Η ΑΠΑΝΤΗΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΚΩΝ/ΝΟΥ
ΑΠΟΛΟΓΕΙΤΑΙ Ο «ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟΣ» ΗΓΕΤΗΣ ΤΟΥ «ΕΘΝΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ»
Μία επιστολή του βουλευτού Κ. Παπαδόπουλου
ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΩΝ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ …ΝΟΜΟΥ ΠΕΡΙ ΤΥΠΟΥ
Ο βουλευτής της ΕΡΕ κ. Κων. Παπαδόπουλος αρχηγός κατά την κατοχήν του «Εθνικού Ελληνικού Στρατού», ο οποίος συνηργάσθη με τον κατακτητήν και ανεγνωρίσθη βραδύτερον από την κυβέρνησιν του Συναγερμού ως αρχηγός αντιστάσεως (!) και η οργάνωσίς του ως αντιστασιακή, απολογείται σήμερον με μακράν επιστολήν του, δημοσιευμένην κατωτέρω δι όσα συντριπτικά στοιχεία έφερεν εις βάρος του, εις φως η «Ελευθερία» επί 15 ημέρας υπό τον τίτλον «Μαζί με τους Γερμανούς εξώντωναν τους Έλληνες».
Η επιστολή του «αντιστασιακού» ηγέτου αποτελείται από δύο μέρη. Εις το πρώτον το οποίο καλύπτει σχεδόν τα τρία τέταρτα της απαντήσεώς του , παραθέτει διάφορα έγγραφα δια να αποδείξη ότι ο ΕΛΑΣ συνηργάσθη κατά το τέλος της κατοχής με τους Γερμανούς και τους Βούλγαρους. Εις το δεύτερον μέρος, το οποίον καλύπτει μόνον το εν τέταρτον της επιστολής αποπειράται να απαντήση εις τας πολυστήλους εναντίον του κατηγορίας.
Τα κείμενα του ΕΛΑΣ
Αλλά διατί κοπιάζει ο επιστολογράφος να μας πείση ότι ο ΕΛΑΣ συνηργάσθη με τον κατακτητήν; Ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι τα κείμενα του ΕΛΑΣ τα οποία επικαλείται έχουν αμφισβητηθή υπό της Αριστεράς και μάλιστα εις σχετικήν δίκην επί «δυσφημήσει κλπ» η «Ελευθερία» δεν ησχολήθη με το αν συνηργάσθη ο ΕΛΑΣ με τους Γερμανούς. Άλλωστε ο ΕΛΑΣ και αν συνηργάσθη δεν ανεγνωρίσθη ως εθνική αντίστασις αλλά τα στελέχη του κατεδιώχθησαν πολλαπλώς.
Η «Ελευθερία» έγραψεν ότι ο επιστολογράφος μας συνηργάσθη με τον κατακτητήν (και ο ίδιος και οι συνεργάται του και ο «στρατός» του) και, όπερ και το σπουδαιότερον, παρά την συνεργασίαν του με τον κατακτητήν ανεγνωρίσθη ως αντισταθείς εις τον κατακτητήν. Επομένως διατί η τόση φιλολογία;
Τα «επιχειρήματα»
Και ερχόμεθα εις τα επιχειρήματα τα οποία χρησιμοποιεί δια να αποκρούση τας εναντίον του κατηγορίας μας. Εν μόνον από τα τόσα κείμενά του, τα οποία εδημοσιεύσαμεν αμφισβητεί. Και μάλιστα όχι την γνησιότητά του, αλλά υποστηρίζει ότι το κείμενον εγγράφη δια να παραπλανήση στρατιωτικώς τους κομμουνιστάς.
Ας το δεχθώμεν με την ελπίδα ότι θα αποφασίση να ομιλήση και δια τα άλλα κείμενα, τα οποία εδημοσιεύσαμεν και τα οποία … λησμονεί. Συγκεκριμένως η «Ελευθερία» εδημοσίευσεν φωτοτυπίαν ιδιογράφου επιστολής του, της 10.7.44, όπου ο βουλευτής της ΕΡΕ μεταξύ των άλλων γράφει: «Οι Γερμανοί ειδοποιήθησαν, ομοίως και οι Βούλγαροι και οι Γερμανοί του Στρυμωνικού κλπ». Είναι πλαστή ή εικονική η επιστολή του;
Η «Ελευθερία» εδημοσίευσε φωτοτυπίαν ιδιογράφου κειμένου του προς τον Γερβάσιον Παπαδόπουλον εις το οποίον αναφέρει μεταξύ άλλων τας εξής: «Επίσης γερμανικός στρατός προλαβαίνει διότι είναι τώρα αυτήν την στιγμήν 8η μμ τον Φρούραρχον Λαγκαδά, ταγματάρχην και πολλούς λοχαγούς Γερμανούς επισκέπτας εις τους οποίους έχω εκθέσει όλα τα παράπονα και εις την κατάστασιν εις την οποίαν ευρισκόμεθα. Με απόλυτον πίστιν μου υποσχέθησαν ότι θα μας υποστηρίξουν απολύτως».
Είναι πλαστή η επιστολή αυτή ή εικονική; Πού είναι λοιπόν το «ψευδές αλλά και το κακόηθες» του δημοσιεύματός μας, όπως ισχυρίζεται.
Αι Γερμανικαί μαρτυρίαι
Αλλά ο επιστολογράφος μας ξεχνά και τα απόρρητα κείμενα της Βέρμαχτ, τα οποία ανευρέθησαν μετά τον πόλεμον και όπου αι γερμανικαί αρχαί αποκαλύπτουν ότι ενισχύουν τον Κων. Παπαδόπουλον και τους στενούς συνεργάτας του Παπαδοπουλαίους (Κισά Μπατζάκ και Μιχάλαγα). Είναι πλαστά ή εικονικά και τα κείμενα αυτά;
Και είναι πλαστή η προκήρυξις του διαβοήτου Λεωνίδα, στελέχους του «Εθνικού Ελληνικού Στρατού», εις την οποία γράφει ότι ο «στρατός» αυτός εφοδιάζεται με «όσα όπλα του παρέχει ο Γερμανικός Στρατός»; Αλλά είναι τόσα πολλά τα έγγραφα τα οποία εδημοσιεύσαμεν και δια τα οποία, ο επιστολογράφος μας κοσμίως σιωπά…
Αι ευχαί προς Χίτλερ
Δια το συγχαρητήριον τηλεγράφημά του προς τον Χίτλερ, επί τη διασώσει του, ο επιστολογράφος μας ισχυρίζεται ότι ήτο είτε πλαστό είτε ανύπαρκτον. Αλλά το τηλεγράφημα εδημοσιεύθη αυτούσιον εις την δοσιλογικήν εφημερίδα της Θεσσαλονίκης «Νέα Ευρώπη». Ο διευθυντής της ζη και τον γνωρίζει ο βουλευτής της ΕΡΕ. Διατί δεν τον εμήνυσεν ποτέ ως συκοφάντην ;
Η μαρτυρία Μήτσου
Δια τας εναντίον του μαρτυρίας γράφει: «Βεβαίως υπήρξεν μια ασήμαντη μειοψηφία αξιωματικών, (Αργυρόπουλος, Φαμπρικέζης, Μήτσου κλπ) η οποία γνωρίζω ότι εστράφη εναντίον μου». Αλλά περί αυτών σιωπά αιδημόνως. Ο στρατηγός Μήτσου όμως, του οποίου ο αντικομμουνισμός είναι γνωστόν πού τον ωδήγησεν, διατί … εσυκοφάντισεν τάχα τον «αντιστασιακόν ηγέτην» καταθέσας εγγράφως ότι «ο Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος είχεν ουχί αντάρτας, αλλά ένα ή δύο τάγματα ασφαλείας. Το στρατηγείον του είχεν εις Θεσσαλονίκην, Τσιμισκή 72, εις τα γραφεία της Γκεστάπο. Οι άνδρες του εφωδιάζοντο από τους Γερμανούς με σύνδεσμον τον Αθ. Καπνόπουλον.»;
Διατί ο επιστολογράφος μας αντί να σιωπά περί αυτών εις την απάντησίν του, δεν προσφεύγει εις την Δικαιοσύνην, έστω και τώρα κατά του στρατηγού Μήτσου, και εναντίον των άλλων γνωστών αντικομμουνιστών αξιωματικών, των οποίων συντριπτικά κείμενα παραθέσαμεν;
Και αι φωτογραφίαι
Αλλά ο επιστολογράφος μας έχει το … κουράγιο να αναφερθή και εις τας φωτογραφίας και υποστηρίζει ότι εφωτογραφήθη με τον διαβόητον Πούλον…προτού ο τελευταίος γίνει προδότης «ότε ήτο ακόμη αξιωματικός του ελληνικού στρατού». Αλλά ποίου ελληνικού στρατού; Ως γνωστόν κατά την κατοχήν νόμιμος ελληνικός στρατός υπήρχεν εις την Μ. Ανατολήν μαζί με τον Βασιλέα και την Κυβέρνησιν. Είναι προφανές ότι λησμονήσας ο επιστολογράφος μας ότι οι Γερμανοί έφυγαν προ είκοσι ετών από την Ελλάδα, θεωρεί όπως και τότε ελληνικόν στρατόν τα γερμανικά τάγματα ασφαλείας. Αλλά επειδή έχασε την μνήμην του δι αυτό ίσως δεν ενθυμείται και τας άλλας τρεις φωτογραφίας, τας οποίας εδημοσίευσεν η «Ελευθερία». Εκείνος δηλαδή , όπου οι στενοί συνεργάται του «Παπαδόπουλοι» (Κισά- Μπατζάκ, Μιχάλαγας κλπ) ευωχούνται μαζί με Γερμανούς αξιωματικούς εις την Βιέννην , και διατί εβεβαίωσεν ψευδώς, την επιτροπήν η οποία ανεγνώρισε τους αντιστασιακούς αυτούς ηγέτας, ότι οι κύριοι αυτοί διετέλεσαν στενοί συνεργάται του και επολέμησαν μαζί του τον κατακτητήν;
Το άκρον άωτον…
Αλλά το άκρον άωτον του θράσους του επιστολογράφου μας είναι ο ισχυρισμός του ότι η Κυβέρνησις του Κέντρου του 1952 τον ανεγνώρισε αρχηγόν αντιστάσεως. Η «Ελευθερία» έγραψε ότι πράγματι η Κυβέρνησις Κέντρου επεκύρωσεν μαζί με άλλας αποφάσεις της αρμοδίας επιτροπής αξιωματικών (όπου φαίνεται είχε ισχυρόν «δόντι» ο κ. Παπαδόπουλος) την πρώτην απόφασιν αναγνωρίσεώς του. Αλλά το Συμβούλιον Επικρατείας, κατόπιν προσφυγής του στρατηγού Αργυρόπουλου, ηκύρωσε την αναγνώρισίν του, ως «αντισταθέντος» και αμέσως ο τότε υπουργός Εθνικής Αμύνης Σοφ. Βενιζέλος του αφήρεσε την λεοντήν του αντιστασιακού ηγέτου. Ήλθεν όμως ο Συναγερμός ο οποίος με το Β. Διάταγμα της 9 Δεκεμβρίου 1952 ηχρήστευσεν την απόφασιν του Συμβουλίου Επικρατείας και ανεκήρυξεν αρχηγούς αντιστάσεως τον κ. Κ. Παπαδόπουλον και τους συνεργάτας του Κισά Μπατζάκ, Μιχάλαγα κλπ. Είναι έτσι ή όχι;
Και ερωτάται: Διατί ο βουλευτής της ΕΡΕ μας έστειλε την μακροσκελήν αυτήν «απάντησιν»; Δια να δημοσιευθή εις την «Ελευθερίαν» σήμερον, δυνάμει του … νόμου περί τύπου, περίληψη των δοσιλογικών κατορθωμάτων του, δι όσους τυχόν αναγνώστας μας δεν παρηκολούθησαν τας επί δεκαπενθήμερον αποκαλύψεις μας; Ομολογουμένως ουδέποτε ο νόμος περί τύπου υπήρξεν τόσον σκληρός δι εκείνον ο οποίος τον επεκαλέσθη. Αλλά η «Ελευθερία» ελπίζει να λάβη απάντησιν επί του «άγους» αυτού, το οποίον έφερεν εις την δημοσιότητα, και από τον αρχηγόν της ΕΡΕ και από την Βουλήν, και από την Κυβέρνησιν με την διαβεβαίωσιν ότι θα αποφασίσουν να ακυρώσουν το κατάπτυστον Βασιλικόν Διάταγμα της 9 Δεκεμβρίου 1952.
Η επιστολή
Το πλήρες κείμενον της επιστολής του αρχηγού του «Εθνικού Ελληνικού Στρατού» έχει ως εξής:
«Αθήναι τη 25 Φεβρουαρίου 1965
Προς
Την Διεύθυνσιν της Εφημερίδας «Ελευθερία»
Ενταύθα
Παρηκολούθησα σειράν δυσφημιστικών δημοσιευμάτων της εφημερίδος σας δια των οποίων από ημερών ήδη έχετε αναλάβει την συστηματικήν παραμόρφωσιν της όλης πατριωτικής μου δράσεως διαρκούσης της κατοχής.
Εκ του περιεχομένου αυτών πληροφορούμαι ότι την δράσιν μου εκείνην θεωρείτε ως αντεθνικήν εφ’ όσον κατά τους ισχυρισμούς σας περιωρίσθην εις προδοτικήν αφ΄ενός συνεργασίαν μετά των Γερμανών και εις αδίστακτον λεηλατικήν δραστηριότητα εις βάρος των πληθυσμών της υπαίθρου αφ΄ετέρου.
Ήδη και δυνάμει του περί Τύπου νόμου εις την αυτήν θέσιν και με τα αυτά στοιχεία, παρακαλώ, όπως καταχωρήσετε την κατωτέρω απάντησίν μου, την οποίαν άλλωστε και δημοσία με προκαλέσατε να σα αποστείλω προς δημοσίευσιν και ενημέρωσιν των αναγνωστών σας.
Κατ’ αρχήν θα πρέπει να σας έχη διαφύγει της προσοχής σας, ότι η όλη δράσις μου κατά την διάρκειαν της κατοχής δεν είχε περιορισθή εις την ένταξιν και συμμετοχήν μου εις μίαν των πατριωτικών οργανώσεων αι προς την οποίαν υπηρεσίαν είναι δυνατόν να τεθούν εν αμφιβόλω όπως είναι δυνατόν να αμφισβητηθούν και η αγνότης των ελατηρίων και η ανιδιοτέλεια των προθέσεων.
Έδρασα ως θα πρέπει νας σας είναι γνωστόν , καθ’ όλην σχεδόν την διάρκειαν της κατοχής ως αρχηγός ενόπλου εθνικής ομάδος. Και έδρασα δημοσία και υπό τα όμματα εκατοντάδων χιλιάδων κατοίκων των περιοχών Κοζάνης, Κατερίνης και Κιλκίς εις τας οποίας και εξεδηλώθη κυρίως η πατριωτική δράσις της ομάδος μου.
Οι κάτοικοι τω Ακριτικών αυτών περιοχών γνωρίζουν εξ ιδίας αντιλήψεως και κάλλιον παντός τρίτου καλοθελητού την μορφήν και την ποιότητα των υπηρεσιών μου.
Θα ήτο ποτέ δυνατόν αι χιλιάδες των κατοίκων αυτών να με τιμούν δια της ψήφου των συνεχώς από της απελευθερώσεως και μέχρι σήμερον και δια πλειοψηφίας συντριπτικής να με αναδεικνύουν πρώτον βουλευτήν της περιφερείας των αν συνέβαινε να είχα καταστή συνεργάτης των Γερμανών και κοινός λεηλάτης της υπαίθρου ως η εφημερίς σας συκοφαντικώς και μετά εικοσαετίαν ολόκληρον ανεκάλυψεν;
Εξ αιτίας της κομματικής σας προκαταλήψεως και μόνον είμαι βέβαιος ότι δεν θα δεχθήτε ως επαρκή την δια βοής αναγνώρισιν των εθνικών μου υπηρεσιών από μέρους των αγνοτέρων πατριωτών οι οποίοι τας έζησαν.
Θα υποχρεωθώ ως εκ τούτου να σας παραπέμψω και εις τους αντιπάλους μου και μάλιστα εις εκείνους οι οποιοι διαρκούσης της κατοχής είχον αναλάβει την εξόντωσιν και την συστηματικήν κατασυκοφάντησιν και της τελευταίας εθνικής ομάδος.
Σας παραθέτω την υπ΄αριθμ 235 από 3 Απριλίου 1944 απόρρητον διαταγήν της ομάδας Μεραρχιών Μακεδονίας του ΕΛΑΣ δια να πληροφορηθήτε εκ του περιεχομένου της πώς εχαρακτήρισαν την πατριωτικήν μου δράσιν οι κορυφαίοι ηγέται των Κομμουνιστών Μάρκος Βαφειάδης και Λασσάνης:
ΕΘΝΙΚΟΣ ΛΑΪΚΟΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ (ΕΛΑΣ)
Ομάς Μεραρχιών Μακεδονίας (ΟΜΜ)
Τμήμα ΕΔΑ Γραφείον2
Αριθμ. 235/3.4.44
Προς Καπεταναίους Μεραρχιών
Κοινοποίησις
1) Γενικόν Αρχηγείον
2) Μακεδονικόν γραφείον
Απόρρητος Διαταγή
Η Κεντρική Επιτροπή της Εθνικής Διαφώτισης Αντάρτου (ΕΔΑ) διατύπωσε πως η κομματική μας διαφώτιση πάνω στους μαχητάς του ΕΛΑΣ ξεπέρασε τις χαραγμένες βάσεις που διατυπώσαμε στην 7η περιφερειακή ολομέλεια των κομματικών μας στελεχών.
Φανερά χωρίς καμουφλαρίσματα τα στελέχη του ΚΚΕ μεταδίδουν στον ΕΛΑΣ πως ο αντικειμενικός σκοπός του ΕΛΑΣ δεν είναι τόσο η απελευθέρωση της πατρίδας, αλλά η επικράτηση της Μαρξιστικής-Σταλινικής θεωρίας.
Το γεγονός αυτό, μεταδίδεται από το πέρασμα του ΕΛΑΣ στα χωριά, και σ’ όλον τον Ελληνικό λαόν, πράγμα εγκληματικόν δια την κομματικήν μας επικράτηση. Διότι οι αντιλαϊκές αντικοκομμουνιστικές ομάδες τα παίρνουν ως μέσον και ντουκουμέντο δια την Εθνοφασιστικήν των προπαγάνδα την οποίαν μεταδίδουν στον λαό μας, με σοβαρές επιδράσεις πάνω στις γενικές μας γραμμές.
Η αντιλαϊκή φασιστική οργάνωση της Κεντρικής Μακεδονίας- Εθνικός Ελληνικός Στρατός (ΕΕΣ) με ηγέτην τον Κώσταν Παπαδόπουλον και τους γνωστούς συνεργάτες του μεταδίδουν τον στόχον του ΕΑΜ φανατίζοντας τους οπαδούς των, που τα 80% αποτελούνται από θύματα των αντικομμουνιστικών ομάδων προς τον αγώνα. Ο μοναρχοφασίστας Κώστας Παπαδόπουλος την 22.3.44 εις την περιοχήν Κιλκίς αιχμαλώτισε ομάδα γερμανικής περιπόλου, αφώπλισε αυτήν και εφόνευσε τους στρατιώτας. Το γεγονός αυτό αποτελεί σημάδι μεγάλης σημασίας, επικίνδυνο δια την κομματικήν μας επικράτηση, δεδομένου ότι η περιοχή Κιλκίς αποτελεί το νεκρό σημείο της κομματικής μας δράσης σ’ όλην την Μακεδονία.
Να σταματήση η ανοιχτή διαφώτιση και ν γίνεται μεμονωμένα μια μεθοδικά σύμφωνα με τις παρμένες αποφάσεις της 7ης Περιφερειακής (2-1-44ζ0.
Για την πιστή εφαρμογή καθιστώμεν υπευθύνους τους καπεταναίους μεραρχιών, συνταγμάτων, ταγμάτων και λόχων. Κάθε παράβασις θα αναφέρεται δια του κομματικού συνδέσμου ΕΛΑΣ-ΕΑΜ εις την Κεντρική επιτροπή της ΕΔΑ.
Κάπου από την ελεύθερη Ελλάδα
Οι συναγωνιστές
Μ. ΒΑΦΕΙΑΔΗΣ-ΛΑΣΣΑΝΗΣ
Δια την ακριβειαν
ΙΙ Γραφείον ΟΜΜ
Επομένως την πατριωτικήν δράσιν μου εναντίον των Γερμανών μου αναγνωρίζουν και οι πλέον κακόπιστοι των αντιπάλων μου. Και πέραν αυτών έχω εις χείρας μου τας τιμητικάς αναγνωρίσεις του έργου μου από μέρους διακεκριμένων στρατιωτικών και πολιτικών προσωπικοτήτων ως του αρχηγού του ΕΔΕΣ Ναπολέοντος Ζέρβα, του υφυπουργού Στρατιωτικών της κυβερνήσεως Εθνικής Ενώσεως Λάμπρου Λαμπριανίδη, του στρατηγού Δ. Καθενιώτη, του συνταγματάρχου Παπαγεωργίου και άλλων ως και την εμπεριστατωμένην έκθεσιν του στρατηγού Αγησιλάου Σινιώρη.
Όλοι αυτοί οι διακεκριμένοι παράγοντες της αντιστάσεως δεν αναγνωρίζουν μόνον, αλλά κατά κυριολεξίαν υμνούν την πολεμικήν μου δράσιν κατά των Γερμανών την οποίαν εν κατακλείδι ανεγνώρισεν επισήμως την 10η Οκτωβρίου 1952 και αυτή η κυβέρνησις της Ενώσεως Κέντρου δι’ αποφάσεως του τότε υπουργού της Εθνικής Αμύνης κ. Γεωργίου Μαύρου (και ουχί του κ. Π. Κανελλοπούλου επί κυβερνήσεως Παπάγου ως ανακριβώς ανεγράψατε).
Και έρχεσθε σεις δια των δημοσιευμάτων σας μετά είκοσι και πλέον έτη να την αμφισβητήσετε και να με μεταμορφώσετε από εθνικόν αγωνιστήν εις συνεργάτην των Γερμανών.
Βεβαίως υπήρξε μία ασήμαντος μειοψηφία (Αργυρόπουλος, Φαμπρικέζης, Παπαθανασίου Ι., Παπαγεωργίου, Μήτσου κτλ) η οποία γνωρίζω ότι εστράφη εναντίον μου.
Δεν θέλω να αμφισβητήσω την πατριωτικήν δράσιν αυτών. Αναγνωρίζω ότι υπήρξαν αγωνισταί της αντιστάσεως. Τους καταλογίζω πάντως ότι κατά το στάδιον της ανακηρύξεως και αναγνωρίσεως των αρχηγών της αντιστάσεως υπέκυψαν εις ανθρώπινες αδυναμίες τας οποίας προεκάλεσεν η πρόωρος αποχώρησίς των του αγώνος συνεπεία της κομμουνιστικής εις βάρος των τακτικής ενώ η ομάς μου και εγώ προσωπικώς εσυνεχίσαμε τον αγώνα μέχρι της απελευθερώσεως.
Εν πάση περιπτώσει τα εν λόγω πρόσωπα ουδεμίαν έχουν αρμοδιότητα να αμφισβητήσουν την πατριωτικήν μου δράσιν η οποία εξ όλων των υπευθύνων πλευρών ανεγνωρίσθη.
Ανεφέρθη ειδικώτερον εις τα δημοσιεύματά σας ότι δήθεν το τμήμα μου και εγώ εδέχθημεν οπλισμόν γερμανικόν. Τούτο δεν είναι μόνον ψευδές αλλά και κακόηθες.
Γερμανικόν και βουλγαρικόν οπλισμόν, κατόπιν μάλιστα επισήμων στοιχείων εδέχθη ο ΕΛΑΣ. Και ιδού τα κείμενα των συμφωνιών τούτων:
Ο ΕΛΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ
Στρατιωτικόν Σύμφωνον Γερμανών-ΕΛΑΣ
«Οι κάτωθι υπογεγραμμένοι 1) Καπετάν Κίτσος, Διοικητής 2ου Τάγματος 31ου Συντάγματος Ε.Λ.Α.Σ. ενεργώντας ως αντιπρόσωπος της Ο.Μ.Μ.(Ομάδος Μεραρχιών μακεδονίας) με εξουσιοδότησι του Μεράρχου XI Μεραρχίας Λασσάνη και 2) Ταγματάρχης Έριχ Φένσκε Διοικητής της μονάδος 31756 , ως εκπρόσωπος των ενόπλων γερμανικών δυνάμεων της στρατιάς του Αιγαίου, συνελθόντες σήμερα την 1η Σεπτεμβρίου 1944 στο χωριό Λειβάδι περιφερείας Θεσσαλονίκης, συμφωνήσαμε τα εξής.
1ον) Ό ΕΛΑΣ αναλαμβάνει την υποχρέωσι να μη εμπόδιση την υποχώρηση του γερμανικού στρατού στην περιοχή της ΟΜΜ, εισερχόμενος σε κάθε εκκενούμενο τμήμα μετά την αναχώρησιν και του τελευταίου Γερμανού στρατιώτου.
2ον) Παράλληλα ή Γερμανική Α.Σ.Δ.Μ.Α. υποχρεούται να διάταξη την αποχώρησι των Ταγμάτων Ασφαλείας από την πόλη της Θεσσαλονίκης την οποία και θα παραδώσει στον εφεδρικόν ΕΛΑΣ και στην Πολιτική Οργάνωσιν του ΕΑΜ σύμφωνα με λεπτομερειακό σχέδιο πού τα δύο συμβαλλόμενα μέρη (ΟΜΜ-ΕΑΜ και ΓΑΣΔΜΑ) θα καθορίσουν.
3ον) Ο ΕΛΑΣ εγγυάται για τη ζωή των Γερμανών στρατιωτώ, πού προσχώρησαν εις τας τάξεις του, φτάνει να υποσχεθούν πώς θα πολεμήσουν στο πλευρό του ενάντια σε οποιοδήποτε εχθρόν του Λαϊκού Στρατού.
4ον) Ο ΕΛΑΣ δεν φέρνει καμμιά ευθύνη αν αντιλαϊκές προδοτικές ομάδες επιτεθούν κατά γερμανικών δυνάμεων.(εννοεί τους Παπαδοπουλέους).
5ον) Η ΓΑΣΔΜΑ. θα παραχώρηση στον ΕΛΑΣ βαρύ οπλισμό και ανάλογο πολεμικό υλικό για την εξουδετέρωσι των ως άνω ομάδων.
6ον) Ο ΕΛΑΣ με όρους αυτούς και με συνεργασία των βουλγαρικών και αλβανικών παρτιζάνικων τμημάτων αναλαμβάνει την καταπολέμησι των αντιλαϊκών παρτιζάνικων ανταρτικών ομάδων.
Το σύμφωνο αυτό γράφτηκε σε δύο, το ένα στην ελληνική γλώσσα και το παρέλαβε ο ταγματάρχης Έριχ Φένσκε και το δεύτερο στη γερμανική και το παρέλαβε ο καπετάν Κίτσος.
Λειβάδι 1 Σεπτεμβρίου 1944
Ο αντιπρόσωπος της ΟΜΜ
Καπετάν Κίτσος
Δια την ΓΑΣΔΜΑ
Έριχ Φένσκε».
Σύμφωνον ΚΚΕ και βουλγαρικού στρατού κατοχής.
«Σήμερον την 20ην Σεπτεμβρίου του 1944 εν Μελισσοχωρίω Μακεδονίας οι υπογεγραμμένοι αντιπρόσωποι του ΚΚΕ, του Βουλγαρικού Στρατού, του ΕΛΑΣ και της ΠΕΕΑ συνεφωνήσαμε και αποφασίσαμε τα κάτωθι, προς ενίσχυσιν του κοινού απελευθερωτικού μας αγώνος καθώς και δια την μελλοντικήν μας συνεργασίαν.
ΑΡΘΡΟΝ 1ον. Άμεσος υποστήριξις του ΕΛΑΣ με πολεμικόν υλικόν δια του Βουλγαρικού Στρατού.
ΑΡΘΡΟΝ 2ον. Ο Βουλγαρικός Στρατός δεν θα επιτεθή κατά του ΕΛΑΣ και θα υποστήριξη τας επιχειρήσεις του και εναντίον Κυβερνητικών Στρατευμάτων και εναντίον Εθνικιστικών Σωμάτων.
ΑΡΘΡΟΝ 3ον. Κατά την Αγγλοαμερικανικήν απόβασιν εν Ελλάδι ο ΕΛΑΣ υποχρεούται να συμπεριλάβη εις τας τάξεις του Βουλγαρικά Στρατεύματα και να τα υποστηρίξη.
ΑΡΘΡΟΝ 4ον. Κατά την απόβασιν θα ενωθούν τα Βουλγαρικά Στρατεύματα και ο ΕΛΑΣ.
ΑΡΘΡΟΝ 5ον. Ο ΕΛΑΣ υποχρεούται εν περιπτώσει υποχωρήσεως να υποστήριξη τα Βουλγαρικά Στρατεύματα μέχρι συνόρων.
ΑΡΘΡΟΝ 6ον. Όλο το Βουλγαρικό πολεμικό υλικό το ευρισκόμενον εις Μακεδονίαν και Θράκην θα παραχωρηθή εις τον ΕΛΑΣ.
ΑΡΘΡΟΝ 7ον. Ο ΕΛΑΣ αναλαμβάνει τον έφοδιασμόν του Βουλγαρικού Στρατού.
ΑΡΘΡΟΝ 8ον. Ο ΕΛΑΣ αναλαμβάνει την προστασίαν της Βουλγαρικής μειονότητας και της περιουσίας αυτής και θα διευκολύνη έφ' όσον αύτη θα ζήτηση την αναχώρησίν της εις την Βουλγαρίαν, συναποκομίζουσα και την περιουσίαν της.
ΑΡΘΡΟΝ 9ον. Από κοινού αγών εναντίον εκείνων πού εναντιούνται εις τον ΕΛΑΣ και το ΚΚΕ.
ΑΡΘΡΟΝ 10ον. Το ΕΑΜ, το ΚΚΕ και ο ΕΛΑΣ αναλαμβάνουν να σχηματίσουν μίαν Διεθνή Μακεδονίαν μετά το τέλος του πολέμου.
ΑΡΘΡΟΝ 11ον. Κατάργησις συνόρων μεταξύ Βουλγαρίας - Ελλάδος και Σερβίας.
ΑΡΘΡΟΝ 12ον. Ουδείς Βούλγαρος θα συλληφθή εν Μακεδονία και Θράκη από τον ΕΛΑΣ.
Εν Μελισσοχωρίω την 20.9.1944
Δια το Κ.Κ. Βουλγαρίας: Φιλίπποβιτς, Γραμματεύς βουλγαρικής Λέσχης.
Δια τον Βουλγαρικόν Στρατόν: Γιούνωφ, Υπολοχαγός.
Δια τον ΕΛΑΣ : Αυγερινός
Δια την Π.Ε.Ε.Α.: Στασινόπουλος»
Και επρομηθεύθη ο ΕΛΑΣ τον γερμανικόν και βουλγαρικόν οπλισμίν τον Σεπτέμβριον του 1944 ουχί βεβαίως δια να πολεμήση δι αυτού τους κατακτητάς οι οποίοι τότε υπεχώρουν, και δεν θα παρέδιδον βεβαίως τον οπλισμόν των εις τον ΕΛΑΣ εφ’ όσον προωρίζετο προς ιδίαν αυτών εξόντωσιν, αλλά προς τον αποκλειστικόν σκοπόν της εξολοθρεύσεως των υποληφθεισών Εθνικών Ομάδων εναντίον των οποίων και μόνον εστρέφετο τότε ο ΕΛΑΣ.
Είναι αληθές ότι κατά την περίοδον εκείνην ωρισμένοι μικροομάδες πολιορκούμεναι υπό των Ελασιτών και αποκοπείσαι του Στρατηγείου της Μέσης Ανατολής συνεπεία των γνωστών Κομμουνιστικών διαβολών προσεπάθησαν εν απογνώσει τελούσαι και αντιγράφουσαι το παράδειγμα του ΕΛΑΣ να προμηθευθούν και γερμανικά ακόμη όπλα τα οποία διεπραγματεύοντο με φανατικούς αντικομμουνιστάς Γερμανούς αξιωματικούς κατά την αποχώρησίν των. Εάν εδικαιούντο ή όχι να το πράξουν προς ιδίαν των άμυναν είναι θέμα το οποίον δεν αφορά την ομάδα μου. Άλλωστε τελικώς η σφαγή αυτών από μέρους των κομμουνιστών δεν απεφεύχθη.
Το ιδικόν μου σώμα και εγώ προσωπικώς ούτε εζητήσαμεν ούτε ελάβαμεν, αλλά και ούτε ήτο δυνατόν να λάβωμεν γερμανικά όπλα εφ’ όσον οι ελασίται κατά τας διαπραγματεύσεις των μετά των Γερμανών μας είχον παρουσιάσει ως κοινούς δολοφόνους γερμανικών τμημάτων ως προκύπτει εκ του περιεχομένου της εν αρχή της παρούσης μου παρατιθεμένης διαταγής των αρχηγών του ΕΛΑΣ.
Τα μετά την απελευθέρωσιν λαβόντα χώραν εις την Κοζάνην, Κατερίνην και ιδίως εις την περιφέρειαν Κιλκίς, όπου εσφάγησαν άνευ οίκτου τινος 7.800 εθνικοφρόνων πολιτών εν τω συνόλω των φιλελευθέρων, των οποίων το μόνον αμάρτημα ήτο ότι δεν ήθελον να γίνουν κομμουνισταί και επολέμησαν δια την εθνικήν ιδέαν, απέδειξαν το μεν, ότι ο ΕΛΑΣ ουδέποτε επολέμησε τους Γερμανούς, αλλά αντιθέτως εξωπλίσθη απ’ αυτούς, το δε ότι μοναδικός σκοπός των ήτο η κομμουνιστική των επικράτησις και η δια παντός τρόπου εξόντωσις των ακραιφνών εκείνων εθνικοφρόνων πολιτών, οι οποίοι είχον το θάρρος να αμυνθώσι ενόπλως κατά των επιδιώξεών των. Αμέσως μετά τας ανωτέρω σφαγάς, οι φιλελεύθεροι πολιτευταί Μακεδονίας –Θράκης δια του από 22.11.1944 υπομνήματός των διεμαρτυρήθησαν δια τας εν λόγω σφαγάς προς τον αείμνηστον Θεμιστοκλήν Σοφούλην και τον τότε Πρόεδρον της κυβερνήσεως κ. Γεώργιον Παπανδρέου.
Η ιστορική δικαίωσις όλων αυτών των ανθρώπων επήλθε πλήρως και αποτελεί ασέβειαν προς την μνήμην των ο χαρακτηρισμός αυτών ως συνεργατών των Γερμανών.
Ανεφέρθη επίσης εις τα δημοσιεύματά σας και μία διαταγή ενεργείας εκδοθείσα και υπογραφείσα πράγματι παρ’ εμού.
Μόνον το περιστατικόν ότι επικαλείσθε την εν λόγω διαταγήν αποδεικνύει την συκοφαντικήν ποιότητα εκείνων, οι οποίοι σας παρέσυραν εις την παγίδα.
Από της απελευθερώσεως ήδη είναι πασίγνωστον ότι η εν λόγω διαταγή υπήρξεν εικονική εκδοθείσα με αποκλειστικόν σκοπόν την παραπλάνησιν των κομμουνιστικών τμημάτων των δρώντων εν τη αυτή περιοχή όπου και η ομάς μου. Όπως επίσης είναι γνωστόν έκτοτε ότι ο ΕΛΑΣ ευρισκόμενος ήδη εις επαφήν με τους Γερμανούς ανεκάλυψε την πλαστότητά της, ιδία εκ των φανταστικών εν αυτή γερμανικών ονομάτων και τέλος δεν παρεπλανήθη ως αναμένετο.
Εγένετο επίσης λόγος περί ομαδικού συγχαρητηρίου τηλεγραφήματος φέροντος δήθεν και την υπογραφήν μου το οποίον εστάλη εις τον Χίτλερ επί τη διασώσει εκ της εναντίον του αποπείρας.
Ενώ καλώς εγνωρίζατε εξ αλλεπαλλήλων μάλιστα εν τη Βουλή συζητήσεων ότι το εν λόγω τηλεγράφημα ήτο είτε πλαστόν, είτε ανύπαρκτον, οπωσδήποτε δε δεν είχεν υπογραφήν ιδικήν μου.
Τέλος επεκαλέσθητε μίαν γνησίαν πράγματι φωτογραφίαν μου μετά του συνταγματάρχου Πούλου, η οποία όμως ουδένα υπαινιγμόν εις βάρος μου δικαιολογεί εφ’ όσον όταν ελήφθη αύτη ο Πούλος ήτο συνταγματάρχης του Ελληνικού Στρατού και ουδεμίαν μέχρι τότε αντεθνικήν δραστηριότητα είχεν επιδείξει. Εάν επιγενομένως παρεσύρθη και εξετροχιάσθη δεν αφορά εμέ ή μετέπειτα διαγωγή του.
Εκ πάντων τούων ελπίζω να επείσθη και η εφημερίς σας, οσηδήποτε και αν είναι η κομματική μεροληψία της, ότι δεν είνε ευχαρής η κατασυκοφάντησις και η σπίλωσις ενός αγνού αγωνιστού. Λυπούμαι δια το έργον το οποίον ανελάβατε.
Μετά τιμής
ΚΩΝ/ΝΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
τ. Αρχηγός Αντιστάσεως
βουλευτής Κιλκίς»