ΤΑ «ΚΥΚΝΕΙΑ ΑΣΜΑΤΑ» ΚΑΙ ΟΙ ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΕΣ...

του ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ[1]

αναδημοσίευση από: http://archive.enet.gr/online/online_text/c=113,dt=28.02.2008,id=5753432

Από τον 19ο αιώνα ώς σήμερα πολλοί ήσαν εκείνοι που προανήγγειλαν το τέλος του μαρξισμού, είτε στο επίπεδο της πολιτικής είτε στο επίπεδο της επιστημονικής μελέτης των ανθρώπινων κοινωνιών - όπως την καλλιέργησαν οι επιστήμες του ανθρώπου.

Ανάμεσα στους αρχάγγελους του μαρξιστικού τέλους συναντούμε οπωσδήποτε διάσημα πολιτικά πρόσωπα -όχι πάντοτε ακραίους σταυροφόρους του αντικομμουνισμού τύπου Μεταξά, Χίτλερ ή Μουσολίνι- ενίοτε σημαντικούς διανοούμενους και ενίοτε λιγότερο αξιόλογους προφήτες, οι οποίοι συχνά πυκνά προσπαθούν να τραβήξουν πάνω τους τα φώτα της δημοσιότητας δημοσιοποιώντας τις δικές τους εκδοχές του Συμφώνου Αντικομιντέρν (Κομιντέρν: σύμφωνο που προσυπέγραφαν οι χώρες που ήθελαν να γίνουν μέλη του Άξονα από το 1936 και μετά, με ναζιστική Γερμανία, Ιαπωνία και Ιταλία επικεφαλής). Μετά το 1989 και τις πολιτικές ανατροπές στην ανατολική Ευρώπη, οι προφητείες για το τέλος του μαρξισμού πολλαπλασιάστηκαν και αισιόδοξα θεωρήθηκε ότι βρίσκονταν πλέον πολύ κοντά στην εκπλήρωσή τους.

Δύσκολα θα μπορούσε να εντάξει κανείς τον αρθρογράφο της «Καθημερινής» κ. Πέτρο Μακρή - Στάικο σε κάποια από τις ειδικές κατηγορίες των ευαγγελιστών του μαρξιστικού τέλους. Σε τελευταία ανάλυση, οι δικές του ενστάσεις δεν φτάνουν τόσο μακριά και εκείνο που επιχείρησε στο άρθρο του στο φύλλο του Σαββάτου (16 Φεβρουαρίου[2]) ήταν απλώς να στιγματίσει ένα έργο που, κατά τη γνώμη του, αποτελεί το «κύκνειο άσμα της αριστερής μυθοπλασίας». Πρόκειται για το συλλογικό έργο «Ιστορία της Ελλάδας τον 20ό αιώνα» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Βιβλιόραμα», και πιο ειδικά για τους τόμους Γ1 και Γ2, που αναφέρονται στην συμμετοχή της Ελλάδας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και στην περίοδο της Κατοχής. Οι τόμοι αυτοί, τους οποίους επιμελήθηκαν οι καθηγητές Χρήστος Χατζηιωσήφ του Πανεπιστημίου Κρήτης και Προκόπης Παπαστράτης του Παντείου Πανεπιστημίου, χαρακτηρίστηκαν από τον δικηγόρο κ. Μακρή - Στάικο «εντυπωσιακό κομμουνιστικό παλίμψηστο». Δεν θα μας ενδιέφερε η γνώμη του σεβαστού αρθρογράφου -του οποίου η οργή ξεχείλισε όταν διάβασε (στην «Καθημερινή» επίσης της 9ης Δεκεμβρίου 2007) τη θετική εκτίμηση για το έργο ενός τρίτου καθηγητή, του Κωνσταντίνου Τσουκάλα- αν το ύφος του κειμένου του δεν ήταν έντονα μακαρθικό και δεν επανέφερε στο προσκήνιο τις χειρότερες στιγμές της ελληνικής αντικομμουνιστικής εθνικόφρονης υστερίας.

Ο αρθρογράφος θεωρεί ότι όλα όσα λέγονται -ή κατατίθενται ως επιστημονικές εργασίες- αποτελούν μέρος μιας «αριστερής μυθοπλασίας» που για πολιτικούς λόγους η αριστερά εφηύρε μετά τη μεταπολίτευση. τα πάντα αντιμετωπίζονται ως «Μύθος», έτσι με κεφαλαίο Μ. Η αριστερή μυθοπλασία λοιπόν, θέλει να μας κάνει να πιστέψουμε ότι ο Ζαχαριάδης ήταν «έγκλειστος στις φυλακές... ακόμα και τον Οκτώβριο του 1940!» - ομολογώ ότι μου είχε διαφύγει (θύμα κι εγώ βλέπετε της αριστερής μυθοπλασίας...) ότι ο ηγέτης του ΚΚΕ όπως και οι εκατοντάδες κρατούμενοι του καθεστώτος του Μεταξά απελευθερώθηκαν από τον δικτάτορα με την έναρξη του πολέμου και ίσως κλήθηκαν για τσάι στην Κηφισιά... Ποιος να ξέρει, με τη μυθοπλασία των αριστερών... Οι τελευταίοι ψευδόμενοι ισχυρίζονται ότι οι κρατούμενοι κομμουνιστές παραδόθηκαν προσεκτικά στους κατακτητές, οι οποίοι τους χρησιμοποίησαν ως πρώτη ύλη για τις εκτελέσεις «αντιποίνων». «Μύθος» ότι διακόσιοι από αυτούς εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.
Η αριστερή μυθοπλασία, πάντοτε κατά τον αρθρογράφο της «Καθημερινής», θέλει να μας κάνει να πιστέψουμε ότι ο ΕΛΑΣ συγκρούστηκε με τους κατακτητές. Προφανώς, τα ιταλικά και γερμανικά στρατιωτικά αρχεία τα κατασκεύασε η Στάζι. Το μόνο που έκανε ο ΕΛΑΣ στην Κατοχή, λέει ο κ. Μακρής-Στάϊκος- ήταν το να προετοιμάζει πραξικόπημα στην Αθήνα, καταλόγους προγραφών -για τα έξι χιλιάδες άτομα που θα έπρεπε να εκτελεστούν- και να παραλαμβάνει το τρομερό οπλοστάσιο που οι Βρετανοί, διαμέσου των υπηρεσιών τους στη Σμύρνη του έστελναν, έτσι ώστε να προκαλέσουν αργότερα εμφύλιο στην Ελλάδα... Εντάξει... Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε -και αν έτσι νομίζουν οι αρχισυντάκτες της εφημερίδας που επιλέγει να προβάλλει τέτοια κείμενα.


Ας αφήσουμε όμως τις αστειότητες και τις αθλιότητες και ας επανέλθουμε στην ουσία της ενόχλησης που προκαλούν σε ορισμένους κύκλους τα τρέχοντα πεδία ιστορικής έρευνας για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και την Ελλάδα. Η σημασία του βιβλίου των Παπαστράτη - Χατζηιωσήφ είναι ότι στρέφεται προς τις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες στην κατεχόμενη χώρα για να ερμηνεύσει τις πολιτικές εξελίξεις, αποφεύγοντας έτσι τον σκόπελο της συνωμοσιολογίας που σκιάζει την ιστορία της περιόδου. Στην Ελλάδα της Κατοχής άλλαξαν χέρια 230.000 ακίνητα! Ξέρουμε πολλά για τη μιζέρια αυτών που τα πουλούσαν. θα θέλαμε να μάθουμε περισσότερα για το ποια εισοδήματα επέτρεπαν σε αυτούς που τα αγόραζαν να τα αποκτήσουν. Στην Ελλάδα της Κατοχής άλλαξαν χέρια τεράστια χαρτοφυλάκια, έγινε μια τεράστια εκποίηση δημόσιου πλούτου. Ποια εισοδήματα επέτρεπαν την αγορά μετοχών της Εθνικής Τράπεζας με αντίτιμο κάθε μετοχής ίσο με χίλια ή δυο χιλιάδες μεροκάματα της ίδιας εποχής. Στο Χρηματιστήριο της Αθήνας στην Κατοχή οι Γερμανοί έριξαν πολλές εκατοντάδες χιλιάδες χρυσές λίρες και εκατομμύρια άλλα χρυσά νομίσματα (λεηλατημένα από τους Εβραίους και άλλους υπόδουλους) για να «καλύψουν» τους εγχώριους οικονομικούς συνεργάτες τους που αγωνιούσαν να μετατρέψουν σε «σκληρό νόμισμα» τα αμύθητα κέρδη που τους έφερνε η συνεργασία με τον κατακτητή και η καταλήστευση των συμπατριωτών τους. Από ένα πελώριο πλήθος πηγών προκύπτει ότι στη διάρκεια αυτής της περιόδου έγινε μια τεράστια κοινωνική ανατροπή, στηριγμένη στην προδοσία και στην προσχώρηση στην πολιτική και οικονομική λειτουργία του ναζισμού. Ενάντια σε τούτα ξεπήδησε η Αντίσταση, ο πατριωτισμός των φτωχών, το ΕΑΜ και φυσικά το μίσος, το πάθος, η δύναμη που κατασκεύασε από το τίποτα στρατούς ολόκληρους, τον ΕΛΑΣ, κράτος ελεύθερο στα βουνά και έδωσε το δυναμικό για τον μακρόχρονο εμφύλιο στη συνέχεια.

Και επειδή αρχεία ανοίγουν, η γνώση και η επιστήμη προχωρεί, γνωρίζουμε πλήθος άλλες «λεπτομέρειες» που θα ενδιέφεραν τον κ. Μακρή - Στάϊκο. Ο ΕΛΑΣ προξένησε στα στρατεύματα Κατοχής σοβαρές απώλειες: οι Γερμανοί (εξαιρουμένης της μάχης της Κρήτης) έχασαν τουλάχιστον πέντε φορές περισσότερους στρατιώτες στον πόλεμο ενάντια στον ΕΛΑΣ παρά στην εκστρατεία τους στην Ελλάδα ενάντια σε Έλληνες και Βρετανούς στα 1941. Και καθώς ο αρθρογράφος της «Καθημερινής» δείχνει να αγανακτεί για την «αγνωμοσύνη» απέναντι στους Βρετανούς που το έργο στο οποίο αναφέρεται επιδεικνύει, ίσως μερικοί αριθμοί τού φανούν χρήσιμοι: οι Βρετανοί τον Μάρτιο - Απρίλιο του 1941 έστειλαν για να βοηθήσουν την Ελλάδα στον πόλεμο ενάντια στον Αξονα δύο μεραρχίες, τη 2η Νεοζηλανδική και την 6η Αυστραλιανή. Οι Βρετανοί για να νικήσουν τον ΕΛΑΣ σε μία σκληρή αναμέτρηση στην Αθήνα τον Δεκέμβριο 1944 - Ιανουάριο 1945 έστειλαν τις ακόλουθες μονάδες: 2η Ταξιαρχία Αλεξιπτωτιστών, 23η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία, 4η Ινδική Μεραρχία, 46η Βρετανική Μεραρχία, 4η Βρετανική Μεραρχία και στοιχεία άλλων αποικιακών και μητροπολιτικών μεραρχιών και ειδικών μονάδων, το διπλάσιο δηλαδή των δυνάμεων του 1941.

Και τέλος, μια και μιλούμε για «μυθοπλασίες» και το άρθρο στην «Καθημερινή» αναφερόταν στα «κονσερβοκούτια», ας κάνουμε μια χρήσιμη διευκρίνιση. Οι ιατροδικαστές του 1945 που ανέλαβαν να μετατρέψουν τα θύματα των συγκρούσεων της Αθήνας σε «αγρίως σφαγιασθέντες υπό των εαμοκομμουνιστών» δεν γνώριζαν αυτή τη μέθοδο θανάτωσης, δεν αναφέρθηκαν ποτέ σε αυτήν στις εκθέσεις τους. Αυτό το παραμύθι εφευρέθηκε λίγα χρόνια αργότερα, γεγονός που δεν απέτρεψε την εθνικόφρονη δεξιά να το κραδαίνει ως απόδειξη της κομμουνιστικής θηριωδίας και βαρβαρότητας.

Τι να συζητήσουμε για «κύκνεια άσματα» τώρα!





[1] Καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας ΑΠΘ