Αναστάσιος Αναστασίου « “Από τη ‘Βάρκιζα’ στον Εμφύλιο” ( […] από την περιοχή της Λάρισας)»




πλήρης τίτλος: Αναστάσιος Αναστασίου, “Από τη ‘Βάρκιζα’ στον Εμφύλιο” (Αρχεία, Τύπος, Απομνημονεύματα και Μαρτυρίες από την περιοχή της Λάρισας), μεταπτυχιακή εργασία, Πάντειο Πανεπιστήμιο-Τμήμα Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, Αθήνα 2012


Ολόκληρη η εργασία εδώ

Γεώργιος-Κωνσταντίνος Π. Καράτσαλης « […] Από τη Συμφωνία της Βάρκιζας ως το δημοψήφισμα […]»



αναδημοσίευση από: ΑΠΘ Ψηφιοθήκη

πλήρης τίτλος: Γεώργιος-Κωνσταντίνος Π. Καράτσαλης, Η ανάπλαση του ελληνικού πολιτικού συστήματος: Από τη Συμφωνία της Βάρκιζας ως το δημοψήφισμα για την επιστροφή του Γεωργίου Β΄ (1945-1946), μεταπτυχιακή εργασία, ΑΠΘ-Τμήμα Πολιτικών Επιστημών, Θεσσαλονίκη 2012


Ολόκληρη η εργασία εδώ

Μαρία Σπανού « “Το φαινόμενο του δωσιλογισμού και οι εκφάνσεις του”. […]»




πλήρης τίτλος: Μαρία Σπανού, «Το φαινόμενο του δωσιλογισμού και οι εκφάνσεις του». Διαστάσεις του φαινομένου στο νομό Αργολιδοκορινθίας μέσα από τα εκδοθέντα βουλεύματα του Ειδικού Δικαστηρίου Δωσιλόγων Ναυπλίου 1945-1946, μεταπτυχιακή εργασία, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Αθήνα 2012


Ολόκληρη η εργασία εδώ

«Εθνικός Αγροτικός Σύνδεσμος Αντικομμουνιστικής Δράσης (ΕΑΣΑΔ) 1944»



πλήρης τίτλος:
Βασιλικής Λάζου[1], Εθνικός Αγροτικός Σύνδεσμος Αντικομμουνιστικής Δράσης (ΕΑΣΑΔ) 1944- Μια πληγή για τον πληθυσμό της Θεσσαλίας, Η Εφημερίδα των Συντακτών, Αθήνα 2.4.2014
===

Στις 16 Αυγούστου 1944, δύο μήνες πριν από την υποχώρηση των Γερμανών από τον Βόλο, το διορισμένο δημοτικό συμβούλιο της πόλης συνεδρίασε εκτάκτως για να αποφασίσει τη λήψη μέτρων για την εμπέδωση της τάξης. Η κατάσταση στην κατακτημένη πόλη κρινόταν «λίαν έκρυθμος και εγκυμονούσα κινδύνους».1
 Η νέα πληγή στη βαριά τραυματισμένη από τη φασιστική κατοχή εργατούπολη ήταν τρεις ένοπλες «εθνικιστικές» ομάδες: ο Εθνικός Αγροτικός Σύνδεσμος Αντικομμουνιστικής Δράσης (ΕΑΣΑΔ), οι Εθνικές Αντικομμουνιστικές Ομάδες (ΕΑΟ) και η Ομάδα Ανω Λεχωνίων. Τα ιδιότυπα αυτά «Τάγματα Ασφαλείας» εμφανίστηκαν και έδρασαν σε ολόκληρη τη Θεσσαλία, από τις αρχές Απριλίου έως τον Σεπτέμβριο 1944. Οπως και οι άλλες τέτοιου τύπου οργανώσεις σε ολόκληρη τη χώρα, με πρόσχημα την «καταστροφή του κομμουνισμού» και την «εξουδετέρωση όλων των κινήσεων που ήταν πιθανό να βλάψουν τα εθνικά συμφέροντα»2, συνεργάστηκαν με τις κατοχικές αρχές -ελληνικές και γερμανικές- από τις οποίες χρηματοδοτήθηκαν και εξοπλίστηκαν.
[…]

Ολόκληρο το άρθρο σε: «Η Εφημερίδα των Συντακτών», 2.4.2014


[1] Η Βασιλική Λάζου είναι ιστορικός, διδάκτορας του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Πάντειου Πανεπιστημίου. Η διατριβή της αφορά την πολιτική, την κοινωνία και τη δικαιοσύνη την περίοδο του εμφυλίου πολέμου. Εχει δημοσιεύσει άρθρα σε συλλογικούς τόμους και επιστημονικά περιοδικά για τη δεκαετία 1940.