών ακουγόντουσαν στη Θεσσαλονίκη. Έτσι ο «αρχηγός» Κων. Παπαδόπουλος-έχοντας υπέρ του το εντυπωσιακό γεγονός πως είχε εκλεγή στο μεταξύ βουλευτής Κοζάνης, κατώρθωσε να εξαργυρώση εύκολα τα κίβδηλα αντικομμουνιστικά χαρτιά του. (Τα φιλοχιτλερικά του ποιος τα λογάριαζε; Ο Χιτλερισμός-βλέπετε- ήταν νεκρός ενώ ο Κομμουνισμός ήταν ζωντανός και απειλητικός προ των Πυλών).
Και «αρχηγός»
Αλλά «τρώγοντας έρχεται η όρεξη»: Αφού ο αρχηγός του «Εθνικού Ελληνικού Στρατού» έπαψε να είναι δοσίλογος, σκέφτηκε πως καιρός ήταν να ανακηρυχθή και αρχηγός αντιστασιακής οργανώσεως κατά των Γερμανών. Συγκεκριμένα στα 1949 ψηφίστηκε ο νόμος «περί απονομής ηθικών αμοιβών εις τας ΕΟΕΑ» (Εθνικάς ομάδας Ελλήνων Ανταρτών) και αργότερα θεσπίστηκε αναγκαστικός νόμος – ο 971- που ρύθμιζε τη διαδικασία για την αναγνώριση των εθνικών ομάδων αντιστάσεως, των αρχηγών και των μελών των. Κύρια «προσόντα» των οργανώσεων αυτών έπρεπε να είναι η ένταξή τους στο Συμμαχικό Αρχηγείο της Μ. Ανατολής και η αναγνώρισή τους από τις εξόριστες ελληνικές κυβερνήσεις. Με βάση το νόμο αυτόν αναγνωρίσθηκαν οι γνωστές αντιστασιακές οργανώσεις ΕΔΕΣ, ΕΚΚΑ κλπ και σαν αρχηγοί αντιστάσεως οι Ζέρβας, Ψαρρός κλπ. Αργότερα, όμως –στις 19 Απριλίου 1950- εκδίδεται συμπληρωματικό Βασ. Διάταγμα που αναγνωρίζεται αντιστασιακή οργάνωση ο … «Εθνικός Ελληνικός Στρατός» και αντιστασιακός ηγέτης ο Κων. Παπαδόπουλος. Οι φίλοι του Κων. Παπαδόπουλος στο Γεν. Επιτελείο Στρατού, που κυριαρχούσαν τότε στην «Επιτροπή κρίσεως εθνικών οργανώσεων» και εμοίραζαν τα αντιστασιακά εύσημα, έκαμαν και πάλι το θαύμα τους.
Και ο κ. Φροντιστής:
Το αντικομμουνιστικό όμως κλίμα της εποχής- μόλις είχε τελειώσει ο ανταρτοπόλεμος και η ύπαιθρος στη Β. Ελλάδα κοιτόταν σε ερείπια, δεν μπόρεσε να συγκαλύψη την αθλιότητα αυτή. Ο στρατηγός Αρχιμ. Αργυρόπουλος επιμένοντας στη σωστή θέση «άλλο αντικομμουνισμός και άλλο δοσιλογισμός» εξεγείρεται και στέλνει στις 20 Ιουλίου 1950 μια απόρρητη έκθεση στον τότε γενικό επιθεωρητή του στρατού και του διαβιβάζει αναφορές ηγετικών στελεχών του στρατού με συντριπτικά στοιχεία εναντίον του νεόκοπου αρχηγού αντιστάσεως. Χαρακτηριστικό είναι πως ανάμεσα σ’ αυτούς που έστειλαν αναφορές εναντίον του Κων. Παπαδόπουλου ήταν και ο διοικητής της 31ης Ταξιαρχίας Αθ. Φροντιστής, ο κατόπιν αρχηγός του Γεν. Επιτελείου και σημερινός βουλευτής της ΕΡΕ. Και ερωτάται: πώς συστεγάζεται σήμερα στην ΕΡΕ με τον Κων. Παπαδόπουλο. Και πώς ξέχασε τον εαυτό του; Τόσο πολύ ισοπεδώνει επί κακώ η ΕΡΕ όσους ενταχθούν κάτω από τα εθνόσημά της;
Ο …ανάδοχος
Αλλά για να καταλάβη κανείς πώς μεταμορφώθηκε ο αρχηγός του δοσιλογικού «Εθνικού Ελληνικού Στρατού» σε αντιστασιακό ηγέτη, παραθέτουμε ένα απόσπασμα από την έκθεση αυτή του στρατηγού Αργυρόπουλου. Σύμφωνα μ’ αυτήν ο υποστράτηγος Σινιώρης Αγ. υπήρξε το εκτελεστικό όργανο εκείνων, που αγωνίσθηκαν για να βαφτίσουν σε αντιστασιακό ηγέτη τον Κων. Παπαδόπουλο. Γιατί ενεργώντας ανακρίσεις για να διαπιστωθή αν ο Κων. Παπαδόπουλος και ο «στρατός» του πολέμησαν τους Γερμανούς ή συνεργάστηκαν μ’ αυτούς, δεν έλαβε υπ’ όψει του όσα συντριπτικά στοιχεία κατετέθησαν, ούτε τις μαρτυρίες γνωστών αντικομμουνιστών αξιωματικών, όπως ο Μήτσου, ο Φροντιστής, ο Σφέτσιος εναντίον του «αρχηγού» αλλά τις καταθέσεις συνεργατών (!) του Κων. Παπαδόπουλου.
«Εις δύο ή τρεις συσκέψεις της Επιτροπής Κρίσεως εις ας παρέστην –συνεχίζει στην αναφορά του ο στρατηγός Αργυρόπουλος- παρέσχον συμπληρωματικάς λεπτομερείας περί του ποιού και δράσεως ΕΕΣ και Κ. Παπαδόπουλου. Παρουσίασα επί πλέον φωτογραφίαν, εις την οποίαν οι συναρχηγοί Κυριάκος Παπαδόπουλος (Κισά-Μπατζάκ) , Μιχαήλ Παπαδόπουλος (Μιχάλ Αγάς) και άλλοι συνεργάται του είναι φωτογραφημένοι με τους Γερμανούς αξιωματικούς και ξεναγούς των εν Γερμανία, όπου είχον μεταβή εκεί ως αντιπροσωπεία του ΕΕΣ, κατά το θέρος του 1944, δια να υποβάλουν τα σέβη των εις τον Χίτλερ. παρουσίασα επίσης αντίγραφον της απολογίας του Κ. Παπαδοπούλου, κατηγορουμένου δια ληστείας και φόνους εις την περιοχήν Κιλκίς, υποβληθείσης εις τον Εισαγγελέα Δοσιλόγων Θεσσαλονίκης. Εις την απολογίαν αυτήν είναι συνημμέναι βεβαιώσεις χρονολογούμεναι από του 1945 των κκ Μερεντίτη Αλεξ., Αβραμίδη Χρ., Λαμπριανίδη Λ., συνταγματάρχου Παπαγεωργίου Γ. τας οποίας ο Κ. Παπαδόπουλος παρουσιάζει τους αρχηγούς του ΕΕΣ Κυριάκον Παπαδόπουλον (Κισά-Μπατζάκ) και Μιχαήλ Παπαδόπουλου (Μιχάλ Αγά) περί ων αναφέρω ανωτέρω».
Αρχηγός με ..όρκο
«Τας ανωτέρω σαφείς και κατηγορηματικάς αποδείξεις-συνεχίζει ο στρατηγός Αργυρόπουλος- κατά της επιχειρούμενης απάτης υπό του Κ. Παπαδοπούλου είχεν εις χείρας της η Επιτροπή και παρεδέχετο εν τω συνόλω της ότι δεν ήτο δυνατόν, με τοιαύτα στοιχεία ν’ αναγνωρισθή ο ΕΕΣ ως εθνική οργάνωσις. Εν όμως των μελών επέμενεν ιδιαιτέρως εις την ιδέαν να γίνη μία ένορκος εξέτασις δια τον ΕΕΣ , και Κ. Παπαδόπουλον. Η ένορκος διοικητική εξέτασις εγένετο και από της στιγμής αρχίζει η επιπλοκή, διότι:
Ο ενεργών την ανάκρισιν υποστράτηγος Σινιώρης Αγ. εξήγαγε πόρισμα υπέρ του Κ. Παπαδοπούλου. α) Πού εστήριξε το πόρισμά του; Κατά την ενέργειαν της διοικητικής του εξετάσεως εξήτασε τους υποστράτηγον Σφέτσιον Θωμάν, συντ/ρχην Πεζ. Παπαθανασίου Ιωάν., συντ/ρχην Πεζ. Φροντιστήν Αθαν., ταξίαρχον Αργυρόπουλον Αρχιμ., αντ/ρχην Χωρ/κής Μήτσον Κωνστ.
Όλαι αυταί αι καταθέσιες ανωτάτων και ανωτέρων αξιωματικών κατεχόντων καιρίας θέσεις εμπιστοσύνης εν τη ιεραρχία του στρατεύματος είναι συντριπτικαί εις βάρος του Κ. Παπαδοπούλου και ΕΕΣ.
Τουναντίον αι καταθέσεις των ιδιωτών: Δικηγόρου Περτσινίδη Σοφ. (ήτο οπαδός και συνεργάτης του Κ. Παπαδοπούλου και Γερμανών εν Κιλκίς κατά το 1944), Γιαννακίδη Αλεξ. (πράκτορας του Παπαδοπούλου κατά το 1944 εν Θεσσαλονίκη), Τσακιρίδη Παύλου (συνεργάτη του Μιχάλ Αγά και Γερμανών εις κοζάνην κατά το 1944 και οικονομικός διαχειριστής της οργανώσεώς των), του Αθαν. Καπνοπούλου εκ των οργανωτών και αρχηγών ΕΕΣ κατά το 1944 εν Θεσσαλονίκη, του ιδίου Κ. Παπαδοπούλου (του γενικού αρχηγού), του ταγματάρχου Χωρ/κής Μοσχουντή, του εμπόρου Γεργίου Ιωαννίδη είναι υπέρ του Κ. Παπαδοπούλου.
Εκ των ανωτέρω οι πέντε πρώτοι καταθέτουν εν εκτάσει υπέρ του Κ. Παπαδοπούλου, οι δύο τελευταίοι περιληπτικώς και γενικώς ό,τι γνωρίζουν ή έμαθον εξ ακοής ότι είχε καλήν δράσιν. Άλλωστε οι πέντε πρώτοι συνεργάται του Παπαδοπούλου κατά το 1944 είναι επόμενον να υποστηρίζουν αυτόν διότι συγχρόνως έχουν συμφέρον δια τους ιδίους εαυτούς των».
Το Λαϊκό Κόμμα
Στη συνέχεια της εκθέσεως ο στρατηγός Αργυρόπουλος τονίζει ότι «ο υποστράτηγος Σινιώρης ενεργήσας την ανάκρισιν εστηρίχθη εις καταθέσεις τοιούτων υποκειμένων δια την εξαγωγήν του πορίσματός του» γιατί δεν είχε καμμιά διάθεση να αναζητήση την αλήθεια.
«Εις τας καταθέσεις των αξιωματικών –συνεχίζει- υπήρχον στοιχεία λεπτομερειακά και ήτο αυταπόδεικτος η συνεργασία του Κ. Παπαδοπούλου μετά των Γερμανών. Και μόνον η φωτογραφία την οποίαν κατέθεσεν ο ταγματάρχης Μήτσου, εις την οποίαν είναι φωτογραφημένοι οι συναρχηγοί του Κων. Παπαδοπούλου Κισά Μπατζάκ και Μιχάλ Αγάς, οι Δαδούλης και Καπνόπουλος εις γεύμα ευωχίας μετά Γερμανών αξιωματικών εν Γερμανία κατά το 1944, αποτελεί μοναδικόν στοιχείον αποδείξεως της συνεργασίας του ΕΕΣ μετά των κατακτητών προ του οποίου ο ενεργών την ανάκρισιν απηλάσσετο πάσης αμφιβολίας δια την κρίσιν του.
Δεν γνωρίζω από ποία ελατήρια ορμώμενος ο κύριος υποστράτηγος Σινιώρης ενήργησε ούτω και συνέταξε το πόρισμά του τόσον μεροληπτικόν δια τον Κ. Παπαδόπουλον και ΕΕΣ. Εις την Θεσσαλονίκην λέγεται ότι υπέστη επιρροάς εκ μέρους προσώπων ανηκόντων εις πολιτικόν κόμμα (εννοεί το Λαϊκόν) εν των οποίων μάλιστα είχεν αφιχθή εξ Αθηνών προς τον σκοπόν τούτον».
Δεν είχαν μάτια…
Έτσι με τη μέθοδο της «ανακρίσεως μαρτύρων» -διάβαζε συνεργατών του «αρχηγού»- κατορθώθηκε να αναγνωρισθή από την επιτροπή η προδοτική οργάνωση «Εθνικός Ελληνικός Στρατός» σαν αντιστασιακή. Άδικα ο στρατηγός (σήμερα) Μήτσου κατέθεσε στην επιτροπή τη γνωστή φωτογραφία, όπου τα πρωτοπαλλήκαρα του Παπαδόπουλου ευωχούνται μαζί με τους Γερμανούς αξιωματικούς. Η περίφημη επιτροπή και ο καταπληκτικός «ανακριτής» δεν είχαν μάτια για να βλέπουν. Σκοπός τους ήταν να σκυλεύσουν την εθνική αντίσταση.
Ο στρατηγός Αργυρόπουλος στην έκθεσή του για να μην προσβάλη προφανώς την επιτροπή προσθέτει:
«Η Επιτροπή Κρίσεως φαίνεται ότι κατά την τελευταίαν σύσκεψίν της, δεν είχεν υπ’ όψει της όλας τας ανωτέρω κατά του Κ. Παπαδοπούλου αποδείξεις, αλλά παρασυρθείσα από το πόρισμα του υποστρατήγου Σινιώρη , απεφάσισεν υπέρ της αναγνωρίσεως του Κ. Παπαδοπούλου κατά τρόπον εσπευσμένον.
Η κρίσις αύτη είναι πεπλανημένη. Διότι υπάρχουν γεγονότα και πραγματικότης.

(9ο μέρος) εφ. «Ελευθερία», 3/2/1965, σελ.5

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΑΚΥΡΩΝΕΙ
Ειδυλλιακές σχέσεις του «Εθνικού Ελληνικού Στρατού» και με τους Βούλγαρους…
Όπως είδαμε χθες, παρά τα συντριπτικά στοιχεία που προσκομίσανε μάρτυρες όχι μονάχα εθνικόφρονες , αλλά και φανατικοί αντικομμουνισταί- Μήτσου, Φροντιστής, Σφέτσιος κλπ- και που αποδεικνύουν τη συνεργασία του «Εθνικού Ελληνικού Στρατού» με τους Γερμανούς, η οργάνωση αυτή του σημερινού βουλευτή της ΕΡΕ Κων. Παπαδόπουλου αναγνωρίστηκε από την Επιτροπή του αν. νόμου 971 του 1949, χάρις στο πόρισμα που έβγαλε ο ανακριτής υποστράτηγος Σινιώρης και οι «πιέζοντες» ηγέτες του Λαϊκού Κόμματος, που έπρεπε κι αυτό να … αποκτήση εθνική αντίσταση.
Αλλά ο στρατηγός Αργυρόπουλος, που είχε ηγηθή όλης αυτής της εκστρατείας για να μη αμαυρωθή η εθνική αντίσταση με την αναγνώριση του Κων. Παπαδόπουλου και των «οπλαρχηγών» του, δεν τα βάζει κάτω. Προσφεύγει, στις 17 Ιουνίου 1950, στο Συμβούλιο Επικρατείας και ζητάει ν ακυρωθή το σχετικό Β. Διάταγμα για λόγους τυπικούς και ουσιαστικούς και «ως έχων έννομον ηθικόν συμφέρον». (Ήταν αρχηγός της ανεγνωρισμένης αντιστασιακής οργανώσεως «Πανελλήνιος Απελευθερωτική Οργάνωσις»).
Οι ουσιαστικοί λόγοι ήσαν ότι: α) Ο «Εθνικός Ελληνικός Στρατός» ωπλίσθη από τους κατακτητάς. β) Δεν αγωνίσθηκε κατά των κατακτητών. γ)Δεν βρισκόταν σε επαφή με το συμμαχικό στρατηγείο της Μέσης Ανατολής και δ) Αναγνωρίσθηκε σαν εθνική οργάνωση αντιστάσεως με την «ευρείαν ερμηνείαν του νόμου», όπως αναφέρεται στο σχετικό πρακτικό της επιτροπής. (Αυτή η «ευρεία ερμηνεία» ήταν η Κερκόπορτα που άνοιξαν οι θαυμάσιοι αξιωματικοί της Επιτροπής για να μπάσουν στο χώρο της Εθνικής Αντίστασης ένα συνεργάτη του κατακτητή).
Ακυρώνεται το Β. διάταγμα
Το Συμβούλιο της Επικρατείας εξετάζοντας από την τυπική πλευρά το θέμα διαπιστώνει πρώτα –πρώτα πως το διάταγμα που αναγνώριζε τον «Εθνικό Ελληνικό Στρατό» σαν αντιστασιακή οργάνωση δημοσιεύθηκε μετά την εκπνοή της προθεσμίας που έτασσε ο σχετικός νόμος. (Χρειάστηκε, βλέπετε, χρόνο το μαγείρεμα των καταθέσεων των «μαρτύρων» για να μεταμορφωθή ο συνεργάτης των Γερμανών σε πολέμιό τους). Το Συμβούλιο Επικρατείας κατόπιν θεώρησε περιττό να σκαλίση αυτό το βόθρο των ντοκουμέντων και αποφάσισε τα εξής: «Επειδή ακυρουμένης της προσβαλλομένης πράξεως δια τον ανωτέρω λόγον, περιττή καθίσταται η εξέτασις των λοιπών, είναι δε απορριπτέα και η παρέμβασις (του Κων. Παπαδόπουλου), δια ταύτα δέχεται την υπό κρίσιν αίτησιν ακυρώσεως».
Τα «λοιπά»…
Αυτά δε τα «λοιπά» είναι όλες εκείνες οι μαρτυρίες που διάβασε μέχρι τώρα ο αναγνώστης μας στις συνέχειες αυτής της αθλίας ιστορίας και επί πλέον αυτά: Ο Παπαδόπουλος (υπόμνημα Αργυροπούλου) απέφυγε κατά το 1943 τον ένοπλον αγώνα προς τον κατακτητή και ασφάλισε τον εαυτό του στη Θεσσαλονίκη και δεν υπάκουσε σε επανειλημμένες διαταγές του αρχηγού του ταγματάρχου Μήτσου (διοικητού του σώματος ανταρτών ΕΟΕ στην περιοχή Μπέλλες-Κρουσίων, να καταταγή σε ανταρτική ομάδα και μόνο το 1944 «εκ συμφέροντος και ιδιοτελών ελατηρίων αγόμενος έλαβε όπλα παρά των Γερμανών και υπό την προστασίαν αυτών προέβη εις πράξεις βίας και λεηλασιών εν τη υπαίθρω Κιλκίς-Σωχού εξ ων προσεπορίσθη υλικά οφέλη».
Ο Διευθυντής της αστυνομίας Θεσσαλονίκης κατά την κατοχή, ταξίαρχος της Χωροφυλακής Μαντούβαλος κατέθεσε επί λέξει: «Όντως ο Εθνικός Ελληνικός Στρατός εξωπλίσθη παρά των Γερμανών»
Με τους Βουλγάρους
Ο λοχαγός Φαμπρικέζης Όσβαλντ καταθέτει: Το Πάσχα του 1944 επήγα στο σιδηροδρομικό σταθμό Μπουριές. Εκεί υπήρχε ο σταθμός διοικήσεως της περιοχής Μουριών του τμήματος Παπαδοπούλου, σε παράλληλο δε οίκημα ο σταθμός διοικήσεως βουλγαρικού τμήματος, που φύλαγε τις σιδηροδρομικές γραμμές. «Οι άνδρες του Παπαδοπούλου και οι Βούλγαροι βιούσαν εν αγαθή συνεργασί».
Συνεχίζοντας ο ίδιος λοχαγός καταθέτει ότι στις αρχές Σεπτεμβρίου 1944 εστάλη από τον αντισυνταγματάρχη Πολυχρονιάδη στις Μουριές για να διαπιστώση «πώς έχει η κατάστασις εις τα τμήματα Παπαδοπούλου». Τις ημέρες εκείνες είχαν κατεβή στα γύρω χωρία Νέα-Σάντα-Βάλτα κομμουνισταί και επιδόθηκαν σε λεηλασία.
Όχλος λεηλατών
«Ο Παπαδόπουλος-συνεχίζει ο λοχαγός Φαμπρικέζης- ευρισκόμενος εις Θεσσαλονίκην, διαπραγματευόμενος με τους Γερμανούς την χορήγησιν όπλων και πυρομαχικών, έφθασε την επομένην επιβαίνων γερμανικού αυτοκινήτου και συνοδευόμενος υπό τινος Γερμανού. Ξεσήκωσεν όλην την περιοχήν Κιλκίς, Δοϊράνης και Αξιού, περί τους 2.500 ενόπλους και εξεκίνησαν την νύχτα προς καταδίωξιν των κομμουνιστών. Περί τους 60 ένοπλοι (τμήμα Πλατανακίων) επέβησαν δύο γερμανικών αυτοκινήτων, νύχτα κι έφθασαν εις περιοχήν του χωρίου Ελληνικόν ένθα συνεπλάκησαν με κομμουνιστάς. Η δίωξις των κομμουνιστών συνεχίσθη επί 9ήμερον με συμπλοκάς εις χωρίον (Βερτίσκος) Μπέροζα, παρά τον Σωχόν, το οποίον επυρπολήθη και ελεηλατήθη υπό των Παπαδοπουλαίων, Σκεπαστόν, Ν. Φιλαδέλφεια, Άσπρον, Ασπροβάλτα. Εκείθεν επεστρέψαμεν εις Λαγκαδά ένθα εστρατοπέδευσεν όλη η δύναμις Παπαδοπούλου, παρά το γεγονός ότι εις Λαγκαδά ήτο η έδρα βουλγαρικής μεραρχίας. Ενθυμούμαι ότι ο Παπαδόπουλος προπορευθεείς ήλθεν εις συνεννόησιν με τους Βουλγάρους, ίνα του επιτραπή η παραμονή εις Λαγκαδά. Εκείθεν όλος εκείνος ο όχλος ο οποίος δήθεν απετέλει ένοπλον τμήμα, πεζή έφθασεν εις Κιλκίς. Καθ’ οδόν είχεν αρπάσει όλα τα ιπποειδή και βοοειδή από τα χωριά της περιοχής Λαγκαδά ως επίσης και διάφορα οικιακά σκεύη από λεηλατηθέντα χωρία, ως χαλιά, κουβέρτες, μαγειρικά σκεύη, ενδυμασίες και άλλα. Οι κάτοικοι των χωρίων τούτων ηκολούθησαν τα τμήματα εις το Κιλκίς διεκδικούντες τα ζώα των και τα πράγματά των, καθ’ όσον οι πλείστοι τούτων ήσαν εθνικόφρονες. Αλλά δεν τους απεδόθη ουδέν. Τα ζώα τα κατέβασαν στην Θεσσαλονίκην και τα επούλησαν. Εις την επιχείρησιν τούτων ήσαν και αξιωματικοί του στρατού, διαμένοντες εις Κιλκίς, και τους οποίους ο Παπαδόπουλος υπεχρέωσε να ακολουθήσουν και οι οποίοι ελυπούντο δια την παρατηρουμένην αισχρόν συμπεριφοράν του Παπαδοπούλου προς τον πληθυσμόν της υπαίθρου. Μεταξύ αυτών ήσαν ο τότε ίλαρχος Ψωμαδάκης και ο λοχαγός στρατολογίας Κωστόπουλος. Από το Κιλκίς επέστρεψα εις Θεσσαλονίκην και ανέφερα τα διατρέξαντα εις τον αντ/ρχην Πολυχρονιάδην».
Παραστατική πραγματική περιγραφή της τραγωδίας του αμάχου πληθυσμού από το συρφετο του «ηγέτου» αυτού της γερμανοκίνητης αντιστάσεως!
Και παρελάσεις!
«Εις την Θεσσαλονίκην και επί της οδού Εγνατίας οι εξάδελφοι του Παπαδοπούλου, αφοί Παπαδόπουλοι (ο εις καλείται Γερβάσιος) διετήρουν αποθήκην εις την οποίαν συνεκέντρωνον τα προϊόντα της υποβληθείσης δεκάτης, εφ’ απάσης της παραγωγής και εμπορίου εις την περιοχήν Δοϊράνης και Α. Αξιού. Ταύτα εξεποίουν δήθεν δια λογαριασμόν των τμημάτων. Αλλ’΄κατ’ ουσίαν προς ίδιον όφελος. Αντ’ αυτών διένειμον ελάχιστα είδη ρουχισμού και υποδήσεως εις τους ενόπλους, οι οποίοι ήσαν καταφανώς δυσαρεστημένοι με τας ενεργείας αυτάς της εταιρίας Παπαδοπούλου Αφοί εις την οποίαν συνέπραττεν ο αρχηγός, και δια τούτο ίσως παρετηρείτο η τάσις προς λεηλασίαν και αρπαγάς.
Ο Παπαδόπουλος κυκλοφορούσεν εις την γερμανοκρατούμενην τότε Θεσσαλονίκην με στολήν Έλληνος υπολοχαγού του πυροβολικού. Ομοίως άπαντες οι υπ’ αυτόν αρχηγοί έφερον την στολήν του Έλληνος αξιωματικού και πολλάκκις είχον συναντηθή μετ’ αυτών κυκοφορούντων ανά τας οδούς της Θεσσαλονίκης μετά του οπλισμού των. Οι Γερμανοί δεν τους επείραζαν διότι ήσαν εφωδιασμένοι με ταυτότητας της γερμανικής υπηρεσίας. Κάποτε το θέρος του 1944, παρήλασαν με ένοπλα τμήματα και δια της οδού Βασιλέως Κωνσταντίνου, ηγουμένου τούτων του Παπαδοπούλου και των υπαρχηγών του».
Ούτε σκοπιμότης
Αλλά αληθινό κόλαφο αποτελεί η αναφορά του τότε συνταγματάρχη του πεζικού Ιω. Παπαγεωργίου, εκ των εθνικοφρόνων ηγετών της αντιστάσεως, που σε απόρρητη έκθεσή του γραμμένη στις 27 Ιουλίου 1950 τονίζει ότι «ο Κων. Παπαδόπουλος, συνεργασθείς απροκαλύπτως μετά του κατακτητού δεν δικαιούται της τιμής ταύτης και συνεπώς η αναγνώσρισίς του και η εξίσωσίς του προς τους τιμίους, αδόλως και ανιδιοτελώς προσενεγκόντας τας υπηρεσίας των προς την πατρίδα κατά την κατοχήν λοιπούς αγωνιστάς, εν οις συγκαταλέγω εαυτόν, θίγει την εθνικήν μου φιλοτιμίαν και μειώνει το κύρος του εθνικού αγωνιστού. Εάν λόγοι σκοπιμότητος επέβαλον τούτο, νομίζω ότι θα έδει να ληφθή μέτρον γενικόν κατά πρώτον λόγον δια τα Τάγματα Ασφαλείας Αθηνών και δια τα Σώματα Πελοποννήσου-Θεσσαλίας κλπ τοιαύτα της Βορείου Ελλάδος δια τον Παπαδόπουλον. Νομίζω όμως ότι δεν είναι πρόθεσις του σχετικού νομοθετήματος ν’ αμειφθώσιν αι κατηγορίαι αύται. Ο ανωτέρω έλαβεν όπλα, πυρομαχικά και λοιπά εφόδια παρά των Γερμανών και ήντλησε δύναμιν παρ’ αυτών ην ήσκησεν εναντίον όλων των Ελλήνων αδιακρίτως δρονήματος και εξησφάλισε προνομιακήν ζωήν δι εαυτόν και εχρηματίσθη εις βάρος του πτωχού λαού».
Και ρίψασπις;
«Η παρέλευσις εξαετίας έκτοτε-συνεχίζει ο συνταγματάρχης Παπαγεωργίου- είχε μεν ως συνέπειαν την νομικήν παραγραφήν των επί δοσιλογισμώ και συνεργασίαν μετά του κατακτητού κατηγοριών, δεν εξήλειψεν όμως την ουσίαν τούτων ουδέ έσβησεν από την μνήμην των Ελλήνων πατριωτών τα έργα και τας ημέρας του Παπαδοπούλου άτινα εν πάση περιπτώσει υπήρξαν εθνικώς επιζήμια. Δεν δύναται δε, κατά την γνώμην μου, ουδέ πόρρωθεν να δικαιολογηθή ότι ούτος διεξήγαγεν αντικομμουνιστικόν αγώνα, διότι μηδαμινήν και αναξίαν λόγου δράσιν εσημείωσεν εναντίον τούτου, ενώ τουναντίον εταλαιπώρησε και εβασάνισε μεγάλας μάζας του ελληνικού λαού, αδιακρίτως ιδεολογίας, κατά δε την κρίσιμον στιγμήν της εγκαταλείψεως των ελληνικών εδαφών υπό του κατακτητού, εφυγομάχησε και εγκαταλείψας τους λοιπούς αρχηγούς και την μεγάλην μάζαν των μαχητών του εις την αδιάκριτον σφαγήν του ΕΛΑΣ, κατέφυγεν εις Θεσσαλονίκην και ήλθεν εις επαφήν μετά του γνωστού αρχισυμμορίτου Μάρκου, ίνα ζητήση επιείκειαν και συνδιαλλαγήν»!

(10ο μέρος) εφ. «Ελευθερία», 4/2/1965, σελ.5

Ο Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΚΑΘΑΙΡΕΙ ΤΟΝ «ΗΓΕΤΗ»
Ενώ ο Πούλος τουφεκίζεται ο Κ. Παπαδόπουλος του ΕΕΣ γλυτώνει για να ηρωποιηθή
Συνεχίζουμε σήμερα… «ανθολογώντας» από την καταπληκτική απόρρητη έκθεση της 27ης Ιουλίου 1950 του τότε συνταγματάρχη πεζικού Ιω. Παπαγεωργίου, μερικά από τα τρόπαια του «Εθνικού Ελληνικού Στρατού», που καταγγέλθηκαν , με την ευκαιρία της προσφυγής στο Συμβούλιο Επικρατείας για την ακύρωση του Β. διατάγματος, που αναγνώρισε τη δοσιλογική αυτή οργάνωση του Κων. Παπαδόπουλου σαν αντιστασιακή.
Ο Κων. Παπαδόπουλος, αρχηγός του «ΕΕΣ», που αρχικά ανήκε στην ΠΑΟ («Πανελλήνιος Απελευθερωτική Οργάνωσις») εγκατέλειψε την οργάνωση αυτή σε μια κρίσιμη ώρα. Συγκεκριμένως στις 12 Δεκεμβρίου του 1943 ενώ τμήματα της ΠΑΟ έφυγαν από την περιοχή Μπέλες στη Χαλκιδική για να παραλάβουν οπλισμό και εφόδια από τη Μ. Ανατολή, ο Κων. Παπαδόπουλος έφθασε στο Ακρολίμνιο της Δοϊράνης και ανακοίνωσε στο σημερινό στρατηγό της Χωροφυλακής Μήτσου ότι αποχωρεί από την ΠΑΟ γιατί στο μεταξύ είχε προσχωρήσει στον ΕΔΕΣ και αμέσως γύρισε στη Θεσσαλονίκη.
«Μετά 15θήμερον-συνεχίζει στην έκθεσή του ο συνταγματάρχης Παπαγεωργίου- και ότε τα σώματα κατόπιν σκληρών μαχών κατά του ΕΛΑΣ, είχον αχθή εις περιοχήν Χορτιάτη, ούτος ενεφανίσθη εκεί, εις μίαν στιγμήν καθ’ ην φάλαγγες Γερμανών εκινούντο προς κύκλωσιν των τμημάτων της ΠΑΟ. Τα τμήματα διέφυγον προς ανατολάς και εν συνεχεία ανεστράφησαν προς βορράν ίνα διαφύγωσι προς Κλέπε-Κρούσια.
Κατά την νύχτα όμως προσεβλήθησαν υπό Γερμανών και έσχον θύματα εις νεκρούς και τραυματίας, την δε επομένην ημέραν προσεβλήθησαν εν συνεχεία υπό τμημάτων βουλγαρικού ιππικού ορμηθέντος εκ Μελισσοχωρίου και τοιούτων πεζικού κινηθέντων εκ Δορκάδος-Ξυλουπόλεως. Εις Ακρολίμνιον ήμην παρών εις τα σώματα και τα περί Παπαδοπούλοθ μοι ανεκοινώθησαν παρά του Μήτσου».
Και καταλήγει με την βεβαιότητα ότι και στις δύο περιπτώσεις ο αρχηγός του ΕΕΣ είχε προσφέρει τις υπηρεσίες του στους Γερμανούς εις βάρος της ΠΑΟ.
Το «ξεκίνημα»
Ήταν τέτοιος ο …πόλεμος που είχε ο Κων. Παπαδόπουλος με τους Γερμανούς, ώστε κατάφερε να εγκαταστήση αποθήκες στη λεωφόρο Εγνατίας στη Θεσσαλονίκη, με αποθηκάριους στενούς συγγενείς του και με περιεχόμενο την λεία από τη φορολογία της δεκάτης, που είχε επιβάλει στους τρομοκρατημένους παραγωγούς.
Η εθνική δράση του Κων. Παπαδόπουλου αρχίζει με μια επιδρομή δυτικώς του Αξιού.

[φώτο και λεζάντα εφ. «Ελευθερία», 4/2/1965, σελ. 5]
«Εκινήθη-συνεχίζεται εις την ιδίαν έκθεση- εν ημέρα κατά την άνοιξιν του 1944 εφίππως και πεζή εκ της περιοχής Κιλκίς εν γνώσει φυσικά των γερμανικών τμημάτων και διελθών την γέφυραν του Αξιού, ήχθη εις Αξιόνειλον, έδραν Γερμανικού Φρουραρχείου. Θα έχη μείνει , νομίζω, ανεξίτηλος η επιδρομή αύτη εις την μνήμην των Ελλήνων, αφού και ο παλαιός πολεμιστής λοχίας Ντουρούμας Γεώργ. Εκείνος όστις επί μίαν τριαντακονταετίαν εκφωνεί το προσκλητήριον των απόντων κατά τα ετήσια μνημόσυνα υπέρ των πεσόντων εις Σκρα, εδάρη ενηλεώς, υπό του Παπαδοπούλου εις Αξιούπολιν, ώστε να παραμείνη κατάκοιτος επί μακρόν χρόνον. Συνεχίσθη η κίνησις ακολούθως προς νότον δυτικώς Αξιού μέχρι Κουφαλίων. Συμπτωματικώς οι Ελασίται επέδραμον κατά Ευρώπου Παιανίας και ο Παπαδόπουλος με δύναμιν εφίππων εκινήθη προς τα εκεί, ίνα συνδράμη τους ενόπλους του Δάγκουλα της περιοχής. Συνεκρούσθη μετά δυνάμεως Ελασιτών εις Φιλυρίαν. Δύναμις Φερμανών εκ γεφύρας Γουμενίτσης, έσπευσε εις τον κρότον των όπλων πάραυτα και συνέτρεξε τον Παπαδόπουλον. Ετραυματίσθη ο Παπαδόπουλος εκεί και επί γερμανικού αυτοκινήτου μετεφέρθη προς νοσηλίαν.
Οι Ελασίται διέφυγον προς Πεντάλοφον-Πάϊκον. Οι Γερμανοί επανήλθον εις την βάσιν των, το τμήμα Παπαδοπούλου συνεπτύχθη ανατολικώς του Αξιού εις Πολύστροφον, αναστραφέν προς τας βάσεις του. Πληροφορούμαι ότι ο Παπαδόπουλος εκθέτει ότι συνεκρούσθη εδώ μετά Βουλγάρων. Τούτο είναι ψεύδος.
Η κίνησις αύτη του Παπαδοπούλου δυτικώς του Αξιού εγένετο με προφανή σκοπόν της επιδείξεως των δυνάμεών του έναντι των ασθενεστέρων τοιούτων της περιοχής, τελουσών υπό διαφόρους ηγέτας υπό τον Δάγκουλαν-Σαμαράν. Είχεν ως κίνητρον και την εξασφάλισιν εφοδίων εκ της πλουσιωτέρας ταύτης περιοχής».
Ο … «βουλγαροκτόνος»
«Την επίδειξιν ταύτην οργάνωσαν οι Γερμανοί, τεκμαίρεται δε τούτο εκ του γεγονότος ότι όργανα του γερμανικού στρατού προώθησαν δια προσωπικής οδηγήσεως αυτοκίνητα της εταιρίας Σίγγερ εις τινα σημεία δια την ταχείαν συγκέντρωσιν και μεταφοράν τμημάτων του Παπαδοπούλου.
Τα Σώματα Παπαδοπούλου μετεβλήθησαν εις έφιππα, αφαιρέσαντα το σύνολον σχεδόν των σαγματοφόρων κτηνών της περιοχής (ίπποι-ημίονοι-όνοι). Αρκεταί εκατοντάδες σφαγίων, μεγάλων κυρίως, αφηρέθησαν από την περιοχήν και μετεφέρθησαν εις διαφόρους αγοράς. Η επιχείρησις αύτη υπήρξε μία επιδρομή άνευ προηγουμένου. Σχετικαί εκθέσεις υπεβλήθησαν τότε παρά του αστυνόμου Λαγκαδά μοιράρχου Χαλκούπη Δημ. Και ταγματάρχου Κάρλου Ευθυμίου.
Τελικώς τα Σώματα εξεχύθησαν εις την πόλιν Λαγκαδά όπου και βουλγαρική μεραρχία διέμενε και βουλαγρικά στρατεύματα και Γερμανικόν Φρουραρχείον. Απέστειλεν εκείθεν μίαν δύναμιν εις Μελισσοχώριον και εκεί παρουσία Βουλγάρων του εκεί εδρεύοντος συντάγματος, εξετέλεσεν ένα Μαυρουδήν, φερόμενον ως κομμουνιστήν. Παρόμοιαι όμως πράξεις, νομίζω ότι δεν σχετίζονται με δράσιν εθνικήν.
Εντός ολίγων ημερών οι Βούλγαροι εγκατέλειπον συντετριμμένοι και με ανύπαρκτον ηθικόν την Κεντρικήν Μακεδονίαν και ετρέποντο προς βορράν. Κανείς δεν τους ηνώχλησεν ούτε με μίαν τουφεκιάν εκ μέρους των Παπαδοπουλαίων».
«Ευφυέστερος» όλων
«Μετά την αποχώρησιν των Γερμανών, το σύνολον σχεδόν των ενόπλων της περιοχής Κατερίνης-Γιαννιτσών κλπ. ευρεθέν εν απογνώσει προ της επικείμενης συγκρούσεως μετά του ΕΛΑΣ, συνεκεντρώθη τας αρχάς Νοεμβρίου δυτικώς Θεσσαλονίκης περί τον Άγιον Αθανάσιον. Εκινήθησαν προς τα εκεί και οι ένοπλοι Θεσσαλονίκης Δαγκουλαίοι-Βήχος-Πούλος κλπ.
Όλοι ομού εκινήθησαν προς Κιλκίς, ίνα συσκεφθώσι μετά του Παπαδοπούλου Κων. Ο Παπαδόπουλος όμως, ευφυέστερος των άλλων, αφήκε τούτους να διαλυθώσι και να σφαγώσι εντός ελαχίστων ωρών υπό του επιδράμοντος ΕΛΑΣ και ο ίδιος αποφεύγων την σύγκρουσιν κατηυθύνθη προς Θεσσαλονίκην. Εισήλθε μετ’ ολίγον εις την πόλιν και κατηυθύνθη εις τον Μάρκο, μεθ’ ου ήλθεν εις επαφήν. Άγνωστον πώς, αφέθηκε ελεύθερος και εξήλθε προς βορράν και με ολίγους κατέφυγεν εις το Μπέλλες. Ανεζητήθη και εκτυπήθη εκεί και έδωκε θύματα εις τον ΕΛΑΣ. Κατά τον Δεκέμβριον κατέφυγεν και εκρύβη εις Θεσσαλονίκην.
Λυπούμαι διότι είμαι υποχρεωμένος να διακηρύξω και πάλιν μετά παρρησίας ότι ο Παπαδόπουλος δεν έκαμε καν ούτε αντικομμουνιστικόν αγώνα. Εστράφη εναντίον όλων των άλλων στοιχείων της υπαίθρου και παρέσχε την προστασίαν του εις τους ιδιαιτέρους του πατριώτας ανεξαρτήτως φρονήματος.
Ήκουσα διάφορα αρμόδια πρόσωπα να ομιλούν περί συγκεκαλυμμένης συνεργασίας μετά του κατακτητού. Φρονώ ότι πρόκειται περί πλάνης. Τα γεγονότα ομιλούν αφ’ εαυτών.
Ουδεμίαν έχθραν τρέφω προς το πρόσωπον του Παπαδοπούλου. Τουναντίον τρέφω μεγάλην συμπάθειαν προς πολλούς άνδρας της περιοχής δια την λαμπράν των δράσιν εν έτει 1943 εις τα σώματα της ΠΑΟ. Ο Πούλος εξετελέσθη υπό της Δικαιοσύνης της πατρίδος. Ο Παπαδόπουλος εξ έτη μετά την κατοχήν ανεκηρύχθη αρχηγός εθνικών ομάδων».
Η σύγκρισις οδηγεί σε μελαγχολικές σκέψεις. Ο Πούλος εξετελέσθη, ο Παπαδόπουλος ανακηρύχθηκε εθνικός ήρωας, γιατί πρόλαβε να στεγασθή σε μια παράταξη που χρειαζόταν μια οποιαδήποτε … «εθνική αντίσταση».
Ο Σ. Βενιζέλος ακυρώνει
Ύστερα από όλες αυτές τις συντριπτικές καταθέσεις ο Σοφ. Βενιζέλος, υπουργός Εθνικής Αμύνης τότε, βρίσκει επαρκή δικαιολογία την απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας και ακυρώνει το Β. Διάταγμα που αναγνώριζε τον «Εθνικό Ελληνικό Στρατό» σαν οργάνωση αντιστάσεως και τον αρχηγό του Κων. Παπαδόπουλο σαν αντιστασιακό ηγέτη. Αλλά ο «ηγέτης» και οι «προστάτες του δεν τα βάζουν κάτω. Και ο Συναγερμός που ανεβαίνει στην εξουσία, φροντίζει να τον αναλάβη υπό την προστασία του.

(11ο μέρος) εφ. «Ελευθερία», 5/2/1965, σελίδες 5 και 6

Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΔΟΣΙΛΟΓΩΝ
Και όμως ο Λεωνίδας ομολογεί ότι εξευτελίζεται από τους Γερμανούς και ο ΕΕΣ ειδοποιεί τους Βουλγάρους
Ο Αρχηγός του «Εθνικού Ελληνικού Στρατού» μόλις ανέβηκε στην εξουσία ο Συναγερμός, έτρεξε χαρούμενος στο υπουργείο Στρατιωτικών και εζήτησε να γίνη νέος νόμος, που να του ξαναδίνη τον τίτλο, που του είχε αφαιρέσει το Συμβούλιο Επικρατείας.
Οι προστάτες του είναι πανίσχυροι και έχουν κάτι το πολύ κοινό με τον αιτούντα: Απουσίασαν οι πιο πολλοί από την Αντίσταση και δεν υπήρχε καλύτερος τρόπος για να εξευτελίσουν αυτήν την Αντίσταση, που τους ενωχλούσε, παρά προσφέροντας τα διάσημά της σε ένα δοσίλογο. Έτσι στις 9 Δεκεμβρίου 1952 εκδίδεται Βασ. Διάταγμα που ακυρώνει το αντίστοιχο του Σοφ. Βενιζέλου και συνεπώς αναβιώνει το αρχικό διάταγμα που αναγνώρισε τον Κων. Παπαδόπουλο ηγέτη αντιστάσεως και την οργάνωση του αντιστασιακή.
Πώς δεν ντράπηκαν;
Αλλά και μετά την «καταξίωση» αυτή των δοσιλόγων από τον Συναγερμό, δεν έπαψαν να έρχωνται στο φως στοιχεία για την «εθνοπρεπή» τους δράση. Γιατί όσα εύσημα και αν τους απέμεινε χωρίς ντροπή η Δεξιά, με τον καιρό όλο και περισσότερα στοιχεία έρχονται στο φως. Και απορείς: Πώς δεν ντράπηκαν αυτοί που κατέθεσαν διάφορες «μαρτυρίες ψευδείς» για να αντικρούσουν με αυτές τις προφορικές αθλιότητες, τις γραπτές μαρτυρίες για την πολιτεία του αρχηγού του ΕΕΣ; Πώς καμώθηκαν πως δεν είδαν ποτέ έστω και μια από τις χιλιάδες προκηρύξεις που σκορπίστηκαν στη Θεσσαλονίκη το Μάη του 1944 και που ανάμεσα στ’ άλλα γράφαν και τα εξής:
Κυνική ομολογία
«Από της εποχής της γεννήσεως του Εθνικού Ελληνικού Στρατού μέχρι σήμερον η μεν οικονομική συντήρησίς του διενεργείται δια της μητρός του επαρχίας (Σημ.: Είδαμε με ποιού είδους πλιάτσικο ο θαυμάσιος αυτός στρατός λεηλατούσε την επαρχία) , ο δε στρατιωτικός του εξοπλισμός ενισχύεται αφ’ ενός μεν με τα ίδια όπλα του λαού, που εφύλαττε ούτος εις τα έγκατα της πατρίδος και των ιερών της, αφ’ ετέρου δε με όσα παρέχει εις αυτόν ο Γερμανικός Στρατός».
Ο πολύς Λεωνίδας
Στην επικεφαλίδα της κατάπτυστης αυτής προκήρυξης, που ομολογεί πως ο «ΕΕΣ» παίρνει όπλα από τους Γερμανούς και που κυκλοφορούσε με την ανοχή των Γερμανών στη γερμανοκρατούμενη Θεσσαλονίκη, υπάρχει η ένδειξη:
«Εθνικός Ελληνικός Στρατός (ΕΕΣ)»-Γραφείον Διοικητού»
και στο τέλος η φράση:
«Έλληνες της Βορείου Ελλάδος γρηγορείτε
Ζήτω η Ελλάς
Ο Διοικητής του ΕΕΣ
Λεωνίδας»
Ο Λεωνίδας αυτός, που σίγουρα θα τοποθετήθηκε αυτή την εποχή διοικητής λόγω της συνωνυμίας με το Λεωνίδα των Θερμοπυλών -πόσο θα τρίζουν τα κόκκαλά του! -δεν είναι άλλος από τον συνεργάτη του Κων. Παπαδόπουλου στη ηγεσία του «Εθνικού Ελληνικού Στρατού» Λεωνίδα Ιωαννίδη, ανθυπολοχαγό Διαχειρίσεως.
Ο πατριώτης αυτός αναγνωρίσθηκε και αυτός εθνικός ηγέτης από την ανεκδιήγητη επιτροπή. Και όμως η επιτροπή είχε στα χέρια της φωτογραφία του μαζί με τους άλλους ηγέτες του ΕΕΣ, όταν επισκέφθηκε την Γερμανία και ….συνεστιάσθησαν με ανώτερους χιτλερικούς αξιωματικούς.
Οι Γερμανοί ενήμεροι!
Μα σε όσους διατηρούν και ίχνη δυσπιστίας για τον προδοτικό ρόλο του «Εθνικού Ελληνικού Στρατού» αφιερώνεται η δεύτερη σελίδα από επιστολή του αρχηγού, που απευθύνεται σε συνεργάτη του και περισώθηκε μαζί με άλλα ντοκουμέντα της προδοσίας.
Ιδού το κείμενο:
«Οι Γερμανοί ειδοποιήθησαν ομοίως δε θα ειδοποιηθώσι και οι Βούλγαροι και οι Γερμανικοί του Στρυμωνικού του (Όρλιακο) δια μέσου της Θεσσαλονίκης, ήτοι ο Σπυρίδης. Πάση θυσία να μην χάσετε επαφή μετά των κομμουνιστών το έδαφος προς τη Νιγρίτα, από την Ψηλή Κορυφή της Κρούσης δηλαδή τα χωρία Μελισσώνας και Μυρτιά. Το χωριό Μελισσώνας ευρίσκεται εις την πλαγιά της Κρούσης απέναντι απ’ τα χωριά το Πότο-Δαρ και Μούζγαλη-η Μυρτιά δε ευρίσκεται ακριβώς όταν βγης εις την Ψηλή κορυφή της Κρούσης και βλέπεις μεταξύ χειμάρρου και Τριάδος περί τα δύο χιλιόμετρα από την Κορυφή.
Εν Κιλκίς τη 10.7.44
Εκ του Αρχηγείου-ΕΕΣ
(ΤΕ) Ο Αρχηγός
Υπογραφή
Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος».
Παρά το πλευρόν των Γερμανών
Και υπάρχει η κατοχική εφημερίδα της Θεσσαλονίκης «Η φωνή των Ελλήνων», «όργανο του ελληνικού λαού» (!) και με έμβλημα « Η θέσις όλων των Ελλήνων είναι πάρα το πλευρόν της Γερμανίας» (!). Στην πρώτη σελίδα της κύριο άρθρο με ολοσέλιδο τίτλο «Οι άγγλοι κατέστρεψαν την Ελλάδα» και στην τελευταία εξυμνούνται τα κατορθώματα του «Εθνικού Ελληνικού Στρατού» στην Τόχοβα της Κατερίνης. Κι ακόμη πιο κάτω με τίτλο «Συγχαρητήρια Ελλήνων αρχηγών προς τον Φύρερ επί τη διασώσει του» όπου διαβάζει κανείς ότι οι αρχηγοί του «Εθνικού Ελληνικού Στρατού» έστειλαν τηλεγραφήματα προς τον Φύρερ καθώς και ο Γ. Πούλος, ο Δ. Αγάθος των Ελλήνων Εθνικοσοσιαλιστών Μακεδονίας και άλλοι τέτοιοι καλοί πατριώτες.

(12ο μέρος) εφ. «Ελευθερία», 6/2/1965, σελ.5

ΤΑ ΕΥΕΓΡΕΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΟΣΙΛΟΓΩΝ
Και τώρα τι θα κάμη η Κυβέρνηση και η Βουλή; Για την ΕΡΕ δεν γίνεται λόγος βέβαια
Χαρίζουμε σήμερα το τελευταίο γραπτό ντοκουμέντο στους αξιωματικούς και τους πολιτικούς ηγέτες του Συναγερμού που χωρίς ίχνος ντροπής αποκαταστήσανε το δοσιλογικό «Εθνικό Ελληνικό Στρατό» σε οργάνωση που αγωνίσθηκε δήθεν κατά του Χίτλερ:
Είναι γράμμα του «αρχηγού» Κων. Παπαδόπουλου προς τον Γεράσιμο Παπαδόπουλο, εξάδελφό του. Ομολογεί κυνικά ότι πολέμησε στο πλευρό των Γερμανών και ότι έπαιρνε υγειονομικό υλικό από την Γκεστάπο. Ιδού το πλήρες κείμενο:
«Αρχηγείον ΕΕΣ Κιλκίς
Αρ, Πρωτ.
Προς τον Γεράσιμον Παπαδόπουλον
Σας στέλνω τους δύο όλμους και τα πυρομαχικά τους 200 βλήματα με τα καψούλια τους. Επίσης μία κάσσα με επιδέσμους εις την οποίαν υπάρχουν ένα μπουκάλι με ιώδιον και ένα άλλο με διαφορετικόν υγρό, το οποίον θα χρησιμοποιήται δια το πλύσιμον των πληγών, όπως και το οξυζενέ. Αυτά θα παραλάβετε από την Γερμανική Αστυνομία.
Τον χειρισμόν των όλμων τον γνωρίζουν οι Τσουτσούλης Παύλος, Δημητριάδης από Θεοδώραβον.
Τον έναν τον όλμον αργότερα θα τον παραδώσετε εις τον Λαζίκ με ανάλογα πυρομαχικά όσα περισσέψουν. Επίσης γερμανικός στρατός προλαβαίνει διότι είχα τώρα αυτήν την στιγμήν τον Φρούραρχον Λαγκαδά, ταγματάρχην και πολλούς λοχαγούς Γερμανούς επισκέπτας εις τους οποίους έχω εκθέσει όλα τα παράπονα και εις την κατάστασιν εις την οποίαν ευρισκόμεθα. Με απόλυτον πίστιν μου υπεσχέθησαν ότι θα μας υποστηρίξουν απολύτως. Λίγη υπομονή και όλα θα τακτοποιηθούν, γράψε μου λεπτομερώς τι γίνεται επάνω, απώλειες και θέσεις ημετέρων τμημάτων και κομμουνιστών δια να διαβιβάσω αμέσως εις τους Γερμανούς. Μου γράψατε ότι από μέρους του Λαγκαδά έφθασαν γερμανικά τμήματα. Είναι αλήθεια;
Τον Στάθη τον Μερσινίδη τον κουνιάδο και τον Γιάννη τον (δυσανάγνωστος) τους έστειλα για πυρομαχικά. Πιστεύω αύριο Κυριακή βράδυ να προλάβουν. Αυτά προσωρινώς και περιμένω.
Χαιρετώ τους οπλαρχηγούς, τα λεοντάρια μου και κρατήστε τας θέσεις σας, θα τακτοποιηθούν όλα.
Εκ του Αρχηγείου
(Υπογραφή-Σφραγίς)
Κ. Παπαδόπουλος-Αρχηγός»
ΚΑΙ ΤΑ ΟΦΕΛΗ
Αλλά αν ο Συναγερμός αποκατέστησε τον δοσιλογισμό, η ΕΡΕ , που τον διαδέχθηκε, μοίρασε πλούσια τα ελέη της στους δοσίλογους.
Συγκεκριμένα το 1958 δημοσιεύεται το Νομοθ. Διάταγμα 3851 που θεσπίζει ότι «λογίζεται ως χρόνος στρατιωτικής υπηρεσίας ο χρόνος καθ’ ον πρόσωπα έχοντα συμπεπληρωμένον το 15ον έτος της ηλικίας των, υπηρέτησαν και εις παν έτερον ελληνικόν τμήμα, όπερ δια διαταγής του υπουργού Εθνικής Αμύνης ήθελε καθορισθή ότι έδρασε κατά το από 28.10.40 έως 31.10.49 διάστημα».
Το άρθρο αυτό είναι ιταμό και δόλιο γιατί όπως είναι διατυπωμένο με τρόπο ασαφή και σοφιστικό, παρέχει απεριόριστο πεδίο δράσεως για την αυθαίρετη εφαρμογή του.
Εκμεταλλευόμενος την «ασάφεια» του ερετικού αυτού νόμου, ο ερετικός υπουργός Αμύνης εκδίδει το 1958 την καταπληκτική διαταγή 17660/628237 της 14 Νοεμβρίου που μ’ αυτήν αναγνωρίζονται ότι έδρασαν στρατιωτικά τα τάγματα ασφαλείας, η τιμητική φρουρά του Αγνώστου Στρατιώτου και ο λόχος βαθμοφόρων και τα «στρατιωτικά τμήματα Ευβοίας». Αυτά εξομοιώνονται ως προς τα προνόμια με τους «εθνικούς μαχητάς». (Σ’ αυτούς είχε περιληφθή πολύ πριν, καθώς είδαμε, ο δοσιλογικός «Εθνικός Ελληνικός Στρατός» και ο ηγέτης του).
Συγκεκριμένα αναγνωρίζεται η στρατιωτική υπηρεσία των δοσιλόγων αυτών στην κατοχή σαν υπηρεσία στη ζώνη των πρόσω. (Εξομοίωση δηλαδή με τους πολεμιστές της Αλβανίας!). Υπάγονται στην προστατευτική νομοθεσία για τους παλαιούς πολεμιστές και παίρνουν τις ίδιες ηθικές αμοιβές μ’ αυτούς (παράσημα κλπ). Οι γυιοί των σκοτωμένων στο πλευρό των Γερμανών ταγματασφαλιτών κλπ μεταφέρονται στη β’ σειρά εφεδρείας έπειτα από οκτάμηνη μόνο υπηρεσία στο στρατό. Δεν επιστρατεύονται δηλαδή σε περίπτωση πολέμου παρά μόνο σε έσχατο κίνδυνο της χώρας, αλλά και τότε υπηρετούν στα μετόπισθεν.
Επί πλέον οι αρχηγοί των δοσιλογικών αυτών οργανώσεων εκδίδουν πιστοποιητικά υπηρεσίας των «υποτακτικών» τους, και είναι ισχυρά σε κάθε νόμιμη περίπτωση, παρίστανται σαν αρχηγοί σε επίσημες τελετές και πολλά άλλα.
Με τον κατάπτυστο αυτό νόμο έχουν εκδοθή ως τώρα χιλιάδες αποφάσεις αναγνωρίσεως στρατιωτικών υπηρεσιών προς τη χώρα με τα παραπάνω ευεργετικά αποτελέσματα, σε πρόσωπα, που όχι μόνο δεν υπηρέτησαν ποτέ σε εθνικές ανταρτικές ομάδες, αλλά ήσαν πειθήνια όργανα του κατακτητή.
Και αναπηδάει για μιάν ακόμη φορά το ερώτημα: Πότε ο σημερινός υπουργός Εθνικής Αμύνης θ’ ανακαλέση αυτά τα διατάγματα, που εξευτελίζουν τη χώρα. Και αν διστάζη ο υπουργός, πότε θα το αποφασίση η Κυβέρνηση; Και αν δεν βρίσκη τον καιρό η Κυβέρνηση, πότε θα αναλάβη την πρωτοβουλία η δημοκρατική πλειοψηφία της Βουλής για να εξαφανίση τα νομοθετημένα αυτά αίσχη της Δεξιάς; Είναι θέμα τιμής όχι μόνο για την κυβέρνηση, όχι μόνο για τη Δημοκρατία, αλλά και για την Ελλάδα.


[1] εφ. «Ελευθερία», 25/3/1965, σελ.8
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΟΣΙΛΟΓΟΣ
Ο κ. Αργύριος Εξαδάκτυλος, τυπογράφος-συνδικαλιστής Θεσσαλονίκης (Συνοικισμός «Φοίνιξ») δι επιστολής του αναφέρεται εις την δημοσιευθείσαν εις την «Ελευθερίαν» κατάστασιν των υπηρετησάντων εις το δοσιλογικόν Σώμα Πούλου, εις την οποίαν αναφέρεται και το όνομά του. (Ο κατάλογος υπήρχε εις το αρχείον Πούλου και εδημοσιεύθη εις την σειράν των αποκαλύψεων δια τον δοσιλογικόν ρόλον του βουλευτού της ΕΡΕ Κων. Παπαδοπούλου). Ο αναγνώστης μας διευκρινίζει ότι τον Απρίλιον του 1944 ο τότε Γεν. Γραμματεύς της Ενώσεως Τυπογράφων Σταύρος Πιτιανούλης εκάλεσεν τους τυπογράφους και είπεν ότι η γερμανική υπηρεσία Στάφελ Προπαγάνδας του εζήτησεν τυπογράφους δια τα κατασχεθέντα παρ’ αυτής εβραϊκά τυπογραφεία τω Τιάνο και Μπενβενίστε. Εις τας εφημερίδας αυτάς ειργάσθησαν πολλοί τυπογράφοι χωρίς τούτο να σημαίνη ότι είχαν οιανδήποτε σχέσιν με τους Γερμανούς. Απεναντίας οι τελευταίοι ως και ο επιστολογράφος μας ανήκαν εις το εργατικόν ΕΑΜ. Συνεχίζων εκφράζει την αγανάκτησί του διότι «το γεγονός της εργασίας μας, που ήτο την εποχήν εκείνη και γεγονός εργασίας για χιλιάδες Ελλήνων εργατών εις τις διάφορες γερμανικές υπηρεσίες, παρουσιάσθηκε ως συνεργασία με τον άγνωστο για μας εγκληματία Πούλον».
Είναι γεγονός ότι εις την Στάφελ-Προπαγάνδας υπηρετούσε και ο εγκληματίας και γερμανοντυμένος ανθυπολοχαγός Ξενοφών Γιοσμάς (ήτο επί κεφαλής του καταλόγου που εδημοσιεύθη) και εξ αυτού υπήρξα και ο κύριος μάρτυς κατηγροσίας του και καταδίκης του ερήμην εις θάνατον από το Δικαστήριον Δοσιλόγων Θεσσαλονίκης.
«Επίσης-τονίζει ο επιστολογράφος- σας γνωρίζω ότι την περίοδον της κατοχής όπως όλοι οι Έλληνες υπηρετούσα και εγώ την Εθνικήν Αντίστασιν και ότι μέχρι του τέλους της απελευθερώσεως διατηρούσα εις την οικίαν μου παράνομον τυπογραφικόν μηχανισμόν και ακόμη ότι από τότε νκαι μέχρι σήμερα βρίσκομαι στις επάλξεις και του πολιτικού και του συνδικαλιστικού αγώνος».