ΟΙ «ΠΟΥΛΙΚΟΙ» ΚΑΙ ΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΤΟΥΣ ΣΤΟ 6ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΗΣ ΒΕΡΟΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΑΣ

αναδημοσίευση από: http://www.xatzikostas.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=468&Itemid=50

Χατζηκώστας Αλέξανδρος

Ξεχωριστή θέση στην ιστορική μνήμη της περιοχή μας έχει η δράση των δυνάμεων του Πούλου, στο πλευρό των γερμανών, κατά τα διάρκεια της κατοχής. Η αγριότητα τους, οι δολοφονίες και οι βασανισμοί στην ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας προκάλεσαν και προκαλούν τον αποτροπιασμό, ενώ η λέξη «ΠΟΥΛΙΚΟΣ» ακόμη και σήμερα είναι συνώνυμη της βιαιότητας αλλά και της προδοσίας. Ο Γεώργιος Πούλος, υπήρξε αντισυνταγματάρχης του Μηχανικού και καταγόταν από τον Πλάτανο της ορεινής Ναυπακτίας. Μετά τη είσοδο των γερμανών, εμφανίζεται ως αρχηγός του «Σωματείου» με τίτλο «Εθνική Ενωσις Ελλάς» (με τα αρχικά ΕΕΕ), το οποίο λίγο αργότερα μετονομάστηκε σε «Εθνικοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδος».Στην πορεία με την στήριξη των γερμανικών αρχών κατοχής συγκροτεί «εθελοντικό σώμα» (το οποίο δεν ξεπέρασε τους 300 άνδρες). Για την ίδρυση του σχετική ανακοίνωση της Γερμανικής Στρατιωτικής Διοίκησης (22/5/1943) αναφέρει : «…Προς διοργάνωσιν μιας αποτελεσματικής καταπολεμήσεως των συμμοριών εκ μέρους των Ελλήνων, ο Στρατιωτικός Διοικητής ενήργησε την συγκρότησιν σχηματισμού εθελοντών από εθελουσίως δηλώσαντας συμμετοχήν, ο οποίος ευρίσκεται υπό την αρχηγίαν του αντισυνταγματάρχου εν αποστρατεία Πούλου. Ο εν λόγω σχηματισμός εκτελεί την υπηρεσίαν του με στολήν ρητώς εγκριθείσαν υπο του Στρατιωτικού Διοικητού Θεσσαλονίκης –Αιγαίου…». Οι «Πουλικοί» έφεραν γερμανικές στολές με τα διακριτικά ΕΕΣ (Εθνικός Ελληνικός Στρατός) συμμετείχαν σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των γερμανικών στρατευμάτων, ενώ έγιναν ευρύτερα γνωστοί για τις σφαγές αμάχων. Στις 11 Οκτωβρίου 1944 (όταν είχε αρχίσει η αποχώρηση των Γερμανών από τη χώρα μας) το τάγμα του Πούλου και οι εφεδρείες του συγκροτήθηκαν ως Griechische Marshbataillon υπό τη διοίκηση του ταγματάχρη Φάχερνιγκ και οδηγήθηκαν στη Γερμανία. Η μονάδα αυτή έδωσε μάχες κατά των Γιουγκοσλάβων ανταρτών στη Σλοβενία, ενώ αργότερα συνελήφθηκε από τους αμερικάνους και ο Πούλος στις 22 Μαΐου 1947 οδηγήθηκε στη Θεσσαλονίκη και δικάστηκε από το Διαρκές Στρατοδικείο. Τελικά εκτελέστηκε την 11η Ιούνη 1949. Στο σημερινό μας φύλλο παρουσιάζουμε ένα μικρό στιγμιότυπο από τη δράση του που έχει σχέση με το χτύπημα των «Πουλικών» από δυνάμεις του ΕΛΑΣ στο 6ο

Δημοτικό Σχολείο της Βέροιας.

Μετά τις χωρίς μεγάλη «επιτυχία» εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των Γερμανών και των συνεργατών του στο Βέρμιο, οι δυνάμεις του 16ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ επανέρχονται στο Βέρμιο και σύμφωνα με διαταγή (30/3/1944) του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ προς την 10ης Μεραρχία αναλαμβάνουν δράση ενάντιας τις κατοχικές δυνάμεις και τους ντόπιους συνεργάτες τους. Οι δυνάμεις του Πούλου από τα τέλη του Μάρτη είχε φύγει από την Πτολεμαΐδα και είχε εγκατασταθεί στο 60 Δημοτικό Σχολείο της Βέροιας. Εκεί στις 6 Απριλίου ομάδα είκοσι περίπου ανταρτών του ΕΛΑΣ με αρχηγό τον Γιάννη Καριοφύλλη (Κλέαρχος ή Στάθης) χτύπησε τους άνδρες του Πούλου την ώρα του μεσημεριανού συσσιτίου. Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία σκοτώνονται τέσσερις και τραυματίζοντας τουλάχιστον 40.

Εκμεταλλευόμενοι τον πανικό οι αντάρτες κατάφεραν να απομακρυνθούν, όμως λίγο αργότερα επιστρέφουν για να πάρουν τον τραυματισμένο Καριοφύλλη. Οι Γερμανοί που εν τω μεταξύ ήρθαν προς ενίσχυση των «Πουλικών» έρχονται σε συμπλοκή μαζί τους, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν δύο από αυτούς. Μετά την αποχώρηση των ανταρτών, χωρίς απώλειες, Γερμανοί και «Πουλικοί», με διαταγή του Διοικητή τους ξεχύνονται στη πόλη, πυροβολώντας όποιον έβρισκαν μπροστά τους. Εκτελέστηκαν 37 αθώοι κάτοικοι. Ταυτόχρονα συνελήφθησαν 17 από τους οποίους οι 12 μεταφέρθηκαν αργότερα στο στρατόπεδο «Παύλου Μελά». Σε έκθεση που απέστειλε αργότεα η Ομάδα Στρατού Θεσσαλονίκης προς την Ομάδα Στρατού Ε έκανε λόγο «για επιχείρηση ανταπόδωσης» που στοίχισε τη ζωή σε «Τριάνταεπτά συμμορίτες», ενώ άλλη υπηρεσία (προφανώς υπερβάλλοντας) ανέβαζε τον αριθμό των εκτελεσθέντων «υπόπτων συμμορριτών» σε 150.
Πηγές
Αλέξανδρος Χατζηκώστας, Η Εθνική Αντίσταση στο Νομό Ημαθίας, 2003
Στράτος Δορδανάς, Το Αίμα των Αθώων, Εστία, 2007
Ιάκωβος Χονδροματίδης, Οι Δωσίλογοι της Κατοχής, Περισκόπιο, 2008